ماده 19

استفاده از بيوتكنولوژي و توزيع مزاياي آن 1 - هر يك از كشورهاي عضو بايد به گونه‌اي مناسب اقدامات تقنيني، اجرايي يا سياستگذاري را براي تأمين مشاركت موثر در فعاليتهاي پژوهشي‌مربوط به بيوتكنولوژي توسط آن دسته از كشورهاي عضو، به ويژه كشورهاي در حال توسعه كه تأمين‌كننده منابع ژنتيكي براي اين پژوهشها هستند، و‌در صورت امكان در خود آن كشورها، مبذول دارند. 2 - هر يك از كشورهاي عضو بايد كليه اقدامات عملي را براي تشويق و پيشبرد دستيابي برابر و عادلانه كشورهاي عضو، به ويژه كشورهاي در حال‌توسعه، به نتايج و مزاياي حاصل از بيوتكنولوژي هاي مبتني بر منابع ژنتيكي كه توسط كشورهاي عضو فراهم شده باشد، مبذول نمايند. اين دستيابي‌بايد بر اساس شرايط مورد توافق دو طرف صورت پذيرد. 3 - كشورهاي عضو بايد نياز به پروتكل و شكل آن را مورد بررسي قرار دهند كه اقدامات و روشهاي مناسب انتقال و كاربرد و بهره‌برداري سالم و ايمن‌هر گونه ارگانيسم زنده تغيير شكل يافته‌اي كه ناشي از بيوتكنولوژي بوده و احتمالا اثر نامطلوبي بر حفاظت و استفاده پايدار از تنوع زيستي داشته باشد،‌به ويژه توافقهاي مقدماتي مبتني بر اطلاعات را مشخص نمايد. 4 - هر يك از كشورهاي عضو به طور مستقيم يا با الزام هر شخص حقيقي يا حقوقي تحت صلاحيت خود كه ارگانيسم هاي مورد اشاره در بند (3) بالا‌را ارايه مي‌كند بايد هر گونه اطلاعات موجود درباره استفاده از آن ارگانيسم ها و مقررات ايمني لازم براي كاربرد آنها توسط كشورهاي عضو را ارايه كند‌و نيز هر گونه اطلاعات موجود درباره اثرات مضر بالقوه‌اي را كه ارگانيسم هاي ويژه‌اي مي‌تواند در رابطه با كشور عضو واردكننده آن ارگانيسم هاي داشته‌باشند، ارايه نمايد.