ماده 13

امور راجع بمحاكم صلح محدود از قرار ذيل است: 1 - دعاوي راجع باعيان از منقول و غير منقول و ديون و منافع در صورتيكه مدعي به بيش از پنجهزار ريال نباشد. 2 - دعاوي راجعه بضرر و خسارت در صورتيكه مدعي به بيش از پنجهزار ريال نباشد اگر چه ضرر و خسارت ناشي از جرم باشد. 3 - مطالبه تخليه يد از اعيان مرهونه و متأخره و امثال آن مگر در صورتي كه مدعي‌عليه مدعي مالكيت شده و ادعاي خود را بطور مستقيم يا‌غير مستقيم بموجب سند مستند بانتقال از مدعي نمايد كه در اينصورت محكمه صلح وقتي صلاحيت خواهد داشت كه قيمت عين بيش از پنجهزار ريال نباشد. 4 - كليه دعاوي راجعه بحقوق ارتفاقي از قبيل حق‌العبور و حق‌المجري و حق حفر چاه قنات در ملك ديگري و امثال آن تا هر ميزاني كه باشد و ‌حقوق انتفاعي در صورتيكه قيمت آن زائد بر نصاب محكمه صلح نباشد. 5 - دعوي مزاحمت در عين منقول و غير منقول تا هر ميزاني كه باشد. 6 - دعواي تصرف عدواني در غير منقول تا هر ميزاني كه باشد. مشروط بر اينكه از تاريخ سلب تصرف مدعي بيش از يكسال نگذشته باشد. 7 - دعاوي راجع باشيائي كه قيمت معين نداشته ولي داراي نوعي از اعتبار و متعلق اغراض و مقاصدي است مثل اعيان اوراق و اسناد و امثال‌آن. 8 - مطالبه وفاي بشروط و عقود راجعه بمعاملات و قراردادها اعم از اينكه در ضمن معامله و قرارداد تصريح شده يا بناء متعاملين بر آن بوده و‌يا عادتاً و عرفاً معامله مبني بر آن باشد مشروط بر اينكه مورد مطالبه قابل تقويم نباشد و الا نصاب صلحيه معتبر خواهد بود. 9 - تقاضاي افراز در صورتيكه مالكيت محل نزاع نباشد و در صورتيكه مالكيت محل نزاع باشد نصاب از حيث قيمت معتبر است. 10 - تقاضاي تأمين و حفظ دلائل و امارات. 11 - تقاضاي اصلاح بين طرفين در هر دعوائي و تا هر مقداري كه مدعي‌به باشد. 12 - رسيدگي بهر دعوائي تا هر ميزاني كه باشد در صورت تراضي طرفين. 13 - تقاضاي تصديق انحصار وراثت.