پس از ۳۱ مي ۱۹۷۱ (۱۰ خرداد ۱۳۵۰) نسخه اصل اين موافقتنامه نزد دبيركل سازمان ملل متحد سپرده خواهد شد كه وي نسخ مصدق را براي هر يك از كشورهاي مذكور در بندهاي (۱) و (۲) ماده (۹) اين موافقتنامه، ارسال خواهد نمود. براي گواهي مراتب بالا، امضاء كنندگان زير كه به طور مقتضي مجاز مي باشند، اين موافقتنامه را امضاء نموده اند. اين موافقتنامه در نخستين روز سپتامبر ۱۹۷۰ (۱۰ شهريور ۱۳۴۹)، در ژنو، در نسخه واحدي به زبان هاي انگليسي، فرانسوي و روسي تنظيم شد، كه سه متن از اعتبار يكسان برخوردار مي باشند. ضميمه ۱ تعاريف و استانداردهاي تجهيزات خاص حمل و نقل مواد غذايي فسادپذير [پاورقي 1] با اصلاحات و الحاقات بعدي پاورقي 1 - واگن ها، كاميون ها، تريلي ها، كشنده ها، بارگنج ها (كانتينرها) و ساير تجهيزات مشابه. ۱ - تجهيزات عايق. [پاورقي 2]تجهيزاتي كه بدنه آن با ديواره ها، درب ها، كف و سقف عايق ساخته شده و تبادل گرما بين داخل و بيرون بدنه، مي تواند به اندازه اي محدود شود كه ضريب كل انتقال گرما (ضريب K) به گونه اي باشد كه تجهيزات در يكي از دو دسته زير يا دسته هاي ديگر قرار گيرد: IN = تجهيزات عايق عادي مشخص شده به وسيله: IR = تجهيزات شديداً عايق مشخص شده به وسيله: - ضريب K كمتر از يا مساوي . ۰/۷۰W /m۲. K؛ - ضريب K كمتر از يا مساوي ۰/۴۰W /m۲. K؛ و ضخامت ديواره هاي جانبي حداقل ۴۵ ميليمتر در تجهيزات مربوط به حمل و نقل با عرض بيش از ۵۰ /۲ متر. تعريف ضريب K و توصيف روش مورد استفاده براي اندازه گيري آن در پيوست (۲) اين ضميمه، ارائه شده است. پاورقي 2 - در مورد تجهيزات مخزني، عبارت «بدنه» در اين تعريف، به معني فقط خود مخزن است. ۲ - تجهيزات سردسازي. تجهيزات عايقي كه با استفاده از يك منبع سرمايشي (يخ طبيعي، با يا بدون افزودن نمك؛ صفحات خوش گداز (يوتكتيك)؛ يخ خشك با يا بدون واپايش (كنترل) تصعيد؛ گازهاي مايع با يا بدون واپايش (كنترل) تبخير و غيره) به جاي يك واحد جذب يا مكانيكي، قادر است با ميانگين دماي خارجي ۳۰ + دماي داخل بدنه خالي را كاهش داده و سپس آن را حفظ كند: در مثبت ۷ درجه سانتيگراد - حداكثر در مورد رده (الف) در منفي ۱۰ درجه سانتيگراد - حداكثر در مورد رده (ب) در منفي ۲۰ درجه سانتيگراد - حداكثر در مورد رده (پ) در صفر درجه سانتيگراد - حداكثر در مورد رده (ت) اگر اين تجهيزات يك يا چند مخزن، ظرف يا محفظه براي سردسازي داشته باشند، مخازن، ظروف يا محفظه هاي مذكور بايد: - بتوانند از بيرون پر يا خالي شوند؛ و - ظرفيتي طبق مفاد بند (۳ – ۱ - ۳) پيوست (۲) ضميمه (۱) داشته باشند. ضريب K تجهيزات سردسازي رده هاي (ب) و (پ) بايد در هر صورت كمتر از يا مساوي ۰/۴۰W /m۲. K؛ باشد. ۳ - تجهيزات سردسازي مكانيكي: تجهيزات عايق مجهز به لوازم سردسازي مخصوص خود يا مشترك با ساير واحدهاي حمل و نقل مجهز شده به چنين لوازمي. (مجهز به يك فشرده ساز (كمپرسور) مكانيكي يا يك دستگاه جذب و غيره). لوازم مزبور خواهند توانست با ميانگين دماي بيروني ۳۰ + درجه سانتيگراد، دماي داخل (Ti) بدنه خالي را كاهش و سپس آن را به طور دائم به روش زير حفظ كند: در مورد رده هاي (الف)، (ب) و (پ) هر دماي داخلي (Ti) مطلوب عملاً ثابت طبق استاندارد براي هر سه رده در زير تعريف شده است: رده (الف): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يك يخچال به گونه اي كه بتوان دماي داخلي (Ti) را بين ۱۲ + و صفر درجه سانتيگراد انتخاب كرد؛ رده (ب): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يخچال به گونه اي كه بتوان دماي داخلي (Ti) را بين ۱۲ + و ۱۰- درجه سانتيگراد انتخاب كرد؛ رده (پ): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يخچال به گونه اي كه بتوان دماي داخلي (Ti) را بين ۱۲ + و ۲۰- انتخاب كرد. در مورد رده هاي (ت)، (ث) و (ج)، دماي داخلي (Ti) تنظيم شده به طور عملي ثابت طبق استانداردهاي تعريف شده براي سه رده زير: رده (ت): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يخچال به گونه اي كه دماي داخلي (Ti) كمتر يا مساوي صفر درجه سانتيگراد باشد؛ رده (ث): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يخچال به گونه اي كه دماي داخلي (Ti) كمتر يا مساوي ۱۰- درجه سانتيگراد باشد؛ رده (ج): تجهيزات سردسازي مكانيكي مجهز به يخچال به گونه اي كه دماي داخلي (Ti) كمتر يا مساوي ۲۰- درجه سانتيگراد باشد. ضريب k تجهيزات رده هاي (ب)، (پ)، (ث) و (ج) بايد در هر مورد كمتر يا مساوي ۰/۴۰W /m۲. K؛ باشد. باشد. 4 - تجهيزات گرمايشي. تجهيزات عايق كه امكان افزايش دماي داخلي بدنه خالي را فراهم آورده و سپس آن را بيش از دوازده ساعت بدون تجديد عرضه در مقدار عملاً ثابت حداقل ۱۲ + درجه سانتيگراد زماني كه ميانگين دماي خارجي به صورت زير نشان داده مي شود حفظ مي كند: منفي ۱۰ درجه سانتيگراد در مورد تجهيزات گرمايشي رده (الف)؛ منفي ۲۰ درجه سانتيگراد در مورد تجهيزات گرمايشي رده (ب)؛ منفي ۳۰ درجه سانتيگراد در مورد تجهيزات گرمايشي رده (پ)؛ منفي ۴۰ درجه سانتيگراد در مورد تجهيزات گرمايشي رده (ت)؛ دستگاههاي توليد گرما بايد ظرفيت منطبق بر مفاد بندهاي (۱ – ۳ - ۳) تا (۵ – ۳ - ۳) پيوست (۲) ضميمه (۱) را داشته باشند. ضريب k تجهيزات رده هاي (ب)، (پ) و (ت) بايد در هر مورد كمتر يا مساوي ۰/۴۰W /m۲. K؛ باشد. پيوست ۱ ضميمه ۱ مقررات مربوط به بررسي تجهيزات عايق، سردسازي، سردسازي مكانيكي يا گرمايشي طبق استانداردها با اصلاحات و الحاقات بعدي ۱ - بررسي انطباق با استانداردهاي مقرر در اين پيوست بايد بر اساس موارد زير انجام گيرد:
الف
پيش از ورود تجهيزات در بخش خدمات؛
ب
به طور دوره اي حداقل هر شش سال يكبار؛
پ
هرگاه مقام صلاحيت دار مقرر نمايد، انجام گيرد. به استثناي موارد پيش بيني شده در بخشهاي (۵) و (۶) پيوست (۲) اين ضميمه، بررسي ها بايد در ايستگاه آزمايشي طراحي شده يا مصوب مقام صلاحيت دار كشوري كه تجهيزات در آن ثبت يا ضبط مي شوند انجام شود مگر اينكه در مورد بررسي موضوع بخش (الف) فوق بررسي از پيش در مورد خود تجهيزات يا نمونه هاي آن در ايستگاه آزمايش طراحي شده يا مصوب مقام صلاحيت دار كشوري كه در آن تجهيزات ساخته شده است، انجام شده باشد. ۲ - روشها و رويه هاي مورد استفاده در بررسي طبق استانداردها، در پيوست (۲) اين ضميمه تشريح شده است. ۳ - گواهينامه انطباق با استانداردها توسط مقام صلاحيت دار كشوري كه در آن تجهيزات ثبت يا ضبط شده، منتشر خواهد شد. اين گواهينامه با الگوي نشان داده شده در پيوست (۳) اين ضميمه مطابقت خواهد داشت. گواهينامه انطباق در طول حمل و نقل همراه تجهيزات حمل و در صورت لزوم، از سوي مقامات كنترلي تهيه خواهد شد. به هر حال، اگر پلاك گواهي انطباق، به صورتي كه در پيوست (۳) اين ضميمه نشان داده شده، به تجهيزات الصاق شود، پلاك گواهي انطباق به عنوان معادل، براي گواهينامه انطباق به رسميت شناخته خواهد شد. پلاك گواهي انطباق فقط زماني مي تواند الصاق شود كه گواهي اعتبار انطباق در دسترس است. پلاك هاي گواهي انطباق، به محض اينكه تجهيزات با استانداردهاي مقرر در اين ضميمه مغايرت پيدا كنند، برداشته خواهند شد. در مورد تجهيزاتي كه به كشور ديگري كه طرف متعاهد موافقتنامه است منتقل مي شوند، اين گواهينامه بايد با مدارك زير به گونه اي همراه شود كه مقام صلاحيت دار كشوري كه در آن تجهيزات ثبت يا ضبط شده، بتواند گواهي انطباق صادر كند:
الف
در تمامي موارد، گزارش آزمايش خودِ تجهيزات يا در مورد توليدات دوره اي، تجهيزات مرجع.
ب
در تمامي موارد، گواهي انطباق توسط مقام صلاحيت دار كشور سازنده يا در مورد تجهيزات خدماتي، توسط مقام صلاحيت دار كشور ثبت كننده صادره مي شود. در صورت نياز با حداكثر اعتبار شش ماهه اين گواهينامه به صورت گواهي موقتي عمل مي كند.
پ
در مورد تجهيزات توليدي دوره اي، مشخصات فني تجهيزات به نحو منتشره توسط سازنده تجهيزات يا نماينده معتبر او به نحو مقتضي تصديق خواهد شد. (اين مشخصات بايد بخشهاي مشابه را به صورت صفحات توصيفي در رابطه با تجهيزاتي كه در گزارش آزمون مطرح شده، پوشش داده و حداقل به يكي از زبان هاي رسمي نوشته شده باشند). در مورد تجهيزاتي كه پس از استفاده منتقل مي شوند، ممكن است تجهيزات مورد بازرسي چشمي قرار بگيرند تا هويت آن، پيش از آن تأييد شود كه مقام صلاحيت دار كشوري كه در آن ثبت يا ضبط شده، گواهينامه انطباق آن را صادر كند. در يك دسته از توليدات دوره اي تجهيزات عايق بارگنج هاي (كانتينرهاي) يك شكل كه حجم داخلي كمتر از دو مترمكعب دارند، گواهي انطباق براي اين دسته مي تواند توسط مقام صلاحيت دار صادر شود. در اين گونه موارد، به جاي شماره اختصاصي (سريال) هر واحد خاص، شماره مشخصات تمام تجهيزات عايق، يا آخرين و اولين شماره مشخصات مجموعه ها، بايد در گواهينامه انطباق نمايش داده شود. در اين مورد، تجهيزات عايق فهرست شده در گواهينامه بايد داراي برگه گواهي انطباق موصوف در بخش (ب) پيوست (۳) ضميمه (۱) باشد كه توسط مقام صلاحيت دار صادر شده است. در مورد انتقال اين تجهيزات عايق (بار گنج ها (كانتينرها)) به كشور ديگري كه طرف متعاهد اين موافقتنامه است، براي ثبت يا ضبط در آنجا، مقام صلاحيت دار كشور ثبت يا ضبط جديد مي تواند گواهينامه انطباق خاصي را بر اساس گواهينامه انطباق مبدأ كه براي كل دسته تعيين شده است، ارائه كند. ۴ - نشانه ها و نمادهاي متمايزكننده بايد طبق مفاد پيوست (۴) اين ضميمه به تجهيزات الصاق شوند. آنها به محض اينكه انطباق تجهيزات با استانداردهاي مقرر در اين ضميمه پايان يافت، برداشته خواهند شد. ۵ - بدنه هاي عايق، تجهيزات عايق، سردسازي، سردسازي مكانيكي يا گرمايشي حمل و نقل و لوازم حرارتي آنها، بايد هر يك داراي پلاك قابل دوام سازنده باشند كه توسط سازنده در جاي قابل دسترس و آشكار در بخشي كه در زمان استفاده تعويض نشود محكم الصاق شده باشد. اين پلاك به سادگي و بدون استفاده از ابزار، بررسي خواهد شد. در بدنه هاي عايق، پلاك سازنده بايد خارج از بدنه قرار گرفته باشد. پلاك سازنده بايد حداقل مشخصات زير را به وضوح و به صورت ماندگار نشان دهد: [پاورقي 3] كشور سازنده يا حروف مورد استفاده در ترددهاي بين المللي جاده اي؛ نام سازنده يا شركت؛ نمونه (مدل) (رقم و يا حروف)؛ شماره اختصاصي (سريال)؛ ماه و سال ساخت. پاورقي 3 - اين الزامات فقط براي پلاك هاي جديد اعمال خواهد شد و دوره گذر سه ماهه از تاريخ لازم الاجراء شدن اين الزامات، لحاظ خواهد شد. ۶ -
الف
تجهيزات جديد از نوع خاص با توليد دوره اي ممكن است با آزمايش يك واحد از آن نوع تصويب شوند. اگر واحد آزمايش شده، مشخصات رده را داشته باشد، گزارش آزمايش حاصل بايد به عنوان يك گواهينامه مصوب نمونه آن، در نظر گرفته شود. اين گواهينامه بايد در پايان دوره شش ساله كه از تاريخ تكميل آزمايش آغاز مي شود، منقضي شود. تاريخ انقضاي گزارش هاي آزمايش بايد بر اساس ماه و سال بيان شود.
ب
مقام صلاحيت دار جهت تأييد اينكه توليد ساير واحدها طبق نوع مصوب است اقداماتي را اتخاذ خواهد نمود. به اين منظور ممكن است با آزمايش واحدهاي نمونه اي حاصل از مجموعه هاي توليدي به طور تصادفي، بررسي انجام شود.
پ
يك واحد نبايد مشابه با نوع واحد آزمايش شده در نظر گرفته شود مگر اينكه حداقل شرايط زير را برآورده كند: (۱) اگر تجهيزات عايقي باشد، در اين مورد تجهيزات مرجع مي تواند تجهيزات عايق، تجهيزات سردسازي، سردسازي مكانيكي و تجهيزات گرمايشي باشد. مواد ساخت و ساز و به ويژه مواد عايق بايد قابل مقايسه بوده و روش عايق بندي بايد يكسان باشند. ضخامت مواد عايق نبايد از تجهيزات مرجع كمتر باشد؛ اتصالات داخلي بايد ساده و يك شكل باشند؛ تعداد دربها و دريچه ها يا ساير ورودي ها بايد يكسان يا كمتر باشد؛ و مساحت سطح داخلي بدنه نبايد بيست درصد (۲۰ %) بيشتر يا كمتر باشد؛ تغييرات جزئي و محدود اضافه شده يا تعويض شده در اتصالات داخلي و خارجي ممكن است مجاز باشد: [پاورقي 4] اگر حجم معادل مجموع مواد عايق تمامي تغييرات كمتر از ۱۰۰ /۱ كل حجم مواد عايق در واحد عايق باشد؛ اگر ضريب k تجهيزات مرجع آزمون شده، كه با محاسبه اتلاف حرارتي افزوده، اصلاح شده است، كمتر يا مساوي محدوده ضريب k دسته تجهيزات باشد؛ و اگر تغييرات مربوط به اتصالات داخلي به ويژه در مورد تجهيزات روكش دار، با استفاده از روش مشابهي انجام شده باشد. تمامي تغييرات بايد توسط سازنده تجهيزات عايق يا با تصويب وي انجام شود. (۲) اگر تجهيزات سردسازي باشد، در اين مورد تجهيزات مرجع بايد تجهيزات سردسازي باشد، شرايط مندرج در بند (۱) فوق بايد برآورده شود؛ فنهاي گردش داخلي بايد مقايسه شوند؛ منبع سرما بايد يكسان باشد؛ و ذخيره سرما در هر واحد از سطح داخلي بايد بيشتر يا مساوي باشد؛ (۳) اگر تجهيزات سردسازي مكانيكي باشد، در اين مورد تجهيزات مرجع يا
الف
تجهيزات سردسازي مكانيكي است؛ - شرايط مندرج در بند (۱) فوق بايد برآورده شود؛ و - ظرفيت سردسازي مؤثر لوازم سردسازي مكانيكي در هر واحد از سطح داخلي در شرايط دمايي يكسان بايد بيشتر از يا مساوي با آن باشد؛ يا
ب
تجهيزات عايقي كه از نظر جزئيات كامل است به استثناي واحد سردسازي مكانيكي آن كه در زماني ديگر نصب خواهد شد. شكاف حاصل در طول اندازه گيري ضريب k با صفحات اتصال نزديك، با ضخامت و نوع عايق مشابه كلي به همان صورت كه به ديواره جلو متصل شده، پر خواهد شد. در اين موارد: - شرايط مندرج در بند (۱) فوق بايد برآورده شود؛ و - ظرفيت سردسازي مؤثر واحد سردسازي مكانيكي مجهز به تجهيزات عايق مرجع بايد به نحو تعريف شده در بند (۶ – ۲ - ۳) پيوست (۲) ضميمه (۱) باشد. (۴) اگر تجهيزات حرارتي باشد، در اين مورد تجهيزات مرجع ممكن است تجهيزات عايق يا تجهيزات حرارتي باشد، - شرايط مندرج در بند (۱) فوق بايد برآورده شود؛ - منبع گرما بايد يكسان باشد؛ و - ظرفيت دستگاههاي حرارتي در هر واحد از مساحت سطح داخلي بايد بيشتر يا مساوي باشد.
