1. درخواست بايد به صورت كتبي صادر شود و بايد حاوي موارد زير گردد : 1) اسامي مراجع و مقام هاي ذيصلاح طرف ها درخواست كننده و درخواست شونده؛ 2) موضوع و دلايل درخواست؛ 3) اطلاعات در مورد ماهيت درخواست (چنانچه مورد كيفري يا اداري وجود داشته باشد- اطلاعات در مورد شرايط موردي، شامل ميزان خسارات ناشي از يك عمل مشمول اين معاهده (كنوانسيون) و متون قوانين و مقررات مربوطه؛ 4) اطلاعاتي كه در اختيار طرف درخواست كننده قرار مي گيرد در خصوص اشخاصي كه درخواست مجدد براي آنها صادر شده است، از جمله اطلاعات مربوط به تاريخ، محل تولد و مليت، محل اقامت، شغل و ساير موارد؛ 5) اطلاعات در خصوص ميزان محدوديت دسترسي ( در صورت اقتضاء). 2. علاوه بر اطلاعاتي كه در بند يك اين ماده عنوان گرديد، هرگونه اطلاعات در خصوص اشخاص حقوقي بايد شامل موارد زير باشد: 1) نام شخص حقوقي، اطلاعات در خصوص محل، دفتر يا اداره ثبت شده آن نهاد و همچنين مديريت آن؛ 2) نسخه تاييد شده در خصوص تصميم دادگاه يا ساير مقام هاي ذيصلاح طرف درخواست ك ننده در مورد مجازات ها ( چنانچه موجود باشد)؛ 3) اطلاعات مربوط به اموالي كه قرار است توقيف يا مصادره گردند و يا به دولت واگذار گردد؛ 3. ساير مدارك لازم براي اجراي به موقع درخواست مي تواند ضميمه گردد. 4. طرف درخواست شونده ظرف مدت 30 روز بعد از دريافت درخواست طرف درخواست كننده را از مراتب زير مطلع خواهد نمود، مگر اينكه به نوعي ديگري توافق شده باشد: 1) اقدامات انجام شده در پي درخواست و نتايج آنها؛ 2) هرگونه شرايطي كه مانع اجراي درخواست شود يا باعث تاخير قابل توجه در اجراي آن شود. 5. طرف درخواست كننده بايد بدون تاخير موارد زير را به اطلاع طرف درخواست شونده اطلاع دهد : 1) بررسي تصميم يا ساير شرايطي كه تصميم به اعمال مجازات را براي اشخاص حقوقي به طور جزئي يا كامل بي اعتبار مي سازد؛ 2) تغييراتي كه اقدامات به موجب اين معاهده (كنوانسيون) را بي اساس مي كند. 6. طرفي كه بر اساس همان تصميم از چندين طرف براي اعمال مجازات براي يك شخص و يا نهاد حقوقي درخواست ارائه مي دهد بايد همه طرف هاي مربوطه كه در اجراي تصميم مشاركت دارند را مطلع نمايد.
ماده 14
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04