ماده 15

دسترسي به منابع ژنتيكي 1 - با عنايت به حق حاكميت دولتها بر منابع طبيعي خود، اختيار تصميم‌گيري در مورد دسترسي به منابع ژنتيكي با دولتهاي ملي بوده و تابع قوانين‌داخلي مي‌باشد. 2 - هر يك از اعضاء بايد تلاش كند تا شرايطي را ايجاد نمايد كه دسترسي به منابع ژنتيكي را براي استفاده ساير كشورهاي عضو به گونه‌اي كه از لحاظ‌محيط‌زيست مناسب باشد، تسهيل كرده و هيچ محدوديتي را كه خلاف اهداف اين كنوانسيون باشد وضع نكند. 3 - در اين كنوانسيون، منابع ژنتيكي فراهم شده توسط يك كشور عضو، حسب اين ماده و مواد (16) و (19)، صرفا منابعي هستند كه توسط‌كشورهايي تأمين شده باشند كه مبدأ آن منابع بوده و يا برابر مفاد اين كنوانسيون به آنها دسترسي پيدا كرده باشند. 4 - دسترسي به منابع ژنتيكي، در صورت اعطاء بايد بر اساس شرايط مورد توافق دو طرف صورت گرفته و تابع شروط اين ماده باشد. 5 - دسترسي به منابع ژنتيكي بايد به موجب اطلاع و توافق پيشين كشور عضو تأمين‌كننده آن منابع باشد، مگر اينكه آن كشور عضو طريق ديگري را‌تعيين كرده باشد. 6 - هر يك از كشورهاي عضو بايد براي انجام پژوهشهاي علمي بر پايه منابع ژنتيكي تهيه شده توسط ساير كشورهاي عضو، با مشاركت كامل آن ‌كشورها و در صورت امكان در آن كشورها تلاش كند. 7 - هر يك از كشورهاي عضو بايد حسب مورد اقدامات تقنيني، اجرايي و يا سياستگذاري را برابر مواد (16) و (19) و در صورت لزوم از طريق ‌ترتيبات مالي تعيين شده در مواد (20) و (21) با اين هدف كه در بهره‌برداري از نتايج پژوهش و توسعه و مزاياي حاصل از كاربرد تجاري و ساير‌استفاده هاي منابع ژنتيكي با كشورهاي تأمين كننده آن منابع به طور برابر و عادلانه سهيم شوند انجام دهد. چنين مشاركتي بايد بر اساس توافق دو طرف‌صورت گيرد.