ت
اگر در طي دوره شش ماهه، مجموعه هاي توليد از ۱۰۰ واحد فراتر رود، مقام صلاحيت دار بايد درصد واحدهايي كه قرار است آزمايش شوند را تعيين كند. پاورقي 4 - مفاد فعلي مربوط به تغييرات محدود و جزئي در مورد تجهيزات ساخته شده پس از تاريخ لازم الاجراء شدن (30 سپتامبر 2015 برابر با 9 مهر 1394) اعمال مي شود. پيوست ۲ ضميمه ۱ روشها و تشريفات اندازه گيري و بررسي ظرفيت عايق و بازده سرمايشي يا گرمايشي تجهيزات خاص در حمل و نقل مواد غذايي فسادپذير با اصلاحات و الحاقات بعدي ۱ - تعاريف و اصول كلي 1 – 1 - ضريب k. ضريب انتقال گرماي كلي (ضريب K) تجهيزات خاص را بايد با فرمول زير تعيين كرد: K=w/ SΔT كه W قدرت گرمايش يا ظرفيت سردسازي، حسب مورد، مورد نياز براي حفظ اختلاف دماي مطلق ثابت ΔT بين دماي داخلي ميانگين Ti و دماي خارجي ميانگين Te در طول عمليات پيوسته است در زماني كه ميانگين دماي خارجي Te در بدنه اي با مساحت سطح ميانگين S ثابت باشد. 2 – 1 - مساحت سطح متوسط بدنه S ميانگين هندسي مساحت سطح داخلي Si و مساحت سطح خارجي Se بدنه است: S=/ Si. Se در تعيين مساحت اين دو سطح، ويژگي هاي ساختاري و بي نظمي سطحي بدنه مثل گودي ها، قوس چرخها و ويژگي هاي مشابه بايد در نظر گرفته شود و تحت عناوين مناسب در گزارش آزمايش به آنها اشاره شود؛ در هر حال اگر بدنه با ورقه فلز چين دار پوشانده شده باشد ناحيه مورد نظر بايد سطح اشغال شده باشد نه تصوير سطح چين دار. نكات اندازه گيري دما 3 – 1 - در مورد بدنه هاي موازي، دماي متوسط داخلي بدنه Ti ميانگين جبري دماي اندازه گيري شده در 10 سانتيمتر از ديواره ها در دوازده نقطه زير است:
الف
هشت گوشه داخلي بدنه؛ و
ب
گوشه هاي چهار وجه داخلي كه بيشترين مساحت را دارند. اگر بدنه موازي نباشد، دوازده نقطه اندازه گيري بايد با توجه به شكل بدنه به شكل رضايت بخش در صورت امكان توزيع شوند. 4 – 1 – در مورد بدنه هاي موازي، دماي متوسط خارجي بدنه Te ميانگين جبري دماي اندازه گيري در ده سانتيمتر از ديواره ها در دوازده نقطه زير است:
الف
هشت گوشه خارجي بدنه؛ و
ب
گوشه هاي چهار وجه خارجي كه بيشترين مساحت را دارند. اگر بدنه موازي نباشد, دوازده نقطه اندازه گيري بايد با توجه به شكل بدنه به شكل رضايت بخش در صورت امكان توزيع شوند. 5 – 1 - ميانگين دماي ديواره هاي بدنه ميانگين جبري دماي متوسط خارجي بدنه و دماي متوسط داخلي بدنه است: 2 /Te+Ti 6 – 1 - ابزارهاي محافظت از اندازه گيري دما در مقابل تابش، بايد در داخل و خارج بدنه در نقاط مشخص شده در بندهاي (3 - 1) و (4 - 1) اين پيوست قرار گيرند. دوره حالت پايدار و دوره آزمايش 7 – 1 - دماي متوسط خارجي و دماي متوسط داخلي بدنه در دوره پايدار حداقل دوازده ساعت، نبايد بيش از 0/3k ± تغيير كند و اين دماها نبايد در طول شش ساعت قبل بيش از 0 /1 ± تغيير كند. اختلاف بين قدرت گرمايشي يا ظرفيت سرمايشي در دو دوره حداقل سه ساعته در آغاز و پايان دوره پايدار و با تفكيك حداقل شش ساعته، بايد از سه درصد (3%) كمتر باشد. مقدار ميانگين دما و ظرفيت گرمايش و سرمايش در حداقل شش ساعت آخر دوره پايدار، در محاسبات ضريب K به كار خواهد رفت. دماي متوسط داخلي و خارجي در شروع و پايان دوره محاسبات حداقل شش ساعته نبايد بيش از 0/2k تغيير داشته باشد ۲ - ظرفيت عايق تجهيزات روشهاي اندازه گيري ضريب K 1 – 2 - تجهيزات مربوط به مواردي غير از مخازن مواد غذايي مايع
1
1 – 2 - ضريب K بايد در عملياتي پيوسته با روش سردسازي داخلي يا گرمايش داخلي اندازه گيري شود. در ساير موارد، بدنه خالي بايد در يك اتاق عايق قرار گيرد. روش آزمايش
2
1 – 2 - در جايي كه روش سردسازي داخلي استفاده مي شود، يك يا چند مبدل حرارتي بايد داخل بدنه قرار گيرد. مساحت سطحي اين مبدلها بايد به گونه اي باشد كه اگر مايع در دماي بالاي صفر درجه سانتيگراد [پاورقي 5] از آنها عبور كند، دماي متوسط داخلي بدنه هنگامي كه عمليات پيوسته برقرار است، كمتر از 10 + درجه سانتيگراد بماند. در جايي كه از روش گرمايش داخلي استفاده مي شود، ابزارهاي گرمايش الكتريكي (مقاومت و غيره) بايد به كار روند. مبدلهاي حرارتي يا دستگاههاي گرمايش الكتريكي بايد به فنهايي مجهز شوند كه نرخ برونداد كافي براي دستيابي به پمپ هواي 40 تا 70 واحد در هر ساعت را در رابطه با حجم خالي بدنه مورد آزمايش داشته و توزيع هوا حول تمام سطح داخلي بدنه آزمايش بايد به اندازه كافي تضمين كند كه حداكثر اختلاف بين دماي هر دو نقطه از دوازده نقطه مشخص شده در بند (3 - 1) اين پيوست هنگامي كه عمليات پيوسته برقرار است، از 2K بيشتر نمي شود.
3
1 – 2 - مقدار گرما: اتلاف گرما در فن گرمكن هاي مقاومت الكتريكي نبايد از جريان 1w/cm2 فراتر رود و واحدهاي گرمايشي بايد با پوشش كم نفوذ حفاظت شوند. مصرف انرژي الكتريكي بايد با دقت نيم درصد (5 /0%) تعيين شود. روش آزمايش
4
1 – 2 – صرف نظر از روش مورد استفاده دماي متوسط اتاق عايق بايد در طول آزمايش يكسان و طبق بند (7 - 1) اين پيوست با 0/5k ± در سطحي ثابت نگه داشته شود كه اختلاف دما، بين داخل بدنه و اتاق عايق 2k± د25 درجه سانتيگراد باشد و دماي متوسط ديواره هاي بدنه 0/5k± د20+ درجه سانتيگراد نگه داشته شود.
5
1 – 2 – در طول آزمايش خواه با روش سردسازي داخلي و يا گرمايش داخلي، بايد در اتاق توده هوا براي گردش مداوم ايجاد شود به گونه اي كه سرعت حركت هوا به فاصله ده سانتيمتر از ديواره ها بين يك و دو متر بر ثانيه نگه داشته شود.
6
1 – 2 – دستگاههاي توليد و توزيع گرما يا سرما و اندازه گيري ميزان گرما يا سرماي مبادله شده و موازنه گرمايي فنهاي گرداننده هوا بايد راه اندازي شوند. خسارت وارده بر كابل هاي الكتريكي بين دستگاههاي اندازه گيري گرماي ورودي و بدنه آزمايش بايد با اندازه گيري يا محاسبه و حاصل كل گرماي ورودي اندازه گيري شده تعيين شود.
7
1 – 2 – هنگامي كه عمليات پيوسته برقرار است، حداكثر اختلاف بين دماها در گرمترين و سردترين نقطه در خارج بدنه نبايد از 2K فراتر رود.
8
1 – 2 – دماي متوسط خارجي و دماي متوسط داخلي بدنه بايد هر كدام بيش از چهار بار در ساعت خوانده شود. پاورقي 5 - براي جلوگيري از يخ زدگي 2 – 2 - مخازن مواد غذايي مايع
1
2 – 2 – روش شرح داده شده در زير تنها براي تجهيزات مخازن تك محفظه يا چند محفظه اي مورد نظر تنها براي حمل مواد غذايي مايع، مانند شير، به كار مي روند. هر محفظه از اين گونه مخازن بايد حداقل از يك پريز (سوكت) اتصال لوله تخليه و يك دريچه در دار آدم رو برخوردار بوده كه در آن چند محفظه مجزا از يكديگر در بخشهاي عمودي غيرعايق قرار دارد.
2
2 – 2 – ضريب K بايد در عمليات پيوسته با گرمايش داخلي مخزن خالي در يك اتاق عايق اندازه گيري شود. روش آزمايش
3
2 – 2 – يك دستگاه گرمايش الكتريكي (مقاومت ها و غيره) بايد در داخل مخزن قرار گيرد. اگر مخزن چند محفظه داشته باشد، يك دستگاه گرمايش الكتريكي بايد در هر محفظه قرار گيرد. دستگاههاي گرمايش الكتريكي بايد مجهز به فنهايي باشند كه با سرعت كافي، عدم افزايش اختلاف بين حداكثر و حداقل دما در داخل هر محفظه از 3K را، هنگامي كه عمليات پيوسته است، تضمين كند. اگر مخزن متشكل از چند محفظه باشد، اختلاف بين دماي متوسط در سردترين و گرمترين محفظه نبايد از 2K بيشتر شود. درجات حرارت به نحو مشخص شده در بند (4 – 2 - 2) اين پيوست اندازه گيري مي شوند.
4
2 – 2 – دستگاههاي اندازه گيري دما كه در برابر تابش حفاظت مي شوند بايد در داخل و خارج از مخزن در فاصله ده سانتيمتري از ديواره ها به صورت زير قرار گيرند:
الف
اگر مخزن تنها يك محفظه داشته باشد، اندازه گيري بايد در حداقل دوازده نقطه زير انجام شود: چهار انتهاي دو قطر در زاويه راست يكديگر، يكي افقي و ديگري عمودي، هر كدام نزديك به دو انتهاي مخزن؛ چهار انتهاي دو قطر در زاويه راست يكديگر كه با زاويه 45 درجه به افق در صفحه محوري مخزن شيب دارند.
ب
اگر مخزن دو محفظه داشته باشد اندازه گيري بايد حداقل در نقاط زير انجام شود: نزديك به انتهاي محفظه اول و نزديك به بخشي از محفظه دوم؛ در انتهاي سه شعاع كه زواياي 120 درجه تشكيل مي دهند، در حالي كه يكي از زوايا عمود به سمت بالا است؛ نزديك به انتهاي محفظه دوم و نزديك بخشي از محفظه اول در انتهاي سه شعاع كه زاويه هاي 120 درجه را تشكيل مي دهند يكي از زوايا عمود به سمت بالا است.
پ
اگر مخزن چند محفظه داشته باشد، نقاط اندازه گيري بايد به صورت زير باشد: براي هر يك از دو محفظه انتها، حداقل موارد زير: انتهاي قطر افقي نزديك به انتها و انتهاي قطر عمودي نزديك به بخش؛ و براي هر محفظه ديگر حداقل به صورت زير: انتهاي قطر شيب دار با زاويه 45 درجه به افق نزديك به يكي از بخشها و انتهاي قطر شيب دار به بخش اول و نزديك به بخش ديگر.
ت
دماي متوسط داخلي و خارجي مخزن بايد به ترتيب ميانگين جبري تمام اندازه گيري هاي انجام شده داخل و خارج مخزن باشد. در مخازني كه حداقل دو محفظه دارند، دماي متوسط داخلي هر مخزن بايد ميانگين جبري اندازه گيري هاي انجام شده در آن محفظه بوده و تعداد اندازه گيري هاي هر محفظه از چهار كمتر نبوده و تعداد كل اندازه گيري ها در تمام محفظه هاي مخزن از دوازده كمتر نباشد. روش آزمايش
5
2 – 2 – در طي آزمايش، دماي متوسط اتاق عايق بايد يكسان بوده و طبق بند (7 - 1) اين پيوست در سطحي ثابت بماند كه اختلاف دما بين داخل مخزن و اتاق عايق كمتر از K2 ± 25 نباشد و ميانگين دماي ديواره هاي مخزن در دماي K 5 /0 ± 20+ نگهداشته شود.
6
2 – 2 – توده هواي داخل اتاق بايد دائماً در گردش باشد، به طوري كه سرعت جريان هوا در فاصله ده سانتيمتري از ديواره ها بين يك و دو متر بر ثانيه نگهداشته شود.
7
2 – 2 – دستگاههاي گرمايش و گردش هوا و اندازه گيري مقدار گرماي مبادله شده و موازنه گرمايي فنهاي گرداننده هوا بايد راه اندازي شوند.
8
2 – 2 – هنگامي كه فرايند به طور مستمر در حال اجراست، حداكثر اختلاف بين دما در گرمترين و سردترين نقطه در خارج مخزن نبايد از 2k بيشتر شود.
9
2 – 2 – دماي متوسط داخلي و خارجي مخزن بايد هر كدام بيش از چهار بار در ساعت خوانده شود. 3 – 2 - مقررات مشترك در تمام انواع تجهيزات عايق
1
3 – 2 – اعتبار ضريب K در جايي كه هدف از آزمايش ها تعيين ضريب K نيست بلكه تأييد آن زير محدوده خاصي است، آزمايش هاي انجام شده به شرح بند (1 – 1 - 2) تا (9 – 2 - 2) اين پيوست ممكن است به محض اينكه اندازه گيري هاي انجام شده نشان دهد كه ضريب K واجد شرايط لازم است، متوقف شود.
2
3 – 2 دقت اندازه گيري هاي ضريب K ايستگاههاي آزمايشي، تجهيزات و دستگاههاي مورد نياز را براي حصول اطمينان از اينكه ضريب K هنگام استفاده از روش سردسازي داخلي با حداكثر حاشيه خطاي 10 ± درصد و هنگام استفاده از روش گرمايش داخلي 5 ± درصد تعيين شده است، فراهم خواهد كرد. ۳ - كارايي دستگاههاي حرارتي در تجهيزات روشهاي تعيين كارايي دستگاههاي حرارتي تجهيزات 1 – 3 - تجهيزات سردسازي
1
1 – 3 - تجهيزات خالي بايد در يك اتاق عايق قرار گيرند كه در آن دماي متوسط يكسان بوده و با K 5 /0 ± در دماي (30) درجه سانتيگراد ثابت نگهداشته شود. توده هواي اتاق بايد به شرح بند (5 – 1 - 2) اين پيوست، در گردش باقي بماند.
2
1 – 3 - تجهيزات اندازه گيري دماي حفاظت شده در برابر تابش بايد در داخل و خارج از بدنه در نقاط مشخص شده در بندهاي (3 - 1) و (4 - 1) اين پيوست قرار گيرند. روش آزمايش
3
1 – 3 -
الف
در مورد تجهيزاتي غير از تجهيزات مجهز به صفحات خوش گداز (يوتكتيك) و مجهز به سامانه هاي گاز مايع، حداكثر وزن دستگاه سرمايشي كه سازنده آن را تعيين كرده يا مي توان آن را معمولاً به دست آورد، بايد در فضاهاي ارائه شده، هنگامي كه دماي متوسط داخلي بدنه به دماي متوسط خارجي بدنه (30 + درجه سانتيگراد) مي رسد، بارگذاري شود. دربها، دريچه ها و ساير فضاهاي ورودي بايد بسته شده و دستگاههاي تهويه داخلي تجهيزات (در صورت وجود) با حداكثر ظرفيت راه اندازي شوند. به علاوه در مورد تجهيزات جديد، يك دستگاه گرمايشي با ظرفيت گرمايي معادل سي و پنج درصد (35 %) گرماي مبادله شده از طريق ديواره ها در بهره برداري پيوسته بايد در داخل بدنه، هنگامي راه اندازي شود كه دماي پيش فرض براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات متعلق به آن است، به دست آمده باشد. در طي آزمايش هيچ يخچال ديگري نبايد بارگذاري شود؛
ب
در مورد تجهيزات مجهز به صفحات خوش گداز (يوتكتيك)، آزمايش بايد شامل يك مرحله انجماد اوليه محلول خوش گداز (يوتكتيك) باشد. به اين منظور هنگامي كه دماي متوسط داخلي بدنه و دماي صفحات به دماي متوسط خارجي بدنه رسيد (30 درجه سانتيگراد)، دستگاه سرمايش صفحه بايد به مدت هجده ساعت متوالي پس از بسته شدن دربها و دريچه ها در عمليات وارد شود. اگر دستگاه سرمايش صفحه، ساز و كار چرخشي داشته باشد، كل دوره فعاليت دستگاه بايد بيست و چهار ساعت باشد. در مورد تجهيزات جديد به محض توقف دستگاه سرمايش، يك دستگاه گرمايشي با ظرفيت گرمايي معادل با سي و پنج درصد (35 %) گرماي مبادله شده در ديواره ها در عمليات پيوسته بايد در داخل بدنه هنگامي راه اندازي شود كه دماي پيش فرض براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات متعلق به آن است، به دست آمده باشد. اين راه حل نبايد در طول آزمايش در معرض انجماد مجدد قرار گيرد؛
پ
در مورد تجهيزات مجهز به سامانه هاي گاز مايع، بايد از روش آزمايش زير استفاده كرد: هنگامي كه دماي متوسط داخلي بدنه به متوسط دماي خارجي (30 + درجه سانتيگراد) برسد، مخازن گاز مايع بايد تا سطح پيش فرض سازنده پر شود. سپس درها، دريچه ها و ساير فضاهاي ورودي بايد در عمليات عادي بسته و دستگاههاي تهويه داخلي تجهيزات (در صورت وجود) بايد با حداكثر ظرفيت راه اندازي شوند. دماپا (ترموستات) نبايد در دماي بيش از (2) درجه سانتيگراد زير دماي محدود رده پيش فرض تجهيزات تنظيم شود. سردسازي بدنه بايد پس از آن آغاز شود. در طول سردسازي بدنه، خنك كن (كولر) مصرفي همزمان تعويض مي شود. اين تعويض در صورت زير بايد اجرائي شود: يا در زمان متناظر با فاصله بين شروع سرمايش و حركت، هنگامي كه دماي پيش فرض رده هر يك از تجهيزات براي اولين بار به دست آيد؛ يا در دوره سه ساعته از شروع سرمايش هر كدام كه كوتاه تر است. بعد از اين دوره، هيچ خنك كن (كولر) ديگري نبايد در طول آزمايش بارگذاري شود. در مورد تجهيزات جديد يك دستگاه گرمايشي با ظرفيت گرمايي معادل با سي و پنج درصد (35 %) گرماي مبادله اي در ديواره ها در عمليات پيوسته بايد در داخل بدنه هنگامي كه دماي رده به دست مي آيد راه اندازي شود. مقررات مشترك در تمام انواع تجهيزات سردسازي
4
1 – 3 - دماي متوسط خارجي و دماي متوسط داخلي بدنه نبايد هر كدام كمتر از هر سي دقيقه يك بار خوانده شود.
5
1 – 3 - آزمايش بايد به مدت دوازده ساعت پس از اين كه دماي متوسط داخلي بدنه به حد پايين دماي پيش فرض رده هر يك از تجهيزات رسيده باشد (الف = 7 + درجه سانتيگراد؛ ب= 10- درجه سانتيگراد؛ پ= 20- درجه سانتيگراد؛ ت= صفر درجه سانتيگراد،) يا در مورد تجهيزات مجهز به صفحات خوش گداز (يوتكتيك) پس از توقف دستگاه سرمايشي ادامه يابد. معيار رضايت بخشي
6
1 – 3 - چنانچه دماي متوسط داخلي بدنه از حد پاييني مذكور در دوره دوازده ساعته مذكور فراتر نرود، رضايت بخش تلقي مي شود. 2 – 3 - تجهيزات سردسازي مكانيكي
1
2 – 3 - آزمايش بايد در شرايط موصوف در بندهاي (1 – 1 - 3) و (2 – 1 - 3) اين پيوست انجام شود. روش آزمايش
2
2 – 3 - هنگامي كه دماي متوسط داخلي بدنه به دماي خارجي برسد (30 + درجه)، درها، دريچه و ساير فضاهاي ورودي بايد بسته شود و دستگاه سرمايشي و تهويه داخلي (در صورت لزوم) با حداكثر ظرفيت راه اندازي شوند. به علاوه درمورد تجهيزات جديد يك دستگاه گرمايشي با ظرفيت گرمايش معادل سي و پنج درصد (35 %) گرماي مبادله شده در ديواره ها در عمليات پيوسته در داخل بدنه هنگامي راه اندازي شود كه دماي پيش فرض براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات متعلق به آن است، به دست آمده باشد.
3
2 – 3 - دماي متوسط خارجي و دماي متوسط داخلي بدنه نبايد براي هر كدام كمتر از هر سي دقيقه يكبار خوانده شود.
4
2 – 3 - آزمايش بايد به مدت دوازده ساعت پس از اينكه دماي متوسط داخلي بدنه به دست آمد ادامه يابد: يا حد پايين دماي پيش فرض براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات متعلق رده هاي (الف) و (ب) و (پ) است (الف = صفر درجه سانتيگراد؛ ب= 10- درجه سانتيگراد؛ پ= 20- درجه سانتيگراد)، يا سطح كمتر از حد بالاي دماي پيش فرض تعيين شده براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات متعلق به رده هاي (ت) و (ث) و (ج) است (ت = صفر درجه سانتيگراد؛ ث = 10- درجه سانتيگراد؛ ج = 20- درجه سانتيگراد). معيار رضايت بخشي
5
2 – 3 - آزمايش در صورتي رضايتمند تلقي مي شود كه دستگاههاي سرمايشي بتوانند شرايط دماي تجويز شده را در مدت دوازده ساعت مذكور با يخ زدايي خودكار واحد سرمايشي كه در نظر گرفته نشده است، حفظ كند.
6
2 – 3 - اگر دستگاه سرمايشي با تمام ملزومات آن به طور مجزا به كار افتاده باشد، براي تأييد مقام صلاحيت دار، در آزمايش تعيين ظرفيت سرمايشي مؤثر در دماي مرجع پيش فرض، تجهيزات حمل و نقل ممكن است به عنوان تجهيزات سرمايشي مكانيكي بدون آزمايش مؤثر پذيرفته شوند، مشروط بر اينكه ظرفيت سرمايش مؤثر دستگاه در عمليات پيوسته از اتلاف گرماي ديواره ها در رده مورد بررسي ضرب در عامل (75 /1) فراتر رود.
7
2 – 3 - اگر واحد سرمايش مكانيكي با واحدي از يك نوع مختلف تعويض شود، مقام صلاحيت دار مي تواند:
الف
به تجهيزاتي نياز داشته باشد كه شاخص ها و گواهي هاي پيش فرض در بندهاي (1 – 2 - 3) و (4 - 2 - 3) را داشته باشند،
ب
خود را متقاعد كند كه ظرفيت سرمايش مؤثر واحد سرمايش مكانيكي جديد در دماي تجويزشده براي تجهيزات رده مربوط، حداقل با واحد جايگزين شده برابر است يا
پ
خود را متقاعد كند كه ظرفيت سرمايش مؤثر واحد سرمايش مكانيكي جديد الزامات بند (6 – 2 - 3) را برآورده مي كند. 3 – 3 - تجهيزات حرارتي روش آزمايش
1
3 – 3 - تجهيزات خالي بايد در يك اتاق عايق قرار بگيرد كه در آن دما يكسان و ثابت و تا حد امكان در سطحي پايين نگهداشته شده باشد. هواي اتاق بايد به شرح بخش (5 – 1 – 2) اين پيوست، در گردش باشد.
2
3 – 3 - دستگاههاي اندازه گيري دماي حفاظت شده در برابر تابش بايد در داخل و خارج بدنه در نقاطي كه در بندهاي (3 - 1) و (4 - 1) اين پيوست تعيين شده، قرار داده شوند.
3
3 – 3 - درب ها، دريچه ها و ساير فضاهاي ورودي بايد بسته شده و تجهيزات گرمايشي و دستگاههاي تهويه داخلي (در صورت وجود) بايد با حداكثر ظرفيت راه اندازي شود.
4
3 – 3 دماي متوسط خارجي و دماي متوسط داخلي بدنه نبايد براي هر كدام بيش از هر سي دقيقه يك بار خوانده شود.
5
3 – 3 آزمايش بايد پس از اينكه اختلاف بين دماي متوسط داخلي و دماي متوسط خارجي بدنه به سطحي رسيده است كه طبق شرايط تعيين شده براي رده اي كه فرض مي شود تجهيزات به آن متعلق است، به مدت دوازده ساعت ادامه يابد. در مورد تجهيزات جديد اختلاف دماي فوق بايد تا سي و پنج درصد (35 %) افزايش يابد. معيار رضايت بخشي
6
3 – 3 آزمايش در صورتي رضايت بخش تلقي مي شود كه دستگاه گرمايشي بتواند اختلاف دماي پيش فرض را در دوازده ساعت مذكور حفظ كند. ۴ - روند اندازه گيري ظرفيت مؤثر سرمايشي WO يك واحد هنگامي كه تبخيركننده بدون برفك باشد 1 – 4 - اصول كلي
1
1 – 4 - هنگام اتصال به يك جعبه كالري سنج يا بدنه عايق يك واحد از تجهيزات حمل و نقل و اجراي مداوم اين ظرفيت عبارت است از: WO=Wj+U.ΔT كه در آن U: نشت حرارت از جعبه كالري سنج يا بدنه عايق برحسب وات بر درجه سانتيگراد است. ΔT: اختلاف بين دماي متوسط داخلي (Ti) و خارجي (Te) كالري سنج يا جعبه عايق (K) است، Wj: گرماي اتلافي در يك واحد فن گرمكن براي حفظ هر اختلاف دما در حالت موازنه است. 2 - 4- روش آزمايش
1
2 – 4 - واحد سردسازي مجهز به جعبه كالري سنج يا بدنه عايق يك واحد از تجهيزات حمل و نقل است. در هر مورد گرمايش، نشتي در دماي متوسط ديواره منفرد پيش از آزمايش ظرفيت اندازه گيري مي شود. يك عامل اصلاح رياضي بر اساس آزمايشهاي ايستگاه آزمايش، ايجاد شده است تا دماي متوسط ديواره ها در حالت موازنه حرارتي در طول تعيين ظرفيت سردسازي مؤثر را در نظر بگيرد. اندازه گيري ها و روشها بايد به صورت بند (1 - 1) و (8 – 1 - 2) فوق باشد؛ در هر حال، براي اندازه گيري نشت گرماي U، كافي است صرفاً مقدار اين ضريب با رابطه زير تعيين شود: U=W/ ΔTm كه در آن W: قدرت گرمايش (برحسب وات) اتلاف شده در گرمكن و فنهاي داخلي است؛ ΔTm: اختلاف بين دماي متوسط داخلي Ti و دماي متوسط خارجي Te است؛ U: جريان گرما در هر درجه سانتيگراد اختلاف بين دماي هواي داخل و خارج از جعبه كالري سنج يا واحد تجهيزات حمل و نقل است كه با واحد سردسازي مجهز شده اندازه گيري شده است. جعبه كالري سنج يا واحد تجهيزات حمل و نقل در اتاق آزمايش قرار مي گيرد. اگر از جعبه كالري سنج استفاده شده باشد، U. ΔT نبايد بيش از سي و پنج درصد (35 %) كل جريان گرمايي WO باشد. جعبه كالري سنج يا واحد تجهيزات حمل و نقل بايد قوياً عايق شده باشد.
2
2 – 4 - ابزارها ايستگاههاي آزمايش بايد مجهز به ابزارهاي اندازه گيري مقدار U با دقت 5 ± درصد باشد. انتقال گرماي ناشي از نشت هوا نبايد از پنج درصد (5 %) كل انتقال گرما در جعبه كالري سنج يا بدنه عايق واحد تجهيزات حمل و نقل بيشتر باشد. ظرفيت سردسازي بايد با دقت 5 ± درصد تعيين شود. ابزارهاي جعبه كالري سنج يا واحد تجهيزات حمل و نقل بايد با بندهاي (3 - 1) و (4 - 1) فوق مطابقت داشته باشند. موارد زير بايد اندازه گيري شود:
الف
دماي هوا: حداقل چهار دماسنج در ورودي تبخيركن به طور يكسان توزيع مي شود. حداقل چهار دماسنج به طور يكسان در خروجي تبخيركن توزيع مي شود. حداقل چهار دماسنج به طور يكسان در ورودي هوا به واحد سردسازي توزيع مي شود. دقت سامانه اندازه گيري دما بايد 0/2k ± باشد؛
ب
مصرف انرژي: ابزارهاي اندازه گيري انرژي برق يا مصرف سوخت واحدهاي سردسازي بايد فراهم شود. انرژي برق و مصرف سوخت بايد با دقت 5 ± درصد تعيين شود؛
پ
سرعت چرخش: ابزارهاي اندازه گيري سرعت چرخش فشرده سازها (كمپرسورها) و فنهاي گردان يا محاسبه سرعت مجاز در جايي كه اندازه گيري مستقيم عملي نيست، بايد فراهم شود. سرعت چرخش با دقت يك درصد (1 %) بايد اندازه گيري شود.
ت
فشار: فشارسنج با دقت بالا (درست تا يك درصد (1 %)) بايد به چگالنده (كندانسور) و تبخيركن و ورودي فشرده ساز (كمپرسور) هنگامي كه بخار با تنظيمات فشار تناسب دارد، مجهز شود.
3
2 – 4 - شرايط آزمايش (1) - دماي متوسط هوا در ورودي هاي واحد سرمايش بايد در 0/5K ±30 درجه سانتيگراد حفظ شود. حداكثر اختلاف بين دما در گرمترين و سردترين نقاط نبايد بيشتر از K 2 باشد. (2) - در داخل جعبه كالري سنج يا بدنه عايق واحد تجهيزات حمل و نقل (در ورودي هواي تبخيركن)، بايد سه سطح دما بين 25- و 12 + درجه سانتيگراد بر اساس مشخصه هاي واحد وجود داشته باشد، يك سطح دمايي در حداقل تجويزشده براي رده درخواست شده توسط سازنده با آستانه 1K± است. دماي متوسط داخلي بايد در آستانه 5 /0 ± حفظ شود. در طي اندازه گيري ظرفيت سردسازي، گرماي اتلافي در جعبه كالري سنج يا بدنه عايق واحد تجهيزات حمل و نقل بايد در سطح ثابت با آستانه 1 ± درصد حفظ شود. هنگام قرار دادن واحد سردسازي براي آزمون، سازنده بايد موارد زير را تأمين نمايد: - اسناد تشريح كننده واحد مورد آزمايش؛ - يك سند فني كه عواملي را تشريح مي كند كه مهمترين عوامل كاركردي واحد بوده و بازه مجاز آنها را تعيين مي كند؛ - ويژگي هاي سلسله تجهيزات مورد آزمايش قرار گرفته؛ و - مستندي براي محركهاي اوليه اي كه بايد در طي آزمايش به كار رود. 3 – 4 - روش آزمايش
1
3 – 4 - آزمايش بايد به دو بخش اصلي مرحله سردسازي و اندازه گيري ظرفيت مؤثر سردسازي در سه سطح دماي فزاينده تقسيم شود.
الف
مرحله سردسازي: دماي اوليه جعبه كالري سنج يا تجهيزات حمل و نقل بايد K 3 ± 30 درجه سانتيگراد باشد. اين دما بايد به دماي زير كاهش يابد: 25- براي رده 20- درجه سانتيگراد، 13- درجه سانتيگراد براي رده 10- يا 2- درجه سانتيگراد براي رده صفر درجه سانتيگراد.
