زمينه هاي همكاري حوزه هاي اصلي همكاري در سازمان موارد زير مي باشند: - حفظ صلح و تحكيم امنيت و اعتماد در منطقه؛ - يافتن نقاط مشترك در زمينه مسائل سياست خارجي و مسائل مورد علاقه مشترك از جمله همكاري در سازمان ها و مجامع بين المللي؛ - برنامه ريزي و اجراي اقداماتي در راستاي مقابله مشترك با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي، انتقال غيرقانوني مواد مخدر و سلاح و ساير فعاليت هاي مجرمانه فراملي و همچنين مهاجرت غيرقانوني؛ - هماهنگي تلاش ها و اقدامات در حوزه خلع سلاح و واپايش تسليحات؛ - حمايت و تشويق همكاري هاي اقتصادي منطقه اي در شكل هاي گوناگون، كمك به ايجاد محيطي مناسب براي تجارت و سرمايه گذاري با هدف اجراي تدريجي گردش آزاد كالا، سرمايه، خدمات و فناوري؛ - اسـتفاده مـؤثر از زيرساخت هاي در دسترس در حمـل و نقـل و ارتباطات، تكميـل ظرفيت هاي حمل و نقلي دولت هاي عضو و توسعه سامانه هاي انرژي؛ - تامين استفاده منطقي از طبيعت، شامل استفاده از منابع آبي منطقه و اجراي برنامه ها و طرح هاي زيست محيطي مشترك ويژه؛ - كمك متقابل در زمينه اعلام هشدار در مورد فجايع طبيعي و انساني و رفع پيامدهاي آن؛ تبادل اطلاعات حقوقي در راستاي توسعه همكاري ها در چهارچوب سازمان؛ - توسعه تعامل در زمينه هايي از جمله علوم و فناوري، آموزش، بهداشت و سلامت، فرهنگ، ورزش و گردشگري؛ اعضاي سازمان مي توانند با توافق متقابل زمينه هاي همكاري را گسترش دهند.
ماده ۳
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04