برنامه هاي عمل زيرمنطقه اي و مشترك
1
بر اساس ماده (11) اين كنوانسيون، كشورهاي مبتلا به آسيايي مي توانند با ساير اعضاي متعاهد در تهيه و اجراي برنامه عمل زيرمنطقه اي و مشترك مشورت و همكاري نموده و به تكميل اقداماتي كه كارايي بيشتر در اجراي برنامه هاي عمل ملي دارد، بپردازد. درهرصورت اعضاي ذيربط مي توانند از سازمانها و نهادهاي زيرمنطقه اي از جمله دو جانبه و ملي و تخصصي براي تهيه، هماهنگي و اجراي برنامه ها استفاده نمايند. اينگونه سازمانها يا نهادهاهمچنين مي توانند به عنوان مركز ارتباط براي ارتقا و هماهنگي برنامه ها و اقدامات بر اساس مواد (16) تا (18) كنوانسيون عمل نمايند.
2
طرفهاي مبتلا به منطقه آسيا در تهيه و اجراي برنامه هاي عمل زيرمنطقه اي و يا مشترك در ميان ساير فعاليتها، اقدامات ذيل را به عمل آورند:
الف
با هماهنگي نهادهاي ملي، اولويتهاي مربوط به بيابان زدايي و كاهش اثرات خشكسالي را تعيين نمايند تا برنامه ها و يا فعاليتهايي كه مي توانند به نحو موثرتري انجام پذيرد به شكل بهتري انجام شود،
ب
ظرفيتها و تواناييهاي اجرايي نهادهاي منطقه اي، زيرمنطقه اي و يا ملي مربوطه را ارزيابي نمايند،
پ
برنامه هاي موجود مرتبط با بيابان زايي و خشكسالي تمام يا تعدادي از كشورهاي متعاهد منطقه يا زيرمنطقه و همچنين ارتباط آن با برنامه هاي عمل ملي را ارزيابي نمايند،
ت
در برنامه هايي كه همكاريهاي بين المللي شامل منابع مالي و فني مي گردد با توجه به روح همكاري، ترتيبات مناسب دو يا چند حمايت از برنامه ها تدوين نمايند.
3
برنامه هاي عمل زيرمنطقه اي و يا مشترك، ممكن است شامل برنامه هاي مشترك توافق شده براي مديريت پايدار منابع طبيعي مشترك مرزي مرتبط با بيابان زايي، اولويتهاي همكاري و ساير اقدامات مربوط به ظرفيت سازي، همكاريهاي علمي و فني بخصوص مشاركت در اطلاع رساني و برقراري سيستم هشدار سريع و روشهاي تقويت سازمانها و نهادهاي زيرمنطقه اي باشد.