حمل و نقل هوايي شركت كنندگان در رزمايش و اقلام و تجهيزات ويژه آنها بايد با هماهنگي مقامهاي مربوطه طرفهاي مسئول حمل و نقل هوايي بينالمللي سازماندهي شود. هواپيماها بايد در امتداد مسيرها و مناطق تعيين شده توسط طرف ميزبان و يا طرف گذر(ترانزيت) پرواز كنند. ناوبري، پشتيباني فني فرودگاه و حفاظت از هواپيماهاي شركت كننده در رزمايش يا حمل و نقل شركت كنندگان در رزمايش در فرودگاه هاي نظامي و غيرنظامي بايد با توافق طرف ها انجام شود. پروازهاي هواپيما در مسيرهاي بين المللي توسط نهادهاي نظارت بر (كنترل) حمل و نقل هوايي طرف ها مطابق با مناطق اطلاعات پرواز طرف ها مديريت مي شود. ايمني هواپيماهاي درگير در پروازهاي بين المللي براي اهداف اجراي اين موافقت نامه بايد طبق معاهدات بين المللي معتبر براي طرف ها و قوانين طرفي كه در حريم هوايي آن پروازها انجام مي شود، تضمين شود. در حل مشكلات مربوط به اجراي اين موافقت نامه كه شامل كاركنان هوانوردي چندين طرف است، طرف ها بايد بر رعايت الزامات ايمني هوايي نظارت كرده، و سوانح و حوادث هوايي مربوط به هواپيماهاي كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي را از طريق گروه هاي مشترك بررسي كنند (كميسيون ها). روش ايجاد گروه هاي مشترك (كميسيون ها) بايد توسط بدنه فرماندهي رزمايش با توافق طرف ها در طول آماده سازي رزمايش تعيين گردد. رئيس گروه (كارگروه) مشترك بايد از ميان نمايندگان طرف ميزبان منصوب شود. در صورت بروز حوادث اضطراري (فجايع طبيعي، شرايط نامطلوب هواشناسي، نقص در عملكرد هواپيما)، سازمان هاي نظارت بر (كنترل) حمل و نقل هوايي طرف ها بايد به هواپيماهايي كه شركت كنندگان در رزمايش را حمل مي كنند، از جمله از طريق تهيه فرودگاه هاي جايگزين براي فرود اضطراري، كمك نمايند. پشتيباني جستجو و نجات هوايي بايد توسط كاركنان و تجهيزات طرف ها به صورت رايگان ارائه شود.
ماده 15
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04