ماده 6

استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي 1 - طرفهاي متعاهد سياستها و اقدامات قانوني مناسب را در جهت ترغيب استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي توسعه داده و تداوم خواهند بخشيد. 2 - استفاده پايدار از منابع ژنتيكي گياهي براي غذا و كشاورزي مي تواند موارد زير را شامل شود: الف ) - اتخاذ سياستهاي عادلانه كشاورزي كه به طور مناسب توسعه و نگهداري سيستم هاي متنوع زراعي را كه استفاده پايدار از تنوع كشاورزي و زيستي و منابع طبيعي ديگر را بهبود مي بخشد، ترغيب مي كند؛ ب ) - تقويت تحقيقاتي كه تنوع زيستي را در جهت منافع كشاورزان يا به حد اكثر رساندن تنوع داخل و بين گونه‌اي خاص بهبود بخشيده و حفاظت مي كند، بويژه كشاورزاني كه انواع خود را ايجاد و استفاده مي كنند و اصول اكولوژيك را در حفظ حاصلخيزي خاك و مبارزه با بيماريها، علفهاي هرز و آفات به كار مي بندند؛ ج ) - در صورت اقتضاء توسعه تلاشهاي اصلاح نباتات با مشاركت كشاورزان بويژه در كشورهاي در حال توسعه، كه توان ايجاد انواع سازگار با شرايط اجتماعي، اقتصادي و اكولوژيكي از جمله مناطق كم بازده، را تقويت مي كند؛ د ) - توسعه بنيان ژنتيكي گياهان زراعي و افزايش دامنه تنوع ژنتيكي قابل دسترس كشاورزان؛ ه ) - در صورت اقتضاء ترغيب استفاده گسترده از گياهان زراعي بومي و سازگار با محل، انواع و گونه‌هاي كم بهره برداري شده؛ و ) - در صورت اقتضاء حمايت از استفاده گسترده‌تر از تنوع انواع و گونه‌ها در مديريت مزرعه‌اي، حفاظت و استفاده پايدار از گياهان زراعي و ايجاد ارتباط قوي با اصلاح نباتات و توسعه كشاورزي به منظور كاهش آسيب پذيري زراعي و فرسايش ژنتيكي و ترغيب افزايش توليد غذا در جهان متناسب با توسعه پايدار؛ و ز ) - بازنگري و در صورت اقتضاء متناسب نمودن شيوه‌هاي به‌نژادي و مقررات معرفي نوع و توزيع بذر.