2ـ (ورزشكار يا شخص صرف و يا تلاش براي مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) و ماده 2ـ6 (مالكيت مواد و روش هاي ممنوعه) بدين شرح است: ـ اولين تخلف: دو سال محروميت ـ دومين تخلف: محروميت مادامالعمر با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميتها، ورزشكار يا شخص ديگر فرصت مييابند تا جهت تخفيف يا ابطال حكم محروميت براساس بند 10ـ5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند. 10ـ3: مواد خاص در فهرست ممنوعه به طور خاص به موادي اشاره شده است كه احتمال مصرف غيرعمدي آنها بيشتر است. اين مواد عبارتند از موادي كه به دليل كثرت وجود آنها در فرآوردههاي دارويي احتمال مصرف ناآگاهانه آنها وجود دارد و موادي كه احتمال سوءمصرف موفقيت آميز آنها به عنوان داروهاي دوپينگي كمتر است. در صورتي كه ورزشكار ثابت نمايد كه مصرف اين ماده خاص به دليل بالابردن توان عملكردي وي نبوده است مدت محروميت در نظر گرفته شده براساس بند 10ـ2 بدين شرح كاهش مييابد. ـ اولين تخلف: حداقل به صورت توبيخ رسمي بدون در نظر گرفتن محروميت از شركت در مسابقات آتي و حداكثر يك سال محروميت. ـ دومين تخلف: دو سال محروميت. ـ سومين تخلف: محروميت مادام العمر. با اين وجود قبل از اعمال دوره محروميتها ورزشكار يا شخص ديگر فرصت مييابند تا جهت تخفيف يا ابطال حكم محروميت (در موارد تخلف بار دوم يا سوم) براساس بند 10ـ 5 دفاعيات لازم را ارائه نمايند. توضيح بند 10ـ3: اين قانون از آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيك گرفته شده است و در برخي مواقع اجازه انعطاف پذيري بيشتري در صدور احكام ميدهد. به عنوان مثال در صورت مصرف تصادفي قرص سرماخوردگي كه حاوي ماده ممنوعه است، كاهش محروميت براساس بند 10ـ 5 ـ2 تنها شامل دومين و سومين تخلف ميشود. 10ـ4ـ محروميتهاي در نظر گرفته شده براي ساير تخلفات مدت محروميت به علت تخلف از ساير قوانين مبارزه با دوپينگ بدين شرح خواهد بود: 10ـ4ـ1ـ در صورتتخلف از مواد 2ـ3 (امتناع يا عـدم شركت در نمونهگيري)
2
5 (دستكاري در مراحل كنترل دوپينگ) محروميت بنابر بند 10ـ2 جهت ورزشكار اعمال خواهد شد. 10ـ4ـ2ـ در صورت تخلف از مواد 2ـ7 (داد و ستد) و
2
8 (تجويز مواد ممنوعه يا روش هاي ممنوعه) مدت محروميت حداقل چهار سال و حداكثر مادام العمر خواهد بود. تخلف از قوانين دوپينگ توسط صغار از اهميت ويژهاي برخوردار است. به خصوص درمواردي كه پرسنل پشتيبان ورزشكار در اين امر دخالت داشته باشند و موضوع تخلف يكي از مواد خاص مذكور در بند10ـ3 نباشد. در اين موارد جهت پرسنل پشتيبان محروميت مادام العمر درنظر گرفته ميشود. بعلاوه تخلف از اين بند، تخلف از قوانين غيرورزشي نيز ميباشد. لذا اينگونه تخلفات را مي توان به مراجع ذيصلاح اداري، تخصصي يا قضايي اطلاع داد. توضيح بند 10ـ4ـ2: جهت افرادي كه با ورزشكاران دوپينگي مرتبط هستند يا دوپينگ آنها را بهنحوي مخفي مينمايند، مجازاتهايي بيش از ورزشكاراني كه نمونه مثبت دارند منظور ميگردد. ازآنجا كه حوزه عملكرد سازمانهاي مبارزه با دوپينگ محدود به ورزشكاران است جهت جلوگيري از گسترش دوپينگ بايد عضويت يا ساير عوايدي كه نصيب افراد حمايت كننده از ورزشكار خاطي ميگردد به تعليق درآورد و اين امر به جز با حمايت مراجع ذيصلاح امكانپذير نيست. 10ـ4ـ3ـ در صورت تخلف از ماده 2ـ4 (عدم اعلام محل حضور يا در دسترس نبودن ورزشكار جهت نمونهگيري) مدت محروميت حداقل سه ماه و حداكثر دو سال براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه ميباشد. مدت محروميت در مورد تكرار تخلف از بند 2ـ4 براساس قوانين سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه اعمال خواهد شد. اين سازمان در حقيقت همان نهادي است كه مسئوليت تكرار نمونهگيري يا دريافت اطلاعات مربوط به محل حضور ورزشكار را برعهده داشته، وليكن موفق به انجام نمونهگيري و يا دريافت اطلاعات محل حضور ورزشكار نشده است.
