اين كنوانسيون در مورد اسناد دولتي كه در سرزمين يك دولت متعاهد سنديت يافته و قرار است در دولت متعاهد ديگري ارائه شود قابل اجراء خواهد بود. از نظر اين كنوانسيون، اسناد زير دولتي تلقي مي شود: الف ـ اسناد صادره از سوي يك مرجع يا مقام رسمي مرتبط با دادگاهها يا محاكم كشور، از جمله اسناد صادره از سوي دادستان كل، منشي دادگاه يا مأمور ابلاغ ب ـ اسناد اداري پ ـ اسناد محضري ت ـ گواهينامه هاي رسمي كه به اسنادي كه اشخاص به اعتبار سمت شخصي خود به امضاء رسانده اند پيوست شده است، نظير گواهينامه هاي رسمي كه به ثبت و ضبط سند يا واقعه اي پرداخته اند كه در تاريخ معيني وجود داشته است، همچنين تصديق امضاءهاي رسمي و محضري در هر حال اين كنوانسيون در موارد زير اعمال نمي شود:
الف
اسنادي كه مأموران ديپلماتيك يا كنسولي به آنها سنديت مي بخشند،
ب
اسناد اداري كه به طور مستقيم به عمليات تجاري يا گمركي مربوط مي شود.