ماده 18

همكاري فني و علمي 1 - كشورهاي عضو بايد همكاري فني و علمي بين‌المللي در زمينه حفاظت و استفاده پايدار از تنوع زيستي را در صورت لزوم از طريق مؤسسات ملي ‌و بين‌المللي مناسب تشويق كنند. 2 - هر يك از كشورهاي عضو بايد در اجراي اين كنوانسيون همكاري فني و علمي با ساير كشورهاي عضو، به ويژه كشورهاي در حال توسعه را، از راههاي مختلف از جمله تدوين و اجراي سياستهاي ملي ترغيب كند. در اين همكاري با استفاده از توسعه منابع انساني و ايجاد نهادها بايد به توسعه و‌تقويت توانايي هاي ملي توجه خاصي مبذول شود. 3 - كنفرانس اعضاء در نخستين اجلاس خود، بايد چگونگي ايجاد ترتيبات مركز تهاتر را براي تشويق و تسهيل همكاري فني و علمي مشخص كند. 4 - كشورهاي عضو بايد برابر قوانين و سياستهاي ملي، شيوه هاي همكاري براي توسعه و استفاده از تكنولوژي ها، از جمله تكنولوژي هاي بومي و‌سنتي را برابر اهداف اين كنوانسيون ترغيب كرده و توسعه دهند. همچنين بدين منظور، كشورهاي عضو بايد همكاري در زمينه آموزش نيروي انساني و‌تبادل متخصصان را تشويق نمايند. 5 - كشورهاي عضو، به موجب توافقهاي دو جانبه بايد ايجاد برنامه هاي پژوهشي مشترك و مشاركت هايي براي توسعه تكنولوژي هاي مربوط به‌اهداف اين كنوانسيون را تشويق كنند.