ماده 16 قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به پروتكل 1992جهت اصلاح كنوانسيون بين المللي مسووليت مدني ناشي ازخسارت آلودگي نفتي ( 1969 ) و پروتكل 1992 جهت اصلاح كنوانسيون تاسيس يك صندوق بين المللي براي جبران خسارت آلودگي نفتي (1971) ( 1971 )

انصراف

1

هر يك از طرفهاي متعاهد مي تواند در هر زمان پس از تاريخي كه اين پروتكل براي آن دولت متعاهد لازم الاجراء مي گردد از آن انصراف دهد.

2

انصراف از طريق توديع سندي نزد دبيركل سازمان اعتبار خواهد يافت.

3

انصراف، پس از انقضاي مدت 12 ماه، يا هر مدت طولاني تري كه در سند انصراف قيد شده باشد، از تاريخ توديع سند نزد دبيركل سازمان مؤثر خواهد بود.

4

ميان طرفهاي متعاهد اين پروتكل، انصراف هر يك از آنها از كنوانسيون مسؤوليت (1969) طبق ماده (16) آن كنوانسيون تحت هيچ شرايطي به عنوان انصراف آنها از كنوانسيون مسؤوليت (1969) به صورت اصلاح شده توسط اين پروتكل تعبير نخواهد شد.

5

انصراف از پروتكل (1992) جهت اصلاح كنوانسيون صندوق (1971) توسط دولتي كه همچنان به كنوانسيون صندوق (1971) متعاهد باقي مي ماند، به منزلة انصراف از اين پروتكل تلقي خواهد شد. اين انصراف از تاريخي مؤثر خواهد بود كه در آن تاريخ، انصراف از پروتكل (1992) جهت اصلاح كنوانسيون صندوق (1971) مطابق ماده (34) آن پروتكل اثر مي يابد.