۱ - هر كشوري مي تواند در زمان امضاي اين موافقتنامه بدون در نظر گرفتن قيد تحديد تعهد راجع به تصويب، يا سپردن اسناد تصويب يا الحاق خود يا در هر زمان پس از آن در اطلاعيه اي خطاب به دبيركل سازمان ملل متحد اعلام كند كه اين موافقتنامه در حمل و نقل هاي انجام شده در هر يك از قلمروهاي آن يا در يك قلمرو خاص آن واقع در خارج از اروپا اعمال نمي شود. اگر اطلاع رساني مذكور پس از لازم الاجراء شدن موافقتنامه انجام شده باشد، براي اطلاع رسان نود روز پس از تاريخ دريافت اطلاعيه توسط دبيركل، اعمال موافقتنامه در مورد حمل و نقل در قلمرو يا قلمروهاي نامبرده در آن اطلاعيه بايد متوقف شود. طرفهاي متعاهد جديد كه از ۳۰ آوريل ۱۹۹۹ (۱۰ ارديبهشت ۱۳۷۸) به موافقتنامه ملحق مي شوند و بند (۱) اين ماده را اعمال مي كنند طبق رويه مقرر در بند (۲) ماده (۱۸)، حق طرح هيچ اعتراضي را به پيش نويس اصلاحات ندارند. ۲ - هر كشوري كه به موجب بند (۱) اين ماده اعلاميه داده باشد، مي تواند در هر زماني پس از آن در اطلاعيه اي خطاب به دبيركل سازمان ملل متحد اعلام كند كه اين موافقتنامه در مورد حمل و نقل انجام شده در قلمرو نامبرده در اطلاعيه صادره به موجب بند (۱) اين ماده قابل اجراء خواهد بود و اين موافقتنامه در مورد حمل و نقل در آن قلمرو، يكصد و هشتاد روز پس از تاريخي اعمال خواهد شد كه دبيركل آن اعلاميه را دريافت كرده است.
ماده ۱۰
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مواد غذايي فسادپذير و تجهيزات خاص كاربردي براي اينگونه جا به جايي ها (مورخ يكم سپتامبر 1970 ميلادي برابر با دهم شهريور ماه 1349 هجري شمسي) — مصوب 1399/02/16