10
5 - حذف يا كاهش دوره محروميت در شرايط استثنايي
10
5 - احراز عدم تقصير يا قصور در صورتي كه ورزشكار در يك مورد خاص اثبات نمايد كه فقط يك تخلف از يكي از دو بند 2ـ1 (وجود يك نوع ماده ممنوعه، مواد حاصله از سوخت و سازآن و يا نشانگرهاي آن) و 2ـ2 (مصرف و يا تلاش براي مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه) واقع شده است و ورزشكار بتواند اثبات نمايد كه هيچگونه تقصير يا قصوري نداشته است، محروميت وي لغو خواهد شد. اگر موضوع تخلف وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها، ماده 2ـ1 باشد، ورزشكار بايستي راه و نحوه ورود مواد ممنوعه به بدن خود را اعلام نمايد تا شايد بتوان مدت محروميت را به نحوي كاهش داد. در مواردي كه به بند 10ـ 5 ـ1 استناد ميشود، و مدت محروميت براساس اين بند كاهش مييابد، بايد تنها يك تخلف از مقررات صورت گرفته باشد و چنانچه تخلفات متعددي بر اساس بندهاي 10ـ2، 10ـ3، 10ـ6 صورت گرفته باشد نميتوان به اين بند استناد نمود.
10
5 ـ 1ـ بدون تقصير يا كوتاهي قابل توجه اين بند (10ـ 5 ـ2) تنها به موارد تخلف از بندهاي ذيل اختصاص دارد. 2ـ1 (وجود ماده ممنوعه، مواد حاصل از سوخت و ساز و نشانگرهاي آنها) مصرف يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ2، امتناع از شركت در نمونهگيري براساس بند 2ـ3 و تجويز يك ماده ممنوعه يا روش ممنوعه براساس بند 2ـ 8 در صورتي كه ورزشكار بتواند در موارد خاص كه مربوط به تخلف از بندهاي فوق الذكر است، اثبات نمايد كه هيچگونه تقصير و قصور قابل توجهاي نداشته است امكان دارد بتوان مدت محروميت ورزشكار را كاهش داد ولي ميزان كاهش دوره محروميت نبايد از نصف مدت حداقل دوره محروميت تعيين شده در موارد مشابه كمتر باشد. اگر محروميت ورزشكار در مورد مشابه مادام العمر باشد حداكثر ميزان كاهش طول دوره محروميت نبايد كمتر از هشت سال باشد در صورتي كه يك ماده ممنوعه يا نشانگرها يا متابوليتهاي آن براساس بند 2ـ1 در نمونه ورزشكار يافت شوند، ورزشكار موظف است جهت كاهش دوره محروميت نحوه ورود آن ماده ممنوعه به بدن خود را مشخص نمايد. توضيح بند 10ـ 5 ـ1: اين بند تنها به تخلف از بندهاي 2ـ1 و 2ـ2 (وجود و مصرف ماده ممنوعه) اختصاص دارد. زيرا قبل از استناد به ساير بندها تقصير يا قصور ورزشكار محرز شده است. توضيح بند 10ـ 5 ـ2: در مورد پروندههاي دوپينگ گرايش به اين سمت است كه در حين دادرسي، راههايي براي پيدا كردن تخفيف در مجازات ورزشكاران پيدا شود. اين مقررات در سال 1999 در كنفرانس جهاني دوپينگ در ورزش به تصويب رسيد و سپس در مباني قانون آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيك الحاق گرديد. براساس اين قانون محروميتها در موارد استثنايي قابل كاهش هستند. در آييننامه همچنين مواردي براي كاهش يا تخفيف در مدت محروميت ورزشكار در موارد خاص پيش بيني شده است. اين موارد شامل است بر ورزشكاراني كه به نحوي ثابت نمايند هيچ نوع قصور يا تقصيري از آنها سر نزده است. اين برخورد براساس اصول اوليه حقوق انسانها بوده، باعث ميشود بين سازمانهايي كه به برخورد قاطعتر با تخلفات دوپينگ معتقدند و در مقابل سازمانهايي كه علي رغم تخلف آشكار ورزشكار محروميتهاي كمتري براي وي قائل ميشوند هماهنگي بيشتري ايجاد شود . اين بند تنها در مورد محروميتها ميباشد و در مورد اين كه آيا تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت گرفته است موردي را ذكر نميكند. قابل ذكر است كه بند 10ـ 5 تنها جهت موارد كاملاً استثنايي قابل اجرا است و نبايد به طور گسترده جهت كليه متخلفين استفاده شود براي نشان دادن طرز برخورد اين بند اين مثال قابل ذكر است كه اگر ورزشكاري بتواند اثبات نمايد كه برخلاف كليه شواهد به علت خرابكاري عمدي يك رقيب نمونه وي مثبت شده است قصور و تقصير از وي سلب شده و كل محروميت وي لغو ميگردد. با اين وجود اين بند در موارد زير كاربرد ندارد:
الف
نتيجه مثبت آزمايش به علت برچسب اشتباه يا آلودگي مكمل غذايي و ويتامينها باشد (زيرا براساس بند 2ـ1ـ1 ورزشكار مسئول چيزي است كه مصرف كرده است)، ب) تجويز مواد ممنوعه توسط پزشك شخصي ورزشكار و يا مربي وي بدون اطلاع دادن به او(زيرا ورزشكار مسئوليت دارد تا پزشك مطلع و مورد اطمينان براي خود انتخاب كند كه به فهرست ممنوعه آشنا باشد) ج) دست كاري غذا و نوشيدنيهاي ورزشكار توسط همسر، نزديكان و وابستگان و ساير افراد (زيرا ورزشكار مسئوليت آنچه مصرف ميكند را برعهده دارد و بايد افراد مورد اطميناني را انتخاب نمايد كه به غذا و نوشيدني وي دسترسي دارند. با اين وجود در موارد خاص، در صورت اثبات عدم قصور و تقصير ميتوان در محروميت هاي اعمال شده تخفيف در نظر گرفت (به عنوان مثال اگر در مورد (الف) ورزشكار بتواند اثبات نمايد كه علت نمونه مثبت، آلودگي كلي ويتامينهايي است كه از يك محل خاص تهيه شده است و اين محل خاص با فروش داروهاي ممنوعه مرتبط نيست و ورزشكار هيچ نوع مكمل غذايي از محل ديگري تهيه نكرده است، تخفيف در محروميت شامل وي ميگردد.) بند 10ـ 5 ـ2: تنها به بررسي تخلفات خاص مذكور در آن بند اختصاص دارد زيرا اين تخلفات ممكن است عامداً و يا با نيت مشخصي انجام نشده باشند. تخلف از بند 2ـ4 (اطلاعات مربوط به مكان ورزشكار) جزء اين موارد در نظر گرفته نميشود. حتي اگر اين تخلف به صورت تعمدي انجام نشده باشد، زيرا در طيفي كه براي تعيين مدت محروميت براي تخلف از بند 2ـ4 (به مدت سه ماه تا دوسال) در نظر گرفته شده است، احتياط لازم جهت بررسي ميزان تقصير ورزشكار وجود دارد. 10ـ3ـ 5 ـ همكاري قابل ملاحظه ورزشكار در كشف و شناسايي موارد دوپينگ، اين تخلف ممكن است توسط پرسنل حامي ورزشكار يا ساير اشخاص صورت گرفته باشد. در صورتي كه ورزشكار در كشف حقايق و اثبات تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ مطروحه در بندهاي 2ـ6 ـ2 (مالكيت يا همراه داشتن مواد ممنوعه توسط پرسنل حامي ورزشكاران)، 2ـ7 (داد و ستد)، 2ـ8 (تجويز به ورزشكار) با سازمان مبارزه با دوپينگ همكاري قابل توجهي نمايد ممكن است بتوان دورة محروميت ورزشكار را كاهش