مفاهيم به كار برده شده در اين موافقت نامه عبارتند از: «تسليحات» به اشياء و دستگاه هاي طراحي شده جهت اصابت مكانيكي به هدف در فاصله مشخص توسط يك پوكه كه حركت هدف گذاري شده توسط گازهاي توليدي در حين احتراق بار پيشرانه در لوله اسلحه دريافت نموده و همين طور اجزاي اصلي آنها اشاره مي كند؛ «مهمات» به جنگ افزار و تجهيزات محرك جهت اصابت به يك هدف اشاره مي كند كه حاوي خرج منفجرشونده، پيشران آتش زا يا بالابرنده يا تركيبي از آنها مي باشد؛ «مواد منفجره» به مواد شيميايي متراكم يا مخلوطي از آنها تحت شرايط معين و تحت تاثير نيروهاي قادر به تبديل شيميايي آني خود تكثيرشونده كه منجر به خروج حجم زيادي از حرارت و محصولات گازي مي گردد، اشاره مي كند؛ «قاچاق تسليحات، مهمات و مواد منفجره» (از اين پس «قاچاق غيرقانوني تسليحات») به توليد، تعمير، فروش، انتقال، ابتياع، انبار، حمل و نقل تسليحات، مهمات و مواد منفجره كه به نقض قوانين طرف ها اشاره مي كند.
ماده 1
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04