حفاظت دروني هر يك از كشورهاي عضو، تا حد امكان و به گونهاي مناسب، بايد: الف - نظامي از مناطق حفاظت شده، يا مناطقي را كه اقدامات ويژهاي براي حفاظت از تنوع زيستي بايد در آنها انجام شود، ايجاد نمايد، ب - در صورت لزوم، رهنمودهايي را جهت انتخاب، ايجاد و اداره مناطق حفاظت شده يا مناطقي كه اقدامات خاصي براي حفظ تنوع زيستي بايد درآنها اتخاذ شود تدوين كند. پ - منابع زيستي را كه براي حفاظت از تنوع زيستي، چه در داخل و چه در خارج از مناطق حفاظت شده، اهميت دارند با هدف تأمين حفاظت واستفاده پايدار از آنها تنظيم و مديريت نمايد، ت - با حمايت از اكوسيستم ها، زيستگاههاي طبيعي و حفظ جمعيتهاي ماناي گونه ها را در محيطهاي طبيعيشان توسعه بخشند، ث - توسعه پايدار و سازگار با محيط زيست مناطق نزديك به مناطق حفاظت شده، را با هدف حفاظت بيشتر از اين مناطق، ارتقاء بخشند، ج - اكوسيستم هاي آسيبديده و تخريب شده را احياء و بازسازي كند و احياي گونه هاي در معرض تهديد و خطر را از راههاي مختلف مانند تنظيم واجراي طرحها يا با استراتژي هاي ديگر مديريتي تشويق كند. چ - ابزار لازم را براي تنظيم، اداره يا كنترل خطرهاي نهفته در استفاده از ارگانيسم هاي زنده تغير شكل يافته ناشي از بيوتكنولوژي و رها نمودن آنها كهاحتمالا اثرات سوء زيستمحيط را در بردارد و ميتواند بر حفظ و استفاده پايدار از تنوع زيستي تأثير بگذار را نيز با توجه به خطرات تهديدكننده سلامت انسان، ايجاد كرده يا به استفاده از آن تداوم بخشد. ح - از ورود گونه هاي بيگآنهاي كه اكوسيستم ها، زيستگاههاي گونه هاي ديگر را به خطر مياندازند، جلوگيري كند و آنها را تحت كنترل درآورده يا نابودسازد. خ - براي فراهم ساختن شرايط لازم براي سازگاري بين كاربردهاي فعلي و حفاظت از تنوع زيستي و استفاده پايدار از اجزاي تشكيل دهنده آن تلاشكند. د - با عنايت به قوانين داخلي خود، به دانش، ابتكار و آداب و رسوم جوامع بومي و محلي كه در برگيرنده شيوه هاي زندگي سنتي مناسب براي حفاظتو استفاده صحيح از تنوع زيستي ميباشد، احترام گذاشته و آن را حفظ كند و با تاييد و شركت دادن دارندگان اين دانش، ابتكار و آداب و رسوم، كاربردوسيعتر آن را توسعه بخشند و سهيم شدن عادلانه در مزاياي حاصل از بهرهوري از اين دانش، ابتكار و آداب و رسوم را تشويق نمايند، ذ - قوانين و يا مقررات لازم براي حفاظت از گونه ها و جمعيت هاي در معرض خطر نابودي را تنظيم يا حفظ نمايد. ر - هر جا وجود تأثيرات زيانبار مهمي بر تنوع زيستي، مطابق با ماده (7) اشكار شد، فرآيندها يا انواع فعاليتهاي مربوط را قانونمند كرده يا مديريتنمايد، ز - در زمينه همكاري براي تأمين منابع مالي و يا ساير حمايتها براي حفاظت دروني كه در بندهاي (الف) تا (ر) بالا مطرح شده، به ويژه در موردكشورهاي در حال توسعه، مشاركت جويد.
ماده 8
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون تنوع زيستي — مصوب 1375/03/06