ماده 32 -
1
مهلت اقامه دعاوي ناشي از حمل كالا برابر مقررات اين كنوانسيون يك سال است. با وجود اين در مورد خلاف عمدي يا ناشي از قصور كه طبققانون محل دادگاه يا ديواني كه دعوا در آن مطرح است معادل خلاف عمدي تلقي شده، مهلت آن سه سال خواهد بود. مهلت ياد شده از تاريخهاي زير آغاز ميشود،: الف - در مورد فقدان قسمتي از كالا، خسارت يا ديركرد تحويل، از تاريخ تحويل كالا،
ب
در مورد فقدان تمام كالا از سي امين روز بعد از مهلت توافق شده و در صورتي كه مهلتي توافق نشده باشد از شصتمين روز تاريخ تحويل كالا بهحملكننده،
ج
در تمام موارد ديگر سه ماه پس از تاريخ عقد قرارداد حمل. روزي كه مهلت از آن شروع به احتساب ميشود جزو مهلت نخواهد بود.
2
ادعاي كتبي موجب خواهد شد كه اين مهلت تا تاريخ رد كتبي ادعا از طرف حملكننده و اعاده اسناد مربوط به حال تعليق درآيد. چنانچه قسمتي ازادعا پذيرفته شود مهلت ادعا فقط نسبت به آن قسمت از ادعا كه هنوز مورد اختلاف است دوباره آغاز خواهد شد. مسئوليت اثبات وصول ادعا يا پاسخبه آن و يا اعاده اسناد، به عهده طرفي خواهد بود كه به مراتب ياد شده استناد ميكند. جريان مهلت با ادعاهاي ديگري با همان محتوا تعليق نخواهد شد.
3
تمديد مهلت، برابر مقررات قانون محل دادگاه يا ديواني كه دعوا در آن جريان دارد با رعايت مقررات بند (2) بالا اعمال خواهد شد. قانون ياد شدههمچنين بر موارد حق اقامه دعواي جديدي كه ايجاد ميشود حاكم خواهد بود.
4
حق اقامه دعوايي را كه مشمول مرور زمان شده است نميتوان از طريق ادعاي متقابل يا تهاتر اعمال نمود.