مفاد برنامه هاي عمل ملي
1
مطابق با ماده (10) كنوانسيون، استراتژي كلي برنامه هاي عمل ملي بايستي با تكيه بر روشهاي مشاركتي و تركيب استراتژيهاي فقرزدايي با اقدامات بيابان زدايي در جهت كاهش اثرات خشكسالي، بر برنامه هاي توسعه منسجم محلي تاكيد نمايد. اين برنامه ها بايستي سعي در تقويت توانايي مسوولين محلي داشته و نسبت به حضور فعال جمعيتها، قشرها و گروهاي محلي اطمينان حاصل نموده و آموزش و پرورش بسيج سازمانهاي غيردولتي غيرمتخصص و تقويت ساختاري غيرمتمركز دولتي تاكيد نمايد.
2
برنامه هاي عمل ملي بايد متناسب با شرايط، عوامل ملي زير را در برداشته باشد:
الف
استفاده از تجارب قبلي در زمينه بيابان زدايي و كاهش اثرات خشكسالي در تدوين و اجراي برنامه هاي عمل ملي با مد نظر قرار دادن شرايط اقتصادي، اجتماعي و محيط شناسي،
ب
شناسايي عوامل بيابان زايي و يا خشكسالي و منابع و ظرفيتهاي در دسترس و مورد نياز و اتخاذ سياستها و اقدامات نهادي و ساير اقدامات واكنشي و اقدامات لازم به منظور مبارزه با پديده هاي مذكور و يا كاهش اثرات خشكسالي،
پ
گسترش مشاركت اقشار و اجتماعات محلي شامل زنان، كشاورزان، دامپروران و واگذاري مسووليتهاي بيشتري به آنها در مديريت.
3
برنامه هاي عمل ملي همچنين بايد متناسب با شرايط، حاوي موارد ذيل باشد:
الف
اقداماتي به منظور بهبود محيط زيست اقتصادي با نگرش فقرزدايي: (1) - افزايش درآمدها و فرصتهاي شغلي مخصوصاً براي فقيرترين مردم جامعه از طريق: - ايجاد بازاريابي براي محصولات كشاورزي و دامي، - ايجاد ابزارهاي مالي و مطلوب براي نيازهاي محلي، - تشويق تنوع در كشاورزي و تشكيل شركتهاي كشاورزي، و - توسعه فعاليتهاي اقتصادي كشاورزي و غير كشاورزي. (2) - توسعه بلندمدت چشم اندازهاي اقتصاد روستايي از طريق ايجاد: - محركهايي براي سرمايه گذاري سودمند و دسترسي به وسايل توليد، و - سياستهاي مالياتي و پولي و اقدامات بازرگاني كه باعث ارتقا شود. (3) - تبيين و كاربرد سياستهاي جمعيتي و مهاجرتي به منظور كاهش فشار جمعيت روي زمين، و (4) - توسعه استفاده از محصولات مقاوم به خشكي و بكارگيري سيستمهاي كشاورزي منسجم در زمينهاي خشك براي تامين اهداف امنيت غذايي.
ب
اقدامات مربوط به حفظ منابع طبيعي: (1) - حصول اطمينان از مديريت پايدار و منسجم منابع طبيعي شامل: - زمين كشاورزي و مرتع، - پوشش گياهي و حيات وحش، - جنگلها، - منابع آب، و - تنوع زيستي. (2) - آموزش، تقويت آگاهي عمومي و محافل آموزشي محيط زيستي و ترويج دانش روشهاي مربوط به مديريت پايدار منابع طبيعي، و (3) - حصول اطمينان از استفاده موثر از منابع متنوع انرژي، ارتقاي منابع ديگر انرژي خورشيدي، انرژي باد، بيوگاز و ترتيبات لازم براي انتقال و پذيرش فن آوري مرتبط به منظور كاهش فشار بر منابع طبيعي حساس ( شكننده).
پ
اقداماتي براي بهبود برنامه ريزي نهادي: (1) - تقويت نقشها و مسووليتهاي دولت مركزي و مقامات محلي در چهارچوب سياست برنامه ريزي استفاده از زمين، (2) - تشويق سياست تمركززدايي، فعال، واگذاري مسووليت مديريت و تصميم گيري به مقامات محلي و تشويق ابتكارات و قبول مسووليت توسط جوامع محلي و ساختارهاي محلي، (3) - تنظيم چهارچوب منظم و نهادي مديريت منابع طبيعي به نحو مطلوب به منظور تامين امنيت مالكيت اراضي براي جمعيتهاي محلي.
ت
اقدامات براي بهبود دانش بيابان زدايي: (1) - ارتقاي تحقيقات و جمع آوري، تكميل و مبادله اطلاعات علمي، فني و اجتماعي - اقتصادي بيابان زايي، (2) - توسعه قابليتهاي ملي در تحقيق و جمع آوري، مرحله بندي، تبادل و تحليل اطلاعات تا اينكه فهم بيابان زايي افزايش يافته و از نتايج تحليلها در ابعاد اجرايي استفاده شود. (3) - تشويق مطالعات ميان مدت و بلندمدت: - روندهاي فرهنگي، اقتصادي و اجتماعي در مناطق مبتلا به، - روندهاي كيفي و كمي در منابع طبيعي، و - تاثيرات متقابل آب و هوا و بيابان زايي.
ث
اقدامات به منظور نظارت و ارزيابي اثرات خشكسالي: (1) - توسعه استراتژيهايي به منظور ارزيابي اثرات تنوع طبيعي آب و هوا بر روي خشكسالي و بيابان زايي منطقه اي و يا استفاده از پيش بيني هاي تنوع آب و هوايي بر فعاليتهاي زماني فصلي و تلاش در جهت كاهش اثرات خشكسالي، (2) - امكانات اخطار دهي سريع، مديريت موثر امداد رساني و كمكهاي غذايي در مواقع اضطراري و توسعه سيستمهاي ذخيره و توزيع مواد غذايي، برنامه هاي حفاظت از دام و اقدامات مردمي و شيوه هاي جايگزين امرار معاش براي مناطق مستعد خشكي، و (3) - نظارت و ارزيابي تخريبهاي محيط شناسي (زيستي) به منظور تهيه اطلاعات مطمئن و به موقع در خصوص روند و مراحل تخريب منابع به منظور تسهيل بهتر سياستگزاري و واكنشها.