سازمان الف ـ مقررات كلي ۱ ـ دولتهاي عضو اين كنوانسيون بدينوسيله سازمان منع سلاحهاي شيميايي را بهمنظور نيل به هدف و مقصود اين كنوانسيون براي حصول اطمينان ازاجراي مقررات آن ازجمله مقررات تأييد بينالمللي پايبندي به آن و بهمنظور فراهم آوردن مجمعي براي مشاوره و همكاري ميان دولتهاي عضو تأسيسميكنند. ۲ ـ كليه دولتهاي عضو اين كنوانسيون، اعضاي سازمان مذكور خواهند بود. هيچ دولت عضوي از عضويت دراين سازمان نبايد محروم شود. ۳ ـ مقر و مركز سازمان در شهر لاهه در دولت پادشاهي هلند خواهد بود. ۴ ـ ارگانهاي سازمان بدينقرار تأسيس ميشوند: كنفرانس دولتهاي عضو، شوراي اجرايي و دبيرخانه فني. ۵ ـ سازمان بايد فعاليتهاي تأييد خود را كه دراين كنوانسيون مقرر گرديده با كمترين مداخله ممكن در اجراي بهموقع و مؤثر اهدافش اداره نمايد. اينسازمان بايد فقط اطلاعات و سوابق ضروري براي انجام مسؤليتهاي خود طبق اين كنوانسيون را درخواست نمايد. سازمان بايد هرگونه اقداماتاحتياطي جهت حفاظت از اطلاعات طبقهبندي شده در مورد تأسيسات و فعاليتهاي نظامي و غيرنظامي كه از آنها بههنگام اجراي اين كنوانسيون مطلعميشود را انجام دهد و بهويژه مقررات مندرج در پيوست امور محرمانه را رعايت نمايد. ۶ ـ دراجراي فعاليتهاي تأييد، سازمان بايد اقداماتي را براي استفاده از پيشرفتهاي علمي و تكنولوژي در نظربگيرد. ۷ ـ هزينههاي فعاليتهاي سازمان بايد براساس مقياس ارزيابي سازمان ملل كه بهمنظور درنظر گرفتن تفاوت در عضويت بين سازمان ملل و عضويتدراين سازمان تنظيم شده و براساس مقررات مواد (۴) و (۵) توسط دولتهاي عضو پرداخت شود. كمكهاي مالي دولتهاي عضو به كميسيون مقدماتي بايدبا روشي مناسب ازپرداختهاي آنها به بودجه عادي كسر شود. بودجه سازمان بايد از دو بخش مجزا تشكيل شود، يكي مربوط به هزينههاي اداري و سايرمخارج و ديگري مربوط به هزينههاي تأييد. ۸ ـ يك دولت عضو سازمان كه در مورد «پرداخت سهميه» خود به سازمان بدهكار باشد درصورتيكه مبلغ بدهي با مبلغ سهميه دوسال كامل قبل از آنمساوي و يا بيشتر از آن باشد در سازمان حق راي نخواهد داشت. معذالك كنفرانس دولتهاي عضو ميتواند اجازه راي به آن عضو را بدهد بهشرطي كهكنفرانس تشخيص دهد كه عدم پرداخت سهميه بهدليل وجود شرايطي خارج از كنترل آن دولت بوده است. ب ـ كنفرانس دولتهاي عضو تركيب، آيينكار و تصميمگيري ۹ ـ كنفرانس دولتهاي عضو (كه از اين پس بهعنوان «كنفرانس» ناميده ميشود) از كليه اعضاي اين سازمان تشكيل خواهد شد. هر دولت عضو داراييك نماينده در كنفرانس خواهد بود، كه ميتواند با جانشينان و مشاورانش همراه باشد. ۱۰ ـ اولين اجلاس كنفرانس دولتهاي عضو حداكثر ظرف مدت (۳۰) روز از تاريخ لازمالاجرا شدن كنوانسيون بهوسيله امين كنوانسيون برگزار خواهدشد. ۱۱ ـ اجلاسهاي عادي كنفرانس بهطور سالانه تشكيل خواهد شد، مگر اينكه بهگونه ديگري تصميمگيري شود. ۱۲ ـ اجلاسهاي ويژه كنفرانس بهصورت ذيل تشكيل خواهد شد: (الف) هنگاميكه توسط كنفرانس تصميمگيري شود، (ب) هنگاميكه توسط شوراي اجرايي درخواست گردد، (پ) هنگاميكه توسط عضوي درخواست و توسط يكسوم اعضاء مورد حمايت قرار گيرد، (ت) مطابق بند (۲۲) بهمنظور انجام بازنگري عملكرد اين كنوانسيون متعهد به بررسي عمليات كنوانسيون ميباشد. بهاستثناء مورد اشاره شده در زير بند (ت) اجلاس ويژه بعد از دريافت درخواست توسط مديركل دبيرخانه فني حداكثر ظرف مدت (۳۰) روز تشكيلميشود، مگراينكه بهگونه ديگري در درخواست قيد شده باشد. ۱۳ ـ كنفرانس همچنين بهصورت كنفرانس اصلاحيه طبق بند (۲) ماده (۱۵) تشكيل خواهد شد. ۱۴ ـ اجلاسهاي كنفرانس در مقر سازمان تشكيل ميگردد، مگراينكه كنفرانس بهگونه ديگري تصميم بگيرد. ۱۵ ـ كنفرانس بايد آيين كار خود را تصويب نمايد. درآغاز هر اجلاس عادي، كنفرانس بايد رييس اجلاس و ديگر اعضاء هيأت رييسه را كه ممكن استبهوجود آنها نياز باشد انتخاب نمايد. اين افراد تاانتخاب رييس جديد و ساير اعضاء هيأت رييسه در اجلاس عادي آتي، عهدهدار مسؤليت خواهند بود. ۱۶ ـ حدنصاب براي تشكيل اجلاسهاي كنفرانس اكثريت اعضاء سازمان خواهد بود. ۱۷ ـ هر عضو سازمان يك راي در كنفرانس خواهد داشت. ۱۸ ـ كنفرانس درمورد مسايل آيينكار با اكثريت نسبي اعضاي حاضر و رايدهنده تصميم خواهد گرفت. تصميمات راجع به موضوعات اساسي تا حدممكن بايد به اتفاق آراء اتخاذ شود. هنگاميكه موضوعي بهمرحله تصميمگيري برسد چنانچه اتفاقآراء قابل حصول نباشد رياست كنفرانس رايگيري رابهمدت (۲۴) ساعت به تعويق مياندازد و درطول اين مدت هرگونه تلاشي را براي تسهيل كسب اتفاقآراء مبذول و مراتب را قبل ازپايان اين مدت بهكنفرانس گزارش خواهد كرد. چنانچه بعد از پايان (۲۴) ساعت اتفاقآراء ميسر نگردد، كنفرانس بايد با اكثريت دوسوم آراء اعضاي حاضر و رايدهندهتصميمگيري نمايد، مگراينكه بهگونه ديگري دراين كنوانسيون مشخص شده باشد. هنگاميكه مسايل تشخيص اساسي بودن موضوع است، آن مسألهبهعنوان موضوع اساسي تلقي ميشود مگراينكه كنفرانس با اكثريت لازم در مورد تصميمگيري راجع به موضوعات اساسي تصميم ديگري بگيرد. وظايف و اختيارات ۱۹ ـ كنفرانس ركن اصلي سازمان خواهد بود. كنفرