هنگامي كه كشور ساحلي در اعمال حقوق خود اقداماتي را برابر ماده (1) به عمل مي آورد، مقررات زير اعمال مي شود: الف - قبل از انجام هرگونه اقدامي، كشور ساحلي بايد با ديگر كشورهايي كه متأثر از سانحه دريايي بوده اند، به ويژه كشور يا كشورهاي صاحب پرچم، مشورت نمايد. ب - كشور ساحلي بايد بدون تأخير اقدامات مورد نظرش را به هر شخص حقيقي يا حقوقي كه براي آن كشور مشخص بوده يا در حين مشورت مشخص شود كه داراي منافعي هستند كه منطقاً ممكن است تحت تأثير آن اقدامات قرار گيرند، اطلاع دهد. كشور ساحلي بايد هر نقطه ظري را كه ممكن است آنها عنوان نمايند، مورد توجه قرار دهد. ج - كشور ساحلي مي تواند قبل از انجام هر اقدامي با كارشناسان مستقل مشورت نمايد. اسامي اينگونه كارشناسان بايد از فهرستي كه نزد سازمان نگهداري مي شود انتخاب شود. د - در وضعيت هاي فوق العاده اضطراري كه اقدامات لازم بايد فوري انجام پذيرد، كشور ساحلي مي تواند بدون اطلاع قبلي يا مشورت يا ادامه مشورتي كه از پيش آغاز شده است، به علت شرايط اضطراري اقدامات لازم را به عمل آورد. ه ـ - كشور ساحلي بايد قبل از انجام اينگونه اقدامات و همچنين در خلال انجام آن، حداكثر تلاش خود را به منظور اجتناب از به خطرانداختن جان افراد به كار برده و در ارايه هرگونه كمك به اشخاصي كه در معرض خطر قرار داشته و نيازمند به اينگونه كمكها مي باشند، اهتمام نمايد و در موارد مقتضي موجبات مراجعت كاركنان كشتي به كشورشان را تسهيل نموده و هيچگونه مانعي در اين مورد ايجاد ننمايد. و - اقدامات انجام شده در اعمال ماده (1) بايد بدون تأخير به كشورها و اشخاص حقيقي يا حقوقي شناخته شده ذيربط، همچنين به دبيركل سازمان اطلاع داده شود.
ماده 3
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز سوانح آلودگي نفتي و پروتكل مداخله در درياهاي آزاد در صورت بروز آلودگي غيرنفتي — مصوب 1375/11/07