از نظر اين پيوست، اصطلاح: الف - « وسايل حمل ونقل» يعني: هر شناور (ازجمله دوبه و كرجي- با يا بدون قابليت حمل – و قايق پرونده [هيدروفويل]، هوا ناو[هاوركرافت]، هواپيما، وسايل نقليه جاده اي داراي موتور (ازجمله دوچرخه هاي موتوردار، يدكها، نيمه يدكها و تركيبهاي وسايل نقليه) وسايل غلتان راه آهن همراه با قطعات يدكي، لوازم جانبي و تجهيزات معمولي آنها كه روي وسيله حمل ونقل مي شوند (ازجمله تجهيزات مخصوص بارگيري يا تخليه، گذاشت و برداشت و محافظت از كالاها) ب - « استفاده تجاري» يعني: حمل ونقل اشخاص در قبال اجرت يا حمل ونقل صنعتي يا تجاري كالاها كه خواه در مقابل اجرت باشد يا نباشد. پ - « استفاده شخصي» يعني: مورد استفاده قرار دادن حمل و نقل توسط ذينفع منحصراً براي مصارف شخصي او، به جز هر استفاده تجاري ت - « تردد داخلي» يعني: حمل اشخاص سوار كرده يا كالاهاي بارگيري شده در قلمرو ورود موقت براي پياده كردن يا تخليه نمودن در داخل همان قلمرو ث - « مخازن سوخت» معمولي» يعني: مخازن سوخت طراحي شده توسط سازنده روي تمام وسايل حمل و نقل از همان نوع وسيله مورد بحث، كه تعبيه دائمي آن ها، استفاده مستقيم از يك نوع سوخت را هم براي جلوراندن اين وسايل و هم درصورت اقتضاء براي به كار انداختن سامانه(سيستم) هاي سردكننده و ساير سامانه (سيستم) ها در حين حمل و امكان پذير مي سازند. همچنين مخازن سوخت سوار شده روي وسايل حمل ونقل كه استفاده مستقيم از ساير انواع سوخت را ممكن مي سازد و نيز مخازن سوخت نصب شده روي ساير سامانه (سيستم) هايي كه وسايل حمل ونقل امكان دارد به آنها مجهز شوند، به عنوان مخازن سوخت معمولي تلقي مي شوند.
ماده 1
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون ورود موقت — مصوب 1391/02/31