تعهدات ملي و همكاري بينالمللي 1 - هر طرف متعاهد در صورت اقتضاء فعاليتهاي موضوع مواد (5) و (6) را در سياستها و برنامههاي كشاورزي و توسعه روستايي خود وارد نموده و با طرفهاي متعاهد ديگر به طور مستقيم يا از طريق فائو و ساير سازمانهاي بينالمللي مربوط، در حفاظت و استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي همكاري خواهد نمود. 2 - همكاري بينالمللي بويژه در جهت موارد زير خواهد بود: (الف) - ايجاد يا تقويت توانائيهاي كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي با اقتصاد در حال گذر، در خصوص حفاظت و استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي؛ (ب) - ارتقاء سطح فعاليتهاي بينالمللي براي ترغيب حفاظت، ارزيابي، مستند سازي، بهبود ژنتيكي، اصلاح نباتات، تكثير بذر و تسهيم، در دسترس قرار دادن و تبادل منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي و اطلاعات و فنآوري مناسب آن، مطابق بخش (4)؛ (ج) - نگهداري و تقويت ترتيبات سازماني پيشبيني شده در بخش (5)؛ (د) - اجراي راهبرد مالي موضوع ماده 18.
ماده 7
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به معاهده بين المللي ذخاير ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي — مصوب 1384/04/05