ماده 2

صدور مدارك شناسايي دريانوردان 1 ـ هر عضوي كه اين كنوانسيون براي آن لازم الاجراء مي‌شود، بايد بنا به درخواست دريانوردان متبوع خود طبق مفاد ماده (3) اين كنوانسيون، مدرك شناسايي دريانوردان صادر نمايد.  2 ـ جز در صورتي كه به گونه ديگري در اين كنوانسيون پيش‌بيني شده است، صدور مدارك شناسايي دريانوردان مي‌تواند منوط به همان شرايطي باشد كه قوانين و مقررات ملّي جهت صدور اسناد سفر، مقرر نموده است.  3 ـ هر عضو همچنين ممكن است مدارك شناسايي دريانوردان موضوع بند (1) فوق را براي دريانورداني صادر نمايد كه حق اقامت دائم در قلمرو آن به آنها اعطاء شده است. افرادي كه اقامت دائم دارند در تمام موارد بايد طبق مقررات بند (7) ماده (6) اين قانون سفر نمايند.  4 ـ هر عضو بايد تضمين نمايد كه مدارك شناسايي دريانوردان بدون هيچ تأخير غيرموجهي صادر مي‌شود.  5 ـ دريانوردان بايد اين حق را داشته باشند كه در مواردي كه درخواست آنها رد مي‌شود، درخواست تجديدنظر اداري را نمايند.  6 ـ اين كنوانسيون به تعهدات هر عضو به موجب ترتيبات بين‌المللي در رابطه با پناهندگان و اشخاص بي‌تابعيت، لطمه اي را وارد نمي‌نمايد.