ماده 5 -
1
مرجع صالحي كه تقاضاي شناسائي و اجراي حكم از آن شده ميتواند بنا به درخواست طرفي كه عليه وي به حكم استناد شده و تنها در صورتي كه طرف ياد شده دلايل زير را براي آن تهيه كند، از شناسائي و اجراي حكم امتناع ورزد: الف - طرفهاي موافقتنامه موضوع ماده (2) به موجب قانون حاكم در مورد آنها در مواردي از عدم اهليت برخوردار بوده يا موافقتنامه مزبور به موجب قانوني كه طرفها مشمول آن شدهاند معتبر نباشد يا به موجب قانون كشور محل صدور حكم فاقد هرگونه قرينهاي در آنجا باشد؛ يا
ب
اخطار صحيح به طرفي كه عليه وي به حكم استناد شده در مورد انتصاب داور يا جريان رسيدگي داوري داده نشده يا قادر نبوده است به گونه ديگري مورد خود را مطرح كند؛ يا
پ
حكم در خصوص اختلافي است كه شرايط ارجاع به داوري در مورد آن منظور نگرديده يا شامل آن نميگردد، يا متضمن تصميم در مورد مسائلي فراتر از حيطه شمول ارجاع به داوري است، مشروط بر آنكه چنانچه تصميمات در مورد مسائل ارجاع شده به داوري قابل تفكيك از مسائلي باشد كه بدين گونه ارجاع نشده، آن بخش از حكم كه متضمن تصميماتي در مورد مسائل ارجاع شده به داوري است، قابل شناسائي و اجراء باشد؛ يا
ت
تركيب مرجع داوري يا تشريفات داوري طبق توافق طرفها نبوده يا در صورت فقدان چنين توافقي، طبق قانون كشوري كه داوري در آن انجام شده،نباشد؛ يا
ث
حكم هنوز براي طرفها لازمالرعايه نشده يا توسط مرجع صالح يا به موجب قانون كشوري كه حكم در آن صادر شده نقض شده يا به حالت تعليق در آمده باشد.
2
در صورتي ممكن است از شناسائي و اجراي حكم داوري نيز امتناع به عمل آيد كه مرجع صالح كشوري كه شناسائي و اجراي حكم از آندرخواست شده احراز كند كه : الف - موضوع اختلاف به موجب قانون آن كشور از طريق داوري قابل حل و فصل نميباشد؛ يا
ب
شناسائي يا اجراي حكم با نظم عمومي آن كشور مغايرت دارد.