از لحاظ اين موافقت نامه: «واحدهاي ضد تروريسم» به معناي گروهي از متخصصان است كه توسط هر يك از طرف ها مطابق با قوانين خود براي انجام اقدامات ضد تروريستي تشكيل شده است. «كاركنان» به معناي متخصصان و مربياني است كه در واحد ضد تروريستي طرف درخواست كننده خدمت مي كنند. «كارآموز» به معناي شخصي است كه تحت آموزش است. «معلم» يعني شخصي كه دانش، مهارت و تجربه را به كارآموز منتقل نموده و داراي صلاحيت هاي لازم است. «آموزش» به معناي آموزش تحت برنامه هاي آموزشي بازآموزي حرفه اي، ارتقاي مهارت ها يا آموزش در همان سطح آموزشي كارآموز است. «طرف درخواست شونده» به معناي طرفي است كه از او خواسته شده است در آموزش كاركنان خود كمك كند. «طرف درخواست كننده» به معناي طرفي است كه براي آموزش كاركنان خود درخواست كمك مي كند. «طرف ميزبان» به معناي طرفي است كه آموزش در قلمرو آن ارائه مي شود. «طرف فرستنده» به معناي طرفي است كه كاركنان خود را براي آموزش به قلمرو طرف ميزبان مي فرستد. «طرف گذر» به معناي طرفي است كه از طريق قلمرو آن كارآموزان و يا معلمان و تجهيزات آموزشي به محل آموزش و بازگشت منتقل مي شوند. «واحدهاي آموزشي» يعني موسسات آموزشي، مراكز آموزشي و زيرمجموعه هايي كه به ترتيب مقرر به آموزش مشغول هستند. منظور از «لوازم آموزشي»، درسنامه، لوازم تدريس و كلاسي، تجهيزات آزمايشگاهي، سلاح، تجهيزات نظامي و ويژه، وسايل فني آموزش عملي و نيز مواد مصرفي و ساير تجهيزات مورد نياز براي آموزش مطابق با برنامه هاي درسي و برنامه هاي آموزشي است. «برنامه» به معني برنامه آموزشي براي كاركنان واحدهاي ضد تروريستي كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي است كه توسط كارگروه اجرايي ساختار منطقه اي ضد تروريسم سازمان همكاري شانگهاي براي يك دوره سه ساله تهيه شده است.
ماده 1
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04