هر يك از دولتهاي عضو كنوانسيون حاضر، ميپذيرد كه تعهد تشخيص، حمايت، حفاظت، شناساندن ميراث فرهنگي واقع در قلمرو خود مذكور در مواد 1 و 2 و انتقال آن به نسلهاي آينده در وهله اول وظيفه همان دولت است و براي نيل باين هدف دولت مذكور با توسل به حداكثر امكانات موجود خود و نيز در صورت اقتضا از طريق جلب مساعدت و همكاريهاي بينالمللي، بويژه كمكهاي مالي، هنري، علمي و فني، بذل مساعي خواهد كرد.
ماده 4
از قانون الحاق ايران به كنوانسيون حمايت ميراث فرهنگي و طبيعي جهان — مصوب 1353/10/08