ب
اندازه گيري ظرفيت مؤثر سردسازي در هر يك از سطوح دمايي داخلي. آزمايش اول حداقل به مدت چهار ساعت در هر يك از سطوح دمايي تحت واپايش دماپا (كنترل ترموستات) (مربوط به واحد سردسازي) انجام مي شود تا انتقال گرما بين داخل و خارج جعبه كالري سنج يا واحد تجهيزات حمل و نقل تثبيت شود. آزمايش دوم بايد بدون دماپا (ترموستات) در عمليات به منظور تعيين حداكثر ظرفيت سردسازي با قدرت گرمايشي گرمكن هاي داخلي كه شرايط موازنه را در هر سطح دمايي به نحو مقرر در بند (3 – 2 – 4) ايجاد مي كنند، انجام شود. دوره آزمايش دوم نبايد از چهار ساعت كمتر شود. پيش از تغيير از يك سطح دمايي به سطح دمايي ديگر، جعبه يا واحد بايد به صورت دستي يخ زدايي شود. اگر واحد سردسازي با بيش از يك شكل انرژي كار كند، آزمايش ها بايد بر همين اساس تكرار شود. اگر محرك فشرده ساز (كمپرسور)، موتور وسيله نقليه باشد، آزمايش بايد هم در حداقل سرعت و هم در سرعت اسمي چرخش فشرده ساز (كمپرسور) كه سازنده تعيين كرده، انجام شود. اگر محرك فشرده ساز (كمپرسور)، حركت وسيله نقليه باشد، آزمايش بايد در سرعت اسمي چرخش فشرده ساز (كمپرسور) كه سازنده تعيين كرده انجام شود.
2
3 – 4 - براي روش آنتالپي كه در زير توصيف شده است روند مشابهي بايد دنبال شود اما در اين مورد قدرت گرماي اتلافي در فنهاي تبخيركن در هر سطح دمايي نيز بايد اندازه گيري شود. از اين روش مي توان به عنوان جايگزين آزمايش تجهيزات مرجع استفاده كرد. در اين مورد ظرفيت مؤثر سردسازي با ضرب جريان توده (m) مايع سرمايشي در اختلاف آنتالپي بين بخار سرمايشي باقيمانده در واحد (ho) و مايع درون واحد اندازه گيري (hi) مي شود. براي دستيابي به ظرفيت مؤثر سردسازي، گرماي توليدي در فنهاي تبخيركن (Wf)، بايد كم شود. اندازه گيري (Wf) چنانچه محرك فنهاي تبخيركن، موتور خارجي باشد، دشوار است و در اين مورد ويژه، روش آنتالپي پيشنهاد نمي شود. هنگامي كه محرك فنها، موتورهاي الكتريكي داخلي هستند، قدرت الكتريكي با ابزارهاي مناسب با دقت 3± درصد اندازه گيري مي شود كه اندازه گيري جريان سردكن با دقت 3± درصد است. تعادل حرارتي با فرمول زير معرفي مي شود: Wo=(ho-hi) m-Wf روشهاي مناسب در استانداردهاي ايزو 917، بي اِس 3122، دي آي اِن، اِن اي اِن و غيره توصيف شده است. يك گرمكن الكتريكي در داخل تجهيزات قرار مي گيرد تا موازنه حرارتي به دست آيد.
4
3 – 4 – بررسي ها موارد زير بايد تطبيق و روشهاي مورد استفاده در گزارش آزمايش نشان داده شود: (1) سامانه يخ زدايي و دماپا (ترموستات) به درستي كار كنند؛ (2) سرعت گردش هوا توسط سازنده مشخص شده باشد. اگر گردش هواي فن تبخيركن واحد سردسازي قرار است اندازه گيري شود، بايد از روشهاي قابل اندازه گيري حجم كلي تحويلي استفاده كرد. استفاده از يكي از استانداردهاي مربوط موجود يعني بي اِس 848، ايزو 5801، اِي اِم سي اِي 85 - 210، اِي اِم سي اِي 07 - 210، دي آي اِن 24163، اِن اِف اي 36101، اِن اِف ايكس 10.102، دي آي اِن 4796 توصيه مي شود؛ (3) سردساز مورد استفاده براي آزمايش ها توسط سازنده تعيين مي شود. 4 – 4 - نتايج آزمايش
1
4 – 4 - ظرفيت سردسازي مورد نظر براي موافقتنامه با دماي متوسط در ورودي هاي تبخيركن مرتبط است. ابزارهاي اندازه گيري دما بايد در مقابل تابش حفاظت شود. ۵ - بررسي ظرفيت عايق تجهيزات خدماتي به منظور بررسي ظرفيت عايق هر قطعه از تجهيزات مورد استفاده كه در جزء هاي (ب) و (پ) بند (۱) پيوست (۱) اين ضميمه مقرر شده است، مقام هاي صلاحيت دار مي تواند: روشهاي موصوف در بندهاي ۱ – ۱ – ۲ تا ۲ – ۳ – ۲ اين پيوست را اعمال كنند يا متخصصاني را براي ارزيابي تناسب تجهيزات واقع در يك يا چند رده از تجهيزات عايق منصوب كنند. اين متخصصان بايد ويژگي هاي زير را در نظر گرفته و نتيجه گيري هاي آنها بر اساس اطلاعات توصيفي زير باشد. 1 - 5 - آزمايش كلي تجهيزات اين آزمايش بايد به شكل بررسي تجهيزات به منظور تعيين موارد زير باشد: (1) پلاك با دوام سازنده كه توسط او الصاق شده است؛ (2) طرح كلي پوشش عايق؛ (3) روش استفاده از عايق؛ (4) ماهيت و شرايط ديواره ها؛ (5) شرايط محفظه هاي عايق؛ (6) ضخامت ديواره ها؛ و تمامي مشاهدات مقتضي مربوط به ظرفيت مؤثر عايق تجهيزات را انجام دهد. به اين منظور متخصصان مي توانند بخشهايي از تجهيزات را برداشته و درخواست كنند تمام اسناد مورد نياز براي مشاوره (طرحها، گزارش هاي آزمايش، مشخصات، صورت حساب ها و غيره) در اختيار آنها قرار گيرد. 2 – 5 - آزمايش هاي مربوط به فشار هوا (در تجهيزات مخزن قابل اجراء نيست) بازرسي بايد توسط ناظري انجام شود كه در كنار تجهيزات در ناحيه كاملاً روشني قرار گرفته است. هر روشي كه نتايج دقيق تري به دست مي آورد، ممكن است مورد استفاده قرار گيرد. 3 – 5 - تصميم ها:
1
اگر نتيجه گيري هاي مربوط به شرايط عمومي بدنه، مطلوب باشد، تجهيزات را مي توان به صورت تجهيزات عايق رده اوليه در دوره حداقل سه سال مورد استفاده قرار داد. اگر نتيجه گيري متخصصان قابل قبول نباشد، تجهيزات را تنها با اندازه گيري مورد تأييد ضريب K بر اساس روند موصوف در بندهاي (1 – 1 - 2) و (2 – 3 - 2) اين پيوست مي توان مورد استفاده قرار داد؛ سپس مي توان در دوره اي بيش از شش سال، تجهيزات را مورد استفاده قرار داد.
2
در مورد تجهيزات كاملاً عايق، اگر نتيجه گيري هاي متخصص يا متخصصان نشان دهد بدنه براي استفاده رده اوليه آن مناسب نيست، اما ادامه كاربري به صورت تجهيزات معمولي عايق مناسب است، بدنه را مي توان در رده مناسب به مدت بيش از سه سال مورد استفاده قرار داد. در اين مورد، نشانه هاي متمايز (پيوست 4 اين ضميمه) بايد به نحو شايسته اي تغيير كنند.
3
اگر تجهيزات شامل واحدهاي توليدات دوره اي از نوع خاص باشند كه الزامات بند (6) پيوست (1) اين ضميمه را برآورده مي كنند و به يك مالك تعلق دارند آن گاه علاوه بر بازرسي هر واحد تجهيزات، ضريب K بيش از (1 %) يك درصد تعداد واحدهاي مربوط را مي توان طبق مفاد بخشهاي (1 - 2)، (2 - 2) و (3 - 2) اين پيوست اندازه گيري كرد. اگر نتايج آزمايش ها و اندازه گيري ها قابل قبول باشد، تمام تجهيزات مورد بررسي را مي توان به صورت تجهيزات عايق رده اوليه آن به مدت بيش از شش سال مورد استفاده قرار داد. ۶ - تأييد كارايي دستگاههاي حرارتي تجهيزات خدماتي به منظور تأييد اعتبار كارايي دستگاههاي حرارتي هر بخش از تجهيزات سردسازي، سردسازي مكانيكي يا گرمايشي مورد استفاده به گونه تجويزشده در جزء هاي (ب) و (پ) بند (۱) پيوست (۱) اين ضميمه، مقامهاي صلاحيت دار مي توانند: روشهاي موصوف در بخشهاي (۱ - ۳) و (۲ - ۳) و (۳ - ۳) اين پيوست را اعمال كنند يا متخصصاني را براي به كارگيري ويژگي هاي موصوف در بخشهاي (۱ - ۵) و (۲ - ۵) اين پيوست در صورت ضرورت و نيز در موارد زير، منصوب كنند: 1 – 6 - تجهيزات سردسازي به استثناي تجهيزات داراي باتريهاي خوش گداز (يوتكتيك) ثابت مراتب رسيدن دماي داخلي تجهيزات خالي، به محدوده دمايي رده اي، كه تجهيزات به نحو مقرر در اين ضميمه به آن تعلق دارند، قبل از اين كه به دماي خارجي برسد و نيز حفظ شدن زير دماي محدود مذكور در دوره t، بايد تأييد شود، به گونه اي كه: t≥12 ΔT/ ΔTʹ كه در آن ΔT :اختلاف بين 30 + درجه سانتيگراد و دماي محدود مذكور و ΔTʹ:اختلاف بين دماي متوسط خارجي طي آزمايش و دماي محدوده رده است، دماي خارجي كمتر از 15 + درجه سانتيگراد نمي شود. اگر نتايج قابل قبول باشد، تجهيزات را مي توان به صورت تجهيزات سردسازي در رده اوليه آن براي دوره حداكثر سه سال، مورد استفاده قرار داد. 2 – 6 – تجهيزات سردسازي مكانيكي (1) تجهيزات ساخته شده از 2 ژانويه 2012 (12 دي 1390). بايد تأييد شود كه وقتي دماي خارجي كمتر از 15 + درجه سانتيگراد نيست، دماي داخلي تجهيزات خالي را مي توان در دوره حداكثري (برحسب دقيقه) به شكلي كه در جدول زير مقرر شده، به دماي رده رسانيد. دماي خروجي 30 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 درجه رده هاي (پ) و (ج) 360 350 340 330 320 310 300 290 280 270 260 250 240 230 220 210 دقيقه رده هاي (ب) و (ث) 270 262 253 245 236 228 219 211 202 194 185 177 168 160 151 143 دقيقه رده هاي (الف) و (ت) 180 173 166 159 152 145 138 131 124 117 110 103 96 89 82 75 دقيقه دماي داخلي تجهيزات خالي بايد قبلاً به دماي خارجي رسانده شود. اگر نتايج قابل قبول باشد، تجهيزات را مي توان به صورت تجهيزات سردسازي مكانيكي رده اوليه آن در دوره حداكثر سه سال، مورد استفاده قرار داد. (2) مقررات انتقالي حاكم در مورد تجهيزات مورد استفاده براي تجهيزاتي كه پيش از تاريخ معين در جزء (1) بند (2 - 6) توليد شده اند، مفاد زير بايد اجراء شود: بايد تأييد شود كه وقتي دماي خارجي كمتر از 15 + درجه سانتيگراد است، مي توان به دماي داخلي تجهيزات خالي كه قبلاً به دماي خارجي رسيده است، در دوره حداكثر شش ساعته رسيد: در مورد تجهيزات رده هاي (الف)، (ب) يا (پ) در حداقل دما به نحو مقرر در اين ضميمه؛ در مورد تجهيزات رده هاي (ت)، (ث) يا (ج) در محدوده دمايي به نحو مقرر در اين ضميمه. اگر نتايج قابل قبول باشد، تجهيزات را مي توان به صورت تجهيزات سردسازي مكانيكي رده اوليه در دوره حداكثر سه سال مورد استفاده قرار داد. 3 – 6 - تجهيزات گرمايشي بايد تأييد شود كه اختلاف بين دماي داخلي تجهيزات و دماي خارجي ناظر بر رده اي كه به نحو مقرر در اين ضميمه تجهيزات به آن تعلق دارد (اختلاف 22K در مورد رده (الف)،32K در مورد رده (ب)،42K در مورد دسته (پ)، 52K در مورد رده (ت)) را مي توان براي حداقل دوازده ساعت به دست آورد و حفظ كرد. اگر نتايج قابل قبول باشد، تجهيزات را مي توان به صورت تجهيزات گرمايشي رده اوليه آن در دوره حداكثر سه سال مورد استفاده قرار داد. 4 – 6 - نقاط اندازه گيري دما نقاط اندازه گيري دماي حفاظت شده در برابر تابش بايد در داخل و خارج بدنه قرار گيرند. براي اندازه گيري دماي داخلي بدنه (Ti) حداقل دو نقطه اندازه گيري دما بايد در داخل بدنه در حداكثر فاصله پنجاه سانتيمتري از ديواره جلويي، پنجاه سانتيمتري از درب مجاور در ارتفاع حداقل پانزده سانتيمتري و حداكثر بيست سانتيمتري بالاي منطقه كف قرار گيرد. براي اندازه گيري دماي خارجي بدنه (Te) حداقل دو نقطه اندازه گيري دما بايد در فاصله حداقل ده سانتيمتري از ديواره بيروني بدنه و حداقل بيست سانتيمتري از ورودي هواي چگالنده (كندانسور) قرار گيرد. خوانش نهائي بايد گرمترين نقطه در داخل بدنه و سردترين نقطه در بيرون را شامل شود. 5 – 6 - مفاد مشترك براي تجهيزات سردسازي و سردسازي مكانيكي و گرمايشي (1) اگر نتايج قابل قبول نباشد، تجهيزات سردسازي مكانيكي يا گرمايشي را مي توان در رده اوليه آن تنها در صورتي مورد استفاده قرار داد كه در ايستگاه آزمايش، آزمايش هاي موصوف در بخشهاي (1 – 3 و 2 – 3 و 3 – 3) اين پيوست وجود داشته باشد، آنگاه مي توان آن را در دوره اوليه آن براي مدت بيش از شش سال مورد استفاده قرار داد. (2) اگر تجهيزات شامل واحدهاي توليد شده دوره اي تجهيزات گرمايشي، سردسازي مكانيكي و سردسازي از نوع خاصي باشد كه الزامات پيوست (1) بند (6) اين ضميمه را برآورده مي كند و به يك مالك تعلق دارد، آنگاه علاوه بر بازرسي دستگاههاي حرارتي براي تضمين رضايت بخش بودن شرايط عمومي آنها، كارايي دستگاههاي سرمايشي و گرمايشي حداقل يك درصد (1 %) تعداد واحدها را مي توان در ايستگاه آزمايش طبق مفاد بخشهاي (1 – 3 و 2 – 3 و 3 – 3) اين پيوست تعيين كرد. اگر نتايج آزمايشات و تعيين كارايي قابل قبول باشد، تمام تجهيزات مورد نظر را مي توان در دوره اوليه آن براي مدت بيش از شش سال مورد استفاده قرار داد. ۷ - روش اندازه گيري ظرفيت واحدهاي سرمايش مكانيكي چند دمايي و ابعاد تجهيزات چند محفظه اي 1 – 7 - تعاريف
الف
تجهيزات چند محفظه اي: تجهيزات داراي دو يا چند محفظه عايق براي متفاوت نگهداشتن دماي هر محفظه.
ب
واحد سرمايش مكانيكي چند دمايي: واحد سرمايش مكانيكي داراي فشرده ساز (كمپرسور) و ورودي مشترك مكش، چگالنده (كندانسور) و دو يا چند تبخيركن در دماهاي مختلف در محفظه هاي مختلفي از تجهيزات چند محفظه اي؛
پ
واحد ميزبان: واحد سرمايش با يا بدون يك تبخيركن كامل؛
ت
محفظه نامرغوب: محفظه اي كه هيچ تبخيركني ندارد يا به منظور محاسبه ابعاد و تأييد آن، تبخيركن غيرفعال شده است.
ث
عمليات چند دمايي: عمليات واحد سرمايش مكانيكي چند دمايي با دو يا چند تبخيركن كه در دماهاي مختلف در تجهيزات چند محفظه اي كار مي كند؛
ج
ظرفيت اسمي سردسازي: حداكثر ظرفيت سردسازي واحد سرمايش در عمليات تك دمايي با دو يا سه تبخيركن كه همزمان در دماي يكسان كار مي كند؛
چ
ظرفيت سردسازي خاص (Pind-evap ): حداكثر ظرفيت سردسازي هر تبخيركن در عمليات تكي با واحد ميزبان؛
ح
ظرفيت مؤثر سردسازي (Peff-frozen-evap): ظرفيت سردسازي موجود براي كمترين دماي تبخيركن هنگامي كه دو يا چند تبخيركن هر يك در حالت چند دمايي به نحو مقرر در بند (5 – 3 - 7) كار مي كنند. 2 – 7 - روش آزمايش واحدهاي سردسازي مكانيكي چند دمايي
1
2 – 7 - روش كلي روش آزمايش بايد به نحو تعريف شده در بخش (4) اين پيوست باشد. واحد ميزبان بايد در تركيب با تبخيركن هاي مختلف آزمايش شود. هر تبخيركن بايد در صورت لزوم، در يك كالري سنج مجزا آزمايش شود. ظرفيت سردسازي اسمي واحد ميزبان در عمليات تك دمايي به نحو مقرر در بند (2 – 2 - 7) بايد با تركيب منفردي از دو يا سه تبخيركن اندازه گيري شود كه شامل بزرگترين و كوچكترين است. ظرفيت سردسازي خاص بايد در تمام تبخيركن ها هر يك در عمليات تك دمايي با واحد ميزبان مانند بند (3 – 2 - 7) اندازه گيري شود. آزمايش بايد با دو يا سه تبخيركن شامل كوچكترين، بزرگترين و در صورت نياز تبخيركن متوسط انجام شود. اگر واحد چند دمايي بتواند با بيش از دو تبخيركن اجراء شود: - واحد ميزبان بايد با تركيبي از سه تبخيركن آزمايش شود: كمترين، بيشترين و تبخيركن متوسط. - به علاوه واحد ميزبان بر اساس تقاضاي سازنده مي تواند به صورت گزينشي با تركيبي از دو تبخيركن: بزرگترين و كوچكترين، آزمايش شود. آزمايشها در حالت مستقل و آماده به كار انجام مي شوند.
2
2 – 7 - تعيين ظرفيت سردسازي اسمي واحد ميزبان ظرفيت سردسازي اسمي واحد ميزبان در عمليات تك دمايي بايد با تركيب منفردي از دو يا سه تبخيركن اندازه گيري شود كه همزمان در دماي يكسان كار مي كنند. اين آزمايش بايد در دماي 20- و صفر درجه سانتيگراد انجام شود. دماي ورودي هواي واحد ميزبان بايد 30 + درجه سانتيگراد باشد. ظرفيت سردسازي اسمي در دماي 10- درجه سانتيگراد بايد با الحاق خطي ظرفيت هاي 20- و صفر درجه سانتيگراد محاسبه شود.
3
2 – 7 - تعيين ظرفيت سردسازي خاص هر تبخيركن ظرفيت سردسازي هر تبخيركن بايد در عمليات منفردي با واحد ميزبان انجام شود. آزمايش بايد در دماي 20- و صفر درجه سانتيگراد انجام شود. دماي ورودي هاي واحد سردسازي بايد 30 + درجه سانتيگراد باشد. ظرفيت سردسازي خاص در دماي 10- بايد با الحاق خطي ظرفيت هاي صفر و 20- درجه سانتيگراد محاسبه شود.
4
2 – 7 - آزمايش ظرفيت هاي سردسازي مؤثر باقيمانده مجموعه تبخيركن ها در عمليات چند دمايي بار گرمايشي مرجع باقيمانده ظرفيت سردسازي مؤثر بايد براي هر تبخيركن آزمايشي در دماي 20- درجه سانتيگراد با ساير تبخيركن هايي كه تحت واپايش دماپا (كنترل ترموستات) در دماي صفر درجه سانتيگراد با بار گرمايشي مرجع بيست درصد (20%) ظرفيت سردسازي خاص در دماي 20- درجه سانتيگراد تبخيركن مورد نظر كار مي كنند، اندازه گيري شود. دماي ورودي هواي واحد ميزبان بايد 30 + درجه سانتيگراد باشد. در واحدهاي سردسازي چند دمايي با بيش از يك فشرده ساز (كمپرسور) مثل سامانه آبشاري يا واحدهاي داراي سامانه فشرده ساز (كمپرس) دو مرحله اي كه مي توان ظرفيت سردسازي را همزمان در دماي منجمد و خنك نگه داشت، اندازه گيري ظرفيت مؤثر سردسازي بايد در يك بار گرمايشي اضافه انجام شود. 3 – 7 - تعيين ابعاد و تأييد تجهيزات سردسازي چند دمايي
1
3 – 7 - روش كلي ظرفيت سردسازي مورد نياز براي تجهيزات چند دمايي بايد بر اساس ظرفيت سردسازي مورد نياز براي تجهيزات تك دمايي توصيف شده در اين پيوست باشد. در تجهيزات چند دمايي، ضريب K كمتر يا مساوي 40 /0 براي بدنه بيروني در كل بايد طبق بندهاي (2) تا (2 - 2) اين پيوست پذيرفته شود. ظرفيت عايق ديواره هاي بدنه بيروني بايد با استفاده از ضريب K بدنه تأييد شده طبق اين موافقتنامه محاسبه شود. ظرفيت عايق ديواره هاي بخش داخلي بايد با استفاده از ضرايب K در جدول بند (7 – 3 - 7) محاسبه شود. براي صدور گواهي موافقتنامه: - ظرفيت سردسازي اسمي واحد سرمايشي چند دمايي بايد حداقل برابر با اتلاف گرما در بخشهاي داخلي و بدنه بيروني تجهيزات ضرب در ضريب 75 /1 به صورتي باشد كه در بند (6 – 2 - 3) اين پيوست مشخص شده است. - در هر محفظه، ظرفيت سردسازي مؤثر محاسبه شده باقيمانده در پايين ترين دماي هر تبخيركن در عمليات چند دمايي بايد بيشتر يا مساوي حداكثر سردسازي مورد نياز براي محفظه در مطلوب ترين شرايط مقرر در بندهاي (5 – 3 - 7) و (6 – 3 - 7)، ضرب در ضريب 75 /1 باشد كه در بند (6 – 2 - 3) اين پيوست مشخص شده است.
2
3 – 7 - انطباق كل بدنه بدنه بيروني بايد داراي مقدار K بيشتر يا مساوي 0/40W /m2. K؛ باشد. سطح داخلي بدنه نبايد بيش از بيست درصد (20%) تغيير داشته باشد. تجهيزات بايد طبق شرط زير باشند: P اسمي˂ 75 /1*k بدنه *S بدنه * ΔT كه در آن: P اسمي ظرفيت اسمي سرمايشي واحد سرمايشي چند دمايي، K بدنه مقدار K بدنه بيروني، S بدنه سطح داخلي كل بدنه، ΔT اختلاف دما بين داخل و خارج بدنه است.
3
3 – 7 - تعيين سرمايش مورد نياز براي تبخيركن هاي سرد ظرفيت سرمايشي مورد نياز براي هر تبخيركن سرد با تيغه هاي واقع در موقعيت هاي مشخص به صورت زير محاسبه مي شود: (S محفظه سرد - ƩS تيغه) * K بدنه * ΔT بيروني + (ΔT داخلي * K تيغه * S تيغه) Ʃ = انجماد مورد نياز P كه در آن: K بدنه، مقدار K معين در گزارش آزمايش موافقتنامه براي بدنه بيروني است، S محفظه سرد، سطح محفظه سرد در موقعيتهاي معين تيغه ها است، S تيغه، سطح تيغه ها است، K تيغه، مقدار K تيغه هاي معين در جدول بند (7 – 3 - 7) است، ΔT بيروني، اختلاف دما بين محفظه سرد و 30 + درجه سانتيگراد بيرون بدنه است، ΔT داخلي، اختلاف دماي بين محفظه سرد و ساير محفظه ها است . براي محفظه نامرغوب، دماي 20+ درجه سانتيگراد بايد در محاسبات استفاده شود.
4
3 – 7 - تعيين سردسازي مورد نياز براي محفظه هاي منجمد ظرفيت سردسازي مورد نياز هر محفظه منجمد با تيغه هاي واقع در موقعيت هاي خاص، به صورت زير محاسبه مي شود: (داخليΔT* تيغه K * تيغه S) Σ + بيروني ΔT * بدنه K * (تيغه ΣS - محفظه منجمد S) = انجماد مورد نيازP كه در آن: K بدنه، مقدار K معين در گزارش آزمايش موافقتنامه براي بدنه بيروني است، S محفظه منجمد، سطح محفظه منجمد براي موقعيت هاي معين تيغه ها است، S تيغه، سطح تيغه ها است، K تيغه، مقدار K تيغه هاي معين در جدول بند (7 – 3 - 7) است، ΔT بيروني، اختلاف دماي بين محفظه منجمد و 30 + درجه سانتيگراد بيرون بدنه است، ΔT داخلي، اختلاف دماي بين محفظه منجمد و ساير محفظه است. براي محفظه هاي عايق دماي 20 + درجه سانتيگراد در محاسبات استفاده مي شود.
5
3 – 7 - تعيين ظرفيت مؤثر سردسازي تبخيركن هاي منجمد ظرفيت سردسازي مؤثر در موقعيت هاي معين تيغه ها به صورت زير محاسبه مي شود: [(تبخيركن سردسازي خاص/ p تبخيركن سردسازي موثرp) 1- Σ] * تبخيركن منجمد خاص P =تبخيركن منجمد مؤثر P كه در آن: P تبخيركن منجمد مؤثر، ظرفيت مؤثر سردسازي تبخيركن منجمد با ساختار معين است، P تبخيركن منجمد خاص، ظرفيت سردسازي خاص تبخيركن منجمد در دماي 20- درجه سانتيگراد است، P تبخيركن سردسازي موثر، ظرفيت سردسازي مؤثر هر تبخيركن سرد در ساختار معين به نحو تعريف شده در بند (6 – 3 – 7) است، P تبخير كن سردسازي خاص، ظرفيت سردسازي خاص در دماي 20- درجه سانتيگراد براي هر تبخيركن سرد است. اين روش محاسبه تنها براي واحدهاي سرمايشي مكانيكي چند دمايي با يك فشرده ساز (كمپرسور) تك مرحله اي، قابل پذيرش است. در واحدهاي سردسازي چند دمايي داراي بيش از يك فشرده ساز (كمپرسور) مانند سامانه هاي آبشاري يا واحدهاي داراي سامانه فشرده سازي (كمپرس) دو مرحله اي، كه ظرفيت سردسازي را مي توان همزمان در محفظه هاي سرد و منجمد حفظ كرد، اين روش محاسباتي را نبايد استفاده كرد چرا كه به برآورد كمينه ظرفيت مؤثر سردسازي منجر مي شود. در اين تجهيزات، ظرفيت سردسازي مؤثر را بايد بين ظرفيت هاي سردسازي مؤثر اندازه گيري شده با دو بار گرمايي مختلف در گزارش آزمايش هاي تجويز شده در (4 – 2 - 7) درون يابي كرد.
6
3 – 7 - بيانيه انطباق هنگامي تجهيزات منطبق بر عمليات چند دمايي اعلام مي شوند كه در هر موقعيت تيغه ها و هر توزيع دمايي محفظه ها، رابطه هاي زير برقرار باشد: انجماد مورد نياز p*1/75≥ تبخيركن منجمد مؤثرp انجماد مورد نياز p*1/75≥ تبخيركن سردسازي موثرp كه در آن: P تبخيركن منجمد مؤثر، ظرفيت سرمايشي مؤثر تبخيركن منجمد در دماي رده محفظه اي با ساختار معين است، P تبخيركن سردسازي مؤثر، ظرفيت سرمايشي مؤثر تبخيركن خنك در دماي رده مربوط به محفظه اي با ساختار معين است، P انجماد مورد نياز، سردسازي مورد نياز براي محفظه مورد نظر در رده دمايي محفظه اي با ساختار معين است كه بر اساس (4 – 3 - 7) محاسبه شده است، P سردسازي مورد نياز، سردسازي مورد نياز براي محفظه مورد نظر در دسته دمايي محفظه اي با ساختار معين است كه بر اساس (3 – 3 - 7) محاسبه شده است. لازم به ذكر است كه تمام موقعيت هاي تيغه ها در صورتي اندازه گيري شده اند كه موقعيت ديواره ها از كوچكترين تا بزرگترين محفظه ها با روشهايي تكراري بررسي شده باشند كه بر مبناي آن تغيير گام ورودي در ناحيه سطحي بيش از بيست درصد (20 %) بوده باشد.
7
3 – 7 - ديواره هاي بخش داخلي اتلاف گرما در ديواره هاي بخش داخلي بايد با استفاده از ضرايب K در جدول زير محاسبه شود: [.w /m2.K] ضريب K ثابت متحرك حداقل ضخامت اسفنج [ميليمتر] طولي - كف اي اِل يو طولي - كف جي آر پي عرضي - كف اي اِل يو عرضي - كف جي آر پي 2 /0 5 /1 2 /0 5 /1 3 /0 2 /0 2 /3 6 /2 25 25 40 40 ضرايب K ديواره هاي بخشهاي متحرك، حاشيه امني براي فرسودگي هاي خاص و نشت حرارت اجتناب ناپذير دارند. ضرايب K اين بخشها براي طراحي خاص با انتقال گرماي اضافه حاصل از پلهاي حرارتي اضافه نسبت به طراحي استاندارد، بايد افزايش يابد.
8
3 – 7 - الزامات بخش (7) نبايد بر تجهيزاتي كه پيش از لازم الاجراء شدن اين الزامات، توليد شده و آزمايش هاي معادل با تجهيزات چند دمايي را نگذرانده اند، اعمال شود. تجهيزاتي كه پيش از لازم الاجراء شدن اين بخش توليد شده اند مي توانند در حمل و نقل بين المللي فعاليت كنند اما تنها با توافق مقامهاي صلاحيت دار كشورهاي مرتبط مي توانند از كشوري به كشور ديگر منتقل شوند. 8 - گزارش هاي آزمايش گزارش آزمايش از نوع مناسب براي تجهيزات آزمايش شده بايد براي هر آزمايش طبق يكي از نمونه (مدل) هاي (1) تا (10) يا ساير نمونه (مدل) هاي زير ترسيم شود. نمونه (مدل) شماره 1 الف. گزارش آزمايش تهيه شده طبق مفاد موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مواد غذايي فسادپذير و تجهيزات خاص مورد استفاده در اين گونه جا به جايي ها (اِي تي پي) شماره گزارش آزمايش ...