1 - هر كشور عضو كنوانسيون درصورت لزوم بايد تدابيري را براي احراز صلاحيت خود بر هر يك از جرائم مندرج در ماده (1) كه در موارد ذيل رخ داده ، اتخاذ كند: الف - در قلمرو كشورش يا بر روي يك كشتي يا هواپيما كه در آن كشور به ثبت رسيده باشد؛ ب - توسط هر يك از اتباعش يا درصورتي كه آن كشور مقتضي بداند، توسط افراد بي تابعيتي كه معمولاً اقامتشان در قلمرو آن كشور است ؛ ج - به منظور وادارساختن آن كشور به انجام يا اجتناب از انجام هراقدامي ؛ يا د - درخصوص گروگاني كه تبعه آن كشور است و درصورت صلاحديد آن كشور. 2 - هر كشور عضو بدين وسيله تدابيري را درصورت لزوم براي احراز صلاحيت خود به جرائم مندرج در ماده (1)، درمواردي كه متهم به گروگانگيري در قلمرو آن كشور حضور داشته باشد و وي را به هر كشور ديگر مذكور در بند (1) اين ماده مسترد نكرده باشد، اتخاذ خواهد كرد. 3 - اين كنوانسيون هيچ گونه صلاحيت جنايي اعمال شده ، مطابق حقوق داخلي را مستثني نمي كند.
ماده 5
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون بين المللي عليه گروگانگيري — مصوب 1385/03/03