ماده 29 –
1
هر طرف متعاهدي كه پيوستي را مي پذيرد چنين تلقي شود كه تمام مفاد مندرج در آن را پذيرفته است، مگر اين كه در هنگام پذيرش پيوست يا هر زماني پس از آن، امين اسناد را از مقرراتي كه درمورد آنها قيد تحديد تعهد در نظر مي گيرد،تاحدي كه اين امكان در پيوست مربوط پيش بيني شده است، آگاه نمايد و موارد اختلاف بين مفاد قوانين داخلي خود و مقررات مربوط را بيان كند.
2
هر طرف متعاهد حداقل هر پنج سال يك بار مقرراتي را كه درمورد آنها قيد تحديد تعهد در نظر گرفته است، بازنگري و آنها را با مفاد قوانين ملي خود مقايسه خواهد كرد و نتايج بازنگري مزبور را به آگاهي امين اسناد خواهد رساند.
3
هر طرف متعاهدي كه قيود تحديد تعهدي را درنظر گرفته است مي تواند در هر زمان از طريق ارسال اطلاعيه اي مراتب صرف نظر كردن از آنها را به طور كلي يا جزئي با مشخص كردن تاريخي كه انصراف مزبور نافذ خواهد شد، به امين اسناد اعلام كند. گسترش سرزميني