ماده 2 -
1
هر دولت متعاهد موافقتنامهاي كتبي را كه به موجب آن طرفها متعهد ميشوند كه كليه اختلافات يا هر اختلاف موجود يا محتمل الوقوع بين خود راكه مربوط به رابطه حقوقي مشخص اعم از اينكه قراردادي باشد يا نباشد و مربوط به موضوعي باشد كه از طريق داوري قابل حل و فصل باشد، بهداوري ارجاع كنند، شناسائي خواهد كرد.
2
اصطلاح «موافقتنامه كتبي» شامل شرط داوري در قرارداد يا موافقتنامه داوري امضاء شده توسط طرفها يا گنجانده شده در نامههاي مبادله شده ياتلگراف هاي مخابره شده خواهد بود. دادگاه يك دولت متعاهد در هنگام رسيدگي به دعوائي درباره موضوعي كه طرفها در مورد آن موافقتنامهاي را در مفهوم اين ماده منعقد كرده باشند، بنا به تقاضاي يكي از طرفها، آنها را به داوري ارجاع خواهد داد مگر اينكه رأي دهد كه آن موافقتنامه باطل و كان لم يكن، بياعتبار يا غير قابل اجراست.