محتواي برنامه هاي عمل ملي كشورهاي متعاهد مبتلا به منطقه مي توانند متناسب با شرايط خود و همراه با ساير موارد مطالب موضوعي زير را در تهيه استراتژيهاي ملي خود براي اقدامات مربوط به بيابان زدايي و كاهش اثرات خشكسالي، مطابق با ماده (5) كنوانسيون مورد توجه قرار دهند:
الف
افزايش ظرفيتها، آموزش و آگاهي عموم، همكاريهاي فني، علمي و فن آوري و منابع و روشهاي مالي،
ب
فقرزدايي و بهبود كيفيت زندگي انساني،
پ
دستيابي به امنيت غذايي، توسعه و مديريت پايدار فعاليتهاي كشاورزي، دامداري، جنگلداري و فعاليتهاي چند منظوره،
ت
مديريت پايدار منابع طبيعي به ويژه مديريت عادلانه حوزه هاي آبگير،
ث
مديريت پايدار منابع طبيعي در مناطق مرتفع،
ج
مديريت منطقي و حفاظت از منابع خاك و استحصال و بهره برداري موثر از منابع آب،
چ
تهيه و كاربرد طرحهاي فوريتي براي كاهش اثرات خشكسالي،
ح
تاسيس يا تقويت سيستمهاي هشدار سريع، اطلاعاتي، ارزيابي و پيگيري امور در مناطقي كه در معرض تهديد بيابان زايي و خشكسالي بوده با در نظر گرفتن عوامل آب و هوايي اقليمي، آب شناسي، زيست شناسي، خاك، اجتماعي و اقتصادي،
خ
توسعه، مديريت و استفاده موثر از منابع گوناگون انرژي از جمله تشويق منابع جايگزين،
د
حفاظت و بهره برداري پايدار از تنوع گونه هاي زيستي مطابق با تمهيدات كنوانسيون تنوع زيستي،
ذ
توجه به جنبه هاي جمعيتي در رابطه با بيابان زايي و خشكسالي،
ر
تقويت يا ايجاد چهارچوبهاي تشكيلاتي و قانوني براي اجراي كنوانسيون و به منظور تمركززدايي ساختار اداري و وظيفه اي مربوط به بيابان زدايي و خشكسالي با مشاركت جوامع و اجتماعات مبتلا به به صورت عام،