1 - هر يك از طرف ها بايد محرمانه بودن اطلاعات و اسناد دريافتي از طرف هاي ديگر را در صورتي كه ماهيت طبقه بندي شده دارند و يا اگر طرف انتقال دهنده، افشاي آن ها را نامطلوب بداند، تضمين كند. درجه محرمانگي چنين اطلاعات و اسنادي توسط طرف انتقال دهنده اطلاعات تعيين مي شود. 2 - اطلاعات و اسناد دريافت شده مطابق با اين موافقت نامه، بدون رضايت طرف ارائه دهنده آن ها نبايد براي اهدافي غير از اهداف درخواست شده و تدارك ديده شده، استفاده شوند، مگر اينكه اطلاعات و اسناد در دولت طرف انتقال دهنده، در دسترس عموم قرار گرفته باشند. 3 - در انتقال اطلاعات و اسناد دريافت شده توسط يك طرف مطابق با اين موافقت نامه به يك شخص ثالث، چنانچه اين اطلاعات و اسناد در دولت انتقال دهنده، در دسترس عموم قرار گرفته باشد و طرف انتقال دهنده، در حين انتقال آنها چنين شرطي را مطرح نكرده باشد، كسب رضايت طرف انتقال دهنده لازم نيست.
ماده 3
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04