اين سند الحاقي (پروتكل) بخشي جدايي ناپذير از معاهده (كنوانسيون) خواهد بود. اين سند الحاقي (پروتكل) در 14 شهريور 1382 (5 سپتامبر 2003) در يك نسخه اصلي واحد به زبان هاي روسي و چيني منعقد گرديد كه هر دو متن از اعتبار يكساني برخوردارند. از طرف جمهوري قزاقستان از طرف جمهوري خلق چين از طرف جمهوري قرقيزستان از طرف فدراسيون روسيه از طرف جمهوري تاجيكستان از طرف جمهوري ازبكستان 6 . موافقت نامه كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي در مورد ساختار منطقه اي ضدتروريسم كشورهاي عضو سازمان همكاري شانگهاي كه طرف هاي معاهده (كنوانسيون) مقابله با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي شانگهاي مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) هستند (از اين پس طرف ها ناميده مي شوند)، بر اساس اهداف و اصول سازمان ملل متحد در خصوص حفظ صلح و امنيت بين المللي و ارتقاء روابط حسن همجواري و دوستانه و همچنين همكاري بين كشورها، با آگاهي از اينكه تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي تهديدي براي صلح و امنيت بين المللي، توسعه روابط دوستانه بين دولت ها و همچنين تحقق حقوق و آزادي هاي اساسي بشر است، با اعتقاد به ضرورت اقدامات مورد توافق طرف ها با هدف تضمين تماميت ارضي، امنيت و ثبات طرف ها، از جمله از طريق تقويت همكاري در مقابله با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي، بر اساس اعلاميه تأسيس سازمان همكاري شانگهاي مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001)، كنوانسيون مقابله با تروريسم، جدايي طلبي و افراط گرايي شانگهاي مصوب 25 خرداد 1380 (15 ژوئن 2001) (از اين به بعد معاهده (كنوانسيون) ناميده مي شود) و منشور سازمان همكاري شانگهاي مصوب 17 خراد 1381 (7 ژوئن 2002)، در موارد زير توافق نمودند:
ماده 3
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04