به دولت جمهوري اسلامي ايران اجازه داده ميشود به كنوانسيون بينالمللي كنترل سامانههاي (سيستم هاي) مضر ضدخزه بر روي كشتي ها، مصوب 2001ميلادي (1380هجري شمسي) به شرح پيوست ملحق گردد و اسناد الحاق را نزد امين اسناد توديع نمايد.
تبصره 1
وزارت راه و شهرسازي (سازمان بنادر و دريانوردي) مسؤول اجراء كنوانسيون خواهد بود كه با نظارت و پشتيباني كارشناسي سازمان حفاظت محيطزيست عمل خواهد نمود و تغيير آن برعهده دولت ميباشد.
تبصره 2
ارجاع به داوري موضوع ماده (14) كنوانسيون توسط دولت جمهوري اسلامي ايران منوط به رعايت قوانين و مقررات مربوط است.
تبصره 3
دولت موظف است كليه اصلاحيههاي موضوع ماده (16) كنوانسيون را در مهلت مناسب و قبل از انقضاء مهلت مورد نظر در ماده مذكور طبق اصل هفتاد و هفتم (77) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران جهت تصويب به مجلس شوراي اسلامي اعلام نمايد. بسم الله الرحمن الرحيم كنوانسيون بينالمللي كنترل سامانههاي (سيستم هاي) مضرضدخزه بر رويكشتي ها مصوب 2001 ميلادي (1380 هجري شمسي) مقدمه طرف هاي اين كنوانسيون، با در نظر گرفتن اين كه مطالعات و بررسي هاي علميصورت گرفته توســط دولت ها و سازمان هاي صلاحيتدار بين المللي نشان دادهاند كه بعضي از سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزه كه در كشتي ها به كار ميروند، به طور ذاتي داراي خطر سميت و ساير اثرات مزمن بر موجودات زنده دريايي با اهميت زيست شناختي و اقتصادي ميباشد و ممكن است در اثر استفاده از غذاهاي دريايي متأثر از چنين موادي، سلامت انسان نيز به مخاطره افتد، به ويژه با توجه به نگراني شديد در مورد سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزهاي كه از تركيبات آلي حاوي قلع به عنوان زيستكش استفاده ميكنند و با اعتقاد بر اين كه ورود اين تركيبات آلي حاوي قلع به محيطزيست بايد متوقف شود، با يادآوري اين كه فصل(17) دستوركار (21) فراهمايي(كنفرانس) سازمان ملل متحد درخصوص محيطزيست و توسعه، مورخ 1992 ميلادي(1371هجريشمسي)، از كشورها ميخواهد در جهت كاهش آلودگي ناشي از تركيبات آلي حاوي قلع بهكار رفته در سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزه اقدام نمايند، همچنين با يادآوري اين كه قطعنامه شماره (21) 895.الف مورخ 25 نوامبر 1999 ميلادي (4/9/1378 هجريشمسي)، مصوب مجمع سازمان بينالمللي دريانوردي، كارگروه حفاظت محيطزيست دريايي سازمان(ام.اي.پي.سي) را موظف مي نمايد كه كار در خصوص تهيه سريع سند حقوقي جهان شمول به منظور پرداختن به اثرات زيانآور سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزه به عنوان موضوعي فوري مورد توجه قرار دهد، با آگاهي از رويكرد احتياطي مندرج در اصل (15) اعلاميه ريو درباره محيطزيست و توسعه كه در قطعنامه شماره (37) 67 (ام.اي.پي.سي) مصوب 15سپتامبر 1995 ميلادي (24/6/1374) كارگروه حفاظت محيطزيست دريايي مورد استناد قرار گرفته است، با تصديق اهميت حفاظت ازمحيطزيست دريايي و سلامت انسان در مقابل اثرات نامطلوب سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزه، همچنين با علم بهاين كه استفاده از سامانههاي (سيستم هاي) ضد خزه به منظور جلوگيري از تجمع موجودات زنده بر روي سطح كشتي ها از اهميت حياتي جهت تجارت كارآمد، كشتيراني و جلوگيري از گسترش موجودات زنده مضر دريايي و عوامل بيماريزا برخوردار ميباشد، به علاوه با تصديق ضرورت تداوم توسعه سامانههاي (سيستم هاي) ضدخزهاي كه مؤثر و از نظر زيست محيطي ايمن باشند و ترغيب جايگزيني سامانههاي (سيستم هاي) مضر توسط سامانههاي (سيستم هاي) داراي ضرر كمتر يا ترجيحاً بدون ضرر، به شرح زير توافق نموده اند: