1 - ثبت اسامي مبدأ، به درخواست ادارات كشورهاي عضو اتحاديه ويژه، به نام هر شخص حقيقي يا حقوقي، اعم از عمومي يا خصوصي، كه طبق قانون داخلي آنها حق استفاده از اين اسامي را دارد، در دفتر بينالمللي انجام خواهد گرفت. 2 - دفتر بينالمللي بدون تأخير موارد ثبت مزبور را به اطلاع ادارات كشورهاي مختلف عضو اتحاديه ويژه خواهد رساند و آنها را در نشريهاي منتشر خواهد كرد. 3 - اداره هر كشوري ميتواند اعلام كند كه از اسم مبدائي كه ثبت آن به اطلاع آن رسيدهاست نميتواند حمايت نمايد، اما فقط در صورتي كه اعلاميه آن همراه با دلايل اين امر، ظرف مدت يكسال پس از دريافت اطلاعيه ثبت، به اطلاع دفتر بينالمللي برسد و مشروط بر اينكه چنين اعلاميهاي در كشور ذيربط، به زيان ساير اشكال حمايت از اسم مزبور كه مالك آن استحقاق مطالبه آن را به موجب ماده (4) فوق دارد، نباشد. 4 - پس از انقضاي مدت يكسال پيشبيني شده، در بند فوق، ادارات كشورهاي عضو اتحاديه نميتوانند با چنين اعلاميهاي مخالفت كنند. 5 - دفتر بينالمللي در اسرع وقت، هرگونه اعلاميه صادره به موجب مفاد بند (3) اين ماده توسط اداره كشور ديگر را به اطلاع اداره كشور مبدأ خواهد رساند. طرف ذينفع پس از اينكه ازطريق اداره ملي خود از اعلاميه صادره توسط كشور ديگر مطلع شد، ميتواند در آن كشور ديگر به كليه طرق دادخواهيهاي قضائي و اداري كه در دسترس اتباع آن كشور قرار دارد، متوسل شود. 6 - اگر اسمي به موجب اطلاعيه ثبت بينالمللي در كشوري معين مورد حمايت قرار گرفتهاست مورد استفاده اشخاص ثالثي در آن كشور قبل از تاريخ چنين اطلاعيهاي باشد، اداره صلاحيتدار كشور مذكور حق دارد مهلتي حداكثر دوساله را به اشخاص ثالث مزبور براي متوقفكردن استفاده از اين اسم اعطا كند، مشروط براينكه طي مدت سه ماه پس از انقضاي مدت يكساله پيشبيني شده در بند «3» فوق، دفتر بينالمللي را از اين امر آگاه سازد.
ماده 5
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به موافقتنامه ليسبون در مورد حمايت از اسامي مبدأ و ثبت بين المللي آنها مورخ ( 31 ) اكتبر 1958 ( 1337/8/9 ) ، تجديد نظر شده در استكهلم به تاريخ 14 جولاي 1967 ( 1346/4/23 ) و اصلاح شده به تاريخ 28 سپتامبر 1979 ( 1358/7/6 ) — مصوب 1383/11/27