ماده 14

ارزيابي تأثيرات و كاهش اثرات زيانبار 1 - هر يك از كشورهاي عضو در حد امكان و به گونه مناسب، بايد: الف - روش هاي مناسب در زمينه لزوم ارزيابي اثرات محيط زيستي پروژه هاي خود را كه ممكن است اثرات زيانبار قابل توجهي بر تنوع زيستي داشته‌باشند با هدف اجتناب از ايجاد چنان تأثيراتي در پيش گرفته و مشاركت مردمي را آن گونه كه بايد در اين روشها در نظر بگيرد. ب - اقدامات لازمي را انجام دهد تا تضمين نمايد كه پيامدهاي محيط زيستي آن دسته از برنامه ها و سياستهاي آن كه اثرات زيانباري بر تنوع زيستي‌دارند، مد نظر قرار مي‌گيرند، پ - در زمينه فعاليتهاي تحت صلاحيت يا كنترل خود كه احتمالا اثرات زيانبار قابل ملاحظه‌اي بر تنوع زيستي ساير كشورها يا مناطق ماوراي قلمرو‌داخلي آن دارند بر اساس رفتار متقابل، با عقد قراردادهاي دو جانبه، منطقه‌اي يا چند جانبه مناسب، ارايه و تبادل اطلاعات و مشاوره را تشويق كند، ت - در صورت بروز خطر يا خسارت آني يا كشنده براي تنوع زيستي در منطقه تحت صلاحيت يا كنترل ساير دولتها يا مناطق خارج از محدوده‌ صلاحيت ملي خود فوري دولتهايي را كه بطور بالقوه در معرض خطر قرار مي‌گيرند، آگاه كرده و اقدامات لازم براي جلوگيري يا كاهش خطرات و‌خسارت ياد شده را آغاز كند، ث - ترتيبات ملي براي عكس‌العملهاي فوري در قبال اقدامات يا وقايعي را كه به علل طبيعي يا غير آن حادث شده و مبين خطر مهلك و آني براي‌تنوع زيستي باشند، ارتقاء داده و همكاري بين‌المللي براي تكميل تلاشهاي ملي ياد شده را كه مورد موافقت دولتها يا سازمآنهاي وحدت اقتصادي‌منطقه ذيربط باشد، براي ايجاد طرحهاي مشترك احتياطي ترغيب نمايد. 2 - كنفرانس اعضاء بايد بر اساس مطالعاتي كه صورت مي‌گيرد، مساله پذيرش خسارات و جبران از جمله احياء و پرداخت غرامت براي خسارات وارد‌شده به تنوع زيستي را، به جز مواردي كه پذيرش خسارت به طور كامل مسئله داخلي است، بررسي كند.