بر اساس اين معاهده (كنوانسيون)، مراجع صلاحيت دار مركزي طرف ها با هم و به شرح زير همكاري مي كنند: 1 .تبادل اطلاعات؛ 2 . انجام درخواست براي اقدامات تحقيقاتي - عملياتي؛ 3 . تدوين و انجام تمهيدات مورد توافق در زمينه پيشگيري، كشف و خنثي سازي موارد موضوع بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون) و اطلاع رساني به يكديگر در خصوص نتايج حاصله. 4 . اتخاذ تمهيدات مربوط به پيشگيري، كشف و خنثي سازي موارد اشاره شده در بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون) كه در قلمرو يكي از اعضاي اين معاهده (كنوانسيون)، عليه ساير طرف ها انجام مي شود؛ 5 . اتخاذ تمهيدات مربوط به پيشگيري، كشف و خنثي سازي در زمينه تامين مالي، تامين تسليحات و مهمات و ارائه مساعدت به هر شخص و يا سازمان جهت انجام مواردي كه در بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون) به آنها اشاره شده است؛ 6 . اتخاذ تدابيري براي پيشگيري، كشف، خنثي سازي، ممنوعيت و خاتمه فعاليت مربوط به آماده سازي افراد در جهت ارتكاب موارد مذكور در بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون)؛ 7 . تبادل قوانين و مواد قانوني مربوط به نحوه اعمال آنها؛ 8 . تبادل تجربه در خصوص پيشگيري، كشف و خنثي سازي موارد موضوع بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون) ؛ 9 . آموزش، بازآموزي و آموزش پيشرفته متخصصان خود به اشكال مختلف؛ 10 . حصول توافق متقابل بين طرف هاي توافق در خصوص اشكال ديگر همكاري، شامل ارائه مساعدت عملي در جهت خنثي سازي موارد اشاره شده در بند 1 ماده 1 اين معاهده (كنوانسيون) و برچيدن عواقب ناشي از آن. در صورت لزوم اين گونه توافق ها از طريق اسناد الحاقي (پروتكل ها) كه جزء لاينفك اين معاهده (كنوانسيون) مي باشند اعمال مي شوند.
ماده 6
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به سازمان همكاري شانگهاي — مصوب 1401/11/04