ماده 5
1
سيستم مقرره در اين كنوانسيون بطبقات زير تقسيم ميگردد: (الف) علائم خطر: اين علائم براي اعلام خطر برانندگان در راهها و آگاه نمودن آنان از نوع خطر مورد استفاده قرار ميگيرد. (ب) علائم انتظامي: اين علائم براي آگاه ساختن رانندگان به محدوديتها و ممنوعيتهائي است كه بايد از آن پيروي كنند اين علائم بشرح زير ميباشند: (i) علائم حق تقدم عبور. (ii) علائم ممنوعيت يا محدوديت (iii) علائم بازدارنده يا حكمكننده. (ج) علائم اطلاعاتي: اين علائم براي هدايت رانندگان در ضمن مسافرت يا براي آگاه ساختن رانندگان از اطلاعات لازم بكار برده ميشوند مانند: (i) علائم پيش آگاهي. (ii) علائم جهتنما. (iii) علائم مشخصات راه. (iv) علائم شناسائي محل. (v) علائم تأييدكننده. (vi) علائم ديگري كه اطلاعات لازم را برانندگان وسايط نقليه ميدهند. (vii) علائم ديگري كه تسهيلات لازم را باستفادهكنندگان از راه اعلام ميدارند.
2
در موارديكه اين كنوانسيون انتخاب بين چندين علامت يا نقش را مخير ميسازد بايستي: (الف) طرفهاي متعاهد فقط يكي از آن علائم يا نقوش را براي تمام قلمرو خود اختيار كنند. (ب) طرفهاي متعاهد كوشش نمايند كه علائم منتخب را در موافقتنامههاي منطقهاي منظور نمايند. (ج) مقررات بند 3 اين كنوانسيون شامل انواع علائم و نقوشي كه انتخاب شدهاند نيز ميباشد.