ماده 1

كليه افراد ايراني با تحصيلات فوق ديپلم و بالاتر كه پس از تاريخ 1 /4 /1367 از مراكز آموزش عالي گروه پزشكي (دولتي و غيردولتي) در ‌داخل و يا خارج از كشور فارغ ‌التحصيل شده يا مي ‌شوند و خدمت آنان از سوي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي مورد نياز اعلام مي‌ گردد‌ مكلفند حداكثر مدت 5 سال اول پس از فراغت از تحصيل خود را در داخل كشور و در مناطق مجاز به ترتيبي خدمت نمايند كه در هر حال سه پنجم آن‌ در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي و تشكيلات تابعه آن انجام پذيرد. ‌تبصره 1 - نحوه و مدت شمول اين قانون در مورد مشمولين موضوع ماده فوق براي مدتي كمتر از 5 سال بر حسب نوع مدرك تحصيلي، محروميت ‌نقاط (‌شهر، بخش، روستا) به تفصيل آئيننامه‌ اي خواهد بود كه حداكثر ظرف مدت 2 ماه پس از تصويب اين قانون توسط وزارت بهداشت، درمان و‌ آموزش پزشكي تهيه به تصويب هيأت وزيران خواهد رسيد. ‌تبصره 2 - منظور از مناطق غيرمجاز در اين قانون، شهرهاي تهران بزرگ (‌تهران، اسلامشهر، شهر ري، شميرانات، و لواسانات)، ورامين، كرج، شهريار،‌ قزوين، مشهد، تبريز، شيراز، اصفهان مي ‌باشد. ‌تبصره 3 - در صورتيكه نيازهاي بهداشتي درماني تعدادي از نقاط مجاز موضوع اين قانون از نظر نيروي انساني بهداشتي درماني تأمين گردد، اينگونه‌ نقاط مي‌ توانند با تشخيص وزير بهداشت، درمان و آموزش پزشكي از شمول نقاط مجاز موضوع اين قانون مستثني گردند. ‌تبصره 4 - خدمت آن عده از مشمولين موضوع ماده فوق كه از مدرك تحصيلي در رشته‌ هاي علوم پايه پزشكي و پيراپزشكي و فوق تخصص در ديگر‌ رشته‌ ها برخوردار مي ‌باشند، در واحدهاي بهداشتي، درماني و آموزش دولتي شهرهاي غيرمجاز موضوع اين قانون بلااشكال است. ‌تبصره 5 - كسانيكه خدمت موضوع اين قانون را به انجام رسانند و همچنين كساني كه داراي پروانه دائم پزشكي بوده و يا واجد شرايط تحصيل پروانه‌ دائم مي ‌باشند در صورتيكه مدارك تحصيلي جديدي اخذ نمايند مشمول خدمات موضوع اين قانون نمي ‌باشند. ‌تبصره 6 - دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور مي ‌توانند اعضاء هيأت علمي مورد نياز خود را از طريق استفاده از قانون نحوه تأمين هيأت علمي ‌مورد نياز دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالي كشور مصوب 1 /3 /1365 و قانون نحوه تشكيل پيام ‌آوران بهداشت مصوب 20 /9 /1369 مجلس ‌ شوراي اسلامي تأمين نمايند مشروط بر اينكه اينگونه اعضاء هيأت علمي يكسال اول خدمت قانوني خود را در نقاط مجاز موضوع اين قانون انجام‌ دهند. ‌تبصره 7 - پزشكان عمومي ذكور مشمول موضوع ماده فوق موظفند يكسال از خدمات قانوني خود را در مراكز بهداشتي و درماني روستاها و ‌بخشهاي كشور انجام دهند. ‌تبصره 8 - مراكز تحقيقاتي داروئي و آزمايشگاههاي كنترل و كارخانجات داروسازي مستقر در مناطق غيرمجاز موضوع اين قانون مي ‌توانند با موافقت ‌معاونين داروئي و پژوهشي وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي حسب مورد از خدمات قانوني داروسازان مشمول ماده فوق استفاده نمايند، ‌خدمات قانوني اينگونه مشمولين از نظر محاسبه خدمات خارج از مركز و امتياز مشابه ساير واحدهاي آموزشي و پژوهشي همان نقاط مربوطه خواهد‌ بود. ‌تبصره 9 - مستخدمين رسمي دولت مشمولين موضوع ماده فوق كه متعهد خدمت در ساير وزارتخانه ‌ها و سازمانها و مؤسسات و شركتهاي دولتي ‌مربوطه هستند موظفند قبل از انجام خدمت مورد تعهد خود در دستگاه مربوطه، خدمات قانوني موضوع اين قانون را انجام دهند.