طرفهاي متعاهد حق انعقاد موافقتنامه هاي دو يا چند جانبه را براي خود محفوظ مي دارند به اين شرط كه مفاد مربوط به تجهيزات خاص و مفاد حاكم در مورد دماي مورد نياز براي مواد غذايي خاص براي نگهداري در طول حمل و نقل، به ويژه به دليل شرايط اقليمي خاص، دقيق تر از آن مواردي باشد كه در اين موافقتنامه مقرر شده است. اين مفاد بايد تنها در حمل و نقل بين المللي بين طرفهاي متعاهدي اعمال شود كه موافقتنامه هاي دو يا چند جانبه موضوع اين ماده را منعقد نموده اند. اين موافقتنامه ها به دبيركل سازمان ملل متحد ارسال خواهد شد و وي آنها را به طرفهاي متعاهد اين موافقتنامه هايي كه امضاء كنندگان موافقتنامه مذكور نيستند، ارسال خواهد نمود.
ماده ۷
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به موافقتنامه حمل و نقل بين المللي مواد غذايي فسادپذير و تجهيزات خاص كاربردي براي اينگونه جا به جايي ها (مورخ يكم سپتامبر 1970 ميلادي برابر با دهم شهريور ماه 1349 هجري شمسي) — مصوب 1399/02/16