داد ميزان دوره محروميت كاهش يافته نبايد از نصف مدت حداقل محروميت در موارد مشابه كمتر باشد اگر مدت محروميت در موارد مشابه مادام العمر باشد، ميتوان مدت محروميت را حداقل به هشت سال كاهش داد. 10ـ6 ـ برخورد با تكرار جرم 10ـ6 ـ 1ـ جهت وضع محروميتها طبق مواد 10ـ2، 10ـ3، 10ـ4، تنها در مواردي ورزشكار متخلف مشمول مقررات تكرار جرم ميشود كه سازمان مبارزه با دوپينگ اثبات نمايد كه ورزشكار يا ساير پرسنل دومين تخلف از قوانين را پس از دريافت ابلاغ وقوع تخلف قبلي مرتكب شدهاند. در صورتي كه ورزشكار مدعي شود كه حكم را دريافت ننموده است، سازمان مبارزه با دوپينگ بايد ثابت نمايد كه تلاش لازم جهت ابلاغ حكم به ورزشكار را انجام داده است. در صورتي كه سازمان مبارزه با دوپينگ نتواند هيچ يك از ادعاهاي فوق را اثبات نمايد، تخلف به عنوان يك تخلف منفرد و بار اول تلقي ميشود. ميزان محروميت براساس جرمي كه محروميت سنگينتري را به دنبال دارد اعمال ميگردد. توضيح بند 10ـ6 ـ1: براساس اين بند اگر ورزشكاري براي دومين بار آزمايش دوپينگ مثبت داشته باشد و آزمايش دوم قبل از ابلاغ مثبت بودن آزمايش اول به وي انجام شده باشد، جهت وي تكرار جرم در نظر گرفته نشده و براساس تخلف اول مجازات خواهد شد. 10ـ6 ـ2ـ در صورتي كه در يك نمونهگيري منفرد وجود مواد ممنوعه خاص مشروحه در بند 10ـ3 و همچنين ساير مواد يا روشهاي ممنوعه به اثبات برسد، جهت ورزشكار تنها يك مجازات درنظر گرفته ميشود اما مدت محروميت برمبناي ماده يا رويش كه محروميت بيشتري را به دنبال خواهد داشت اعمال ميشود. 10ـ6 ـ3ـ در صورتي كه ورزشكار مرتكب تكرار جرم گردد، يعني براساس بندهاي فوق الذكر دو تخلف مجزا صورت گرفته باشد، در صورتي كه يكي از اين تخلفات استفاده از مواد خاص براساس بند10ـ3 بوده، تخلف دوم استفاده از مواد يا روشهاي ممنوعه باشد، مدت محروميت به شرح ذيل محاسبه ميگردد. در مورد اول يعني استفاده از مواد خاص، مدت محروميت براساس بند 10ـ3 آييننامه ميباشد در حالي كه در مورد تخلف دوم مدت محروميت براساس بند 10ـ2 يا بند 10ـ4ـ1 خواهدبود. لذا در مواردي كه هر دو تخلف صورتگرفتهباشد، مدت محروميت درنظرگرفتهشده جهت تخلف دوم، حداقل دو سال و حداكثر سه سال خواهد بود. در صورتي كه ورزشكار براي بار سوم مرتكب تخلفگردد و اين سه تخلف هر يك از حالات احتمالي تركيب تخلف از بندهاي 10ـ3، 10ـ2 يا 10ـ4ـ1 باشد، محروميت مادام العمر جهت وي درنظرگرفتهخواهد شد. توضيح بند 10ـ6 ـ3: اين بند مربوط به مواردي است كه ورزشكار دو تخلف مجزا از قوانين مبارزه با دوپينگ صورت داده است، ولي يكي از اين تخلفات مربوط به استفاده از ماده ممنوعه اي است كه براساس بند 10ـ3 محروميت كمتري شامل آن شده است. در صورتي كه اين بند وجود نداشت، ممكن بود در مورد مجازات تخلف دوم اختلافات زيادي ايجاد شود. به عنوان مثال ممكن بود محروميت براساس ماده ممنوعه يافت شده در بار دوم تعيين شود يا محروميت براساس دومين تخلف ولي براساس ماده اوليه تعيين گردد و يا حتي تركيبي از محروميتهاي مربوط به هر يك از تخلفات در نظر گرفته شود. در اين بند تصريح شده است كه ميبايد مدت محروميت تخلف اول براساس بند 10ـ2 (دوسال) و تخلف اول براساس بند 10ـ3 (يك سال) با يكديگر جمع شود. اين مدت محروميت برابر است با محروميت ورزشكاري كه براساس بند 10ـ2 تخلف اول را انجام داده است و تخلف دوم وي مصرف مواد خاص بوده است و يا برعكس ورزشكاري كه تخلف اول وي مصرف مواد خاص و تخلف دوم براساس بند 10ـ3 بوده است نيز همين محروميت شامل وي ميگردد. در هر دو مورد مدت محروميت بين دو تا سه سال خواهد بود. 10ـ7ـ ابطال نتايج در رقابت هاي متعاقب نمونهگيري علاوه برآنكه براساس بند 9 (ابطال خودبخود نتايج انفرادي) كليه دستاوردهاي ورزشكار در رقابتي كه در آن نمونه وي مثبت شده است باطل ميگردد، تمامي نتايج رقابت هايي كه بعد از تاريخ گرفتن نمونه مثبت به دست آمده است (چه اين نمونهگيري در حين مسابقه و چه خارج از مسابقه بوده باشد) نيز باطل ميشوند و تمامي پيامدها و امتيازات حاصله ابطال و مدالها و جوايز مربوطه بازپس گرفته ميشوند. ضمناً تخلف از ساير مقررات مبارزه با دوپينگ، از زمان شروع دوره تعليق موقت يا محروميت موجب ابطال نتايج ورزشكار ميگردد و وي موظف است مدالها امتيازات و جوايز خود را عودت دهد مگر آنكه در حكم صادره دستور ديگري صادر گردد.
10
8 ـ تاريخ شروع دوره محروميت دوره محروميت از تاريخ اعلام نتيجه دادرسي آغاز ميگردد در صورتي كه دادرسي لازم نبوده باشد، از زمان اعلام راي دوره محروميت آغاز ميگردد. دوره تعليق موقت (چه توسط نهاد مربوطه اعمال شده باشد و چه خود ورزشكار داوطلبانه آن را قبول كرده باشد) بايد به عنوان قسمتي از كل دوره محروميت درنظر گرفته شود. جهت رعايت عدالت در مواردي كه تاخير در صدور راي از جانب ورزشكار نبوده و مربوط به ساير مراحل كنترل دوپينگ باشد، نهاد صادركننده راي ميتواند دوره محروميت را از تاريخي زودتر و حتي از زمان نمونهگيري اعلام نمايد. توضيح بند 10ـ8: هم اكنون بسياري از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ دوره محروميت را از زمان اعلام نتيجه دادرسي محاسبه ميكنند. همچنين اين سازمانها نتايج ورزشكار از زمان نمونهگيري را ابطال مينمايند. حال آنكه برخي ديگر از سازمانها دوره محروميت را از زمان شروع نمونهگيري محاسبه مينمايند. همچنين ورزشكار تشويق ميشود كه داوطلبانه تعليق موقت قبل از دادرسي را بپذيرد. از سوي ديگر نهاد اعمال كننده محروميت ميتواند دوره محروميت را قبل از اعلام نتيجه دادرسي آغاز نمايد. در نتيجه عواقب تاخير در مراحل كنترل دوپينگ نظير تاخير اعلام نتايج مثبت توسط دادرسي از طرف سازمان مبارزه با دوپينگ كه ناشي از تقصير ورزشكار نيست، دامنگير وي نخواهد شد. همانطور كه در توضيحات آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيك بيان شده است اين نهاد هيچيك از اين راهها را انتخاب نمي كند زيرا معتقد است طرز برخورد پيشنهاد شده در آييننامه ورزشكار را تشويق مينمايد كه مدت فاصله تا دادرسي را به نحوي طولاني نمايد.
10
9ـ وضعيت شخص در دوره محروميت شخصي كه به عنوان محروم شناخته شده است، اجازه ندارد در طي دوره محروميت، به هيچ عنوان در هيچ رقابت يا فعاليتي كه توسط امضاكنندگان آييننامه يا اعضا سازمانهاي امضاكنندگان آييننامه برگزار ميشود، شركت نمايد. شركت ورزشكار تنها در برنامههاي مصوب آموزش مبارزه با دوپينگ با برنامه هاي توانبخشي مجاز است. به علاوه به جز مصرف مواد خاص مطرح شده در بند 10ـ3 ساير تخلفات از مقررات مبارزه با دوپينگ، موجب ميشود تا تمام يا قسمتي از حمايت مالي مربوط به ورزش يا ساير عوايد ناشي از ورزش كه به شخص تعلق ميگيرد، توسط امضاكنندگان آييننامه، اعضا سازمانهاي امضاكنندگان آييننامه و يا دولتها مسدود گردد. شخصي كه مدت محروميت وي بيش از چهار است، ميتواند بعد از كامل شدن چهار سال دوره محروميت خود در مسابقات ورزشي محدود محلي، غير از ورزشي كه در آن شخص اقدام به تخلف از قوانين مبارزه با دوپينگ نموده است، شركت نمايد. به شرط آنكه مسابقه ورزشي مزبور در سطحي نباشد كه شخص به طور مستقيم يا غيرمستقيم در حد قهرماني ملي يا رقابت بينالمللي ارزيابي شود (و يا حتي توجه را به سمت وي جلب نمايد) توضيح بند 10ـ9 : براساس مقررات برخي از سازمانهاي مبارزه با دوپينگ، ورزشكار تنها در طول دوره محروميت از رقابت منع ميگردد. به عنوان مثال در طول اين دوره چنين ورزشكاري ميتواند بهمربيگري بپردازد. اين بند براساس آييننامه مبارزه با دوپينگ المپيك طراحي شده است و براساس آن ورزشكاري كه در دورة محروميت به سر ميبرد به هيچ عنوان نبايد در طول دوره محروميت در يك مسابقه يا فعاليت ورزشي شركت نمايد. به عنوان مثال تمرين كردن به همراه يك تيم ملي، مربيگري يا قرار گرفتن در سمتهاي رسمي ورزشي شامل اين اصل ميشود. محروميت در يك رشته ورزشي شامل رشتههاي ورزشي ديگر نيز ميشود (بند 15ـ4) براساس اين بند شخص اجازه دارد در ورزشهايي كه تنها جنبه سرگرمي دارند شركت نمايد. 10ـ10ـ نمونهگيري جهت اعاده صلاحيت در صورتي كه ورزشكار بخواهد در پايان دوره محروميت صلاحيت شركت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را به دست آورد بايد در طي دوره تعليق موقت يا محروميت، جهت نمونهگيري خارج از مسابقات توسط سازمان مبارزه با دوپينگ داراي مجوز نمونهگيري، در دسترس باشد و در صورتي كه لازم شد اطلاعات دقيق مكان خود را در اختيار آن سازمان قرار دهد. در صورتي كه ورزشكار در مدت محروميت از ورزش بازنشسته شود و از بانك اطلاعاتي نمونهگيري خارج از مسابقات حذف گردد و بعداً تقاضاي اعاده صلاحيت نمايد، ورزشكار واجد شرايط اعاده صلاحيت نخواهد بود مگر آن كه سازمان مبارزه با دوپينگ مربوطه را مطلع نمايد و براي مدتي مساوي با مدت باقيمانده از محروميت از زمان بازنشستگي در برنامه نمونهگيري خارج از مسابقات گنجانده شود. توضيح بند 10ـ10: در موارد مشابه آييننامه قانون خاصي تدوين ننموده است. بلكه اين امر را بهسازمانهاي مبارزه با دوپينگ واگذار نموده تا قوانين خود را پياده نمايند. جهت اطمينان از صلاحيت ورزشكاري كه شامل نمونهگيري نميشود يا بازنشسته شده است بايد وي را مجدداً در برنامه نمونهگيري خارج از مسابقات قرار داد و سپس به وي اجازه شركت مجدد در فعاليتهاي ورزشي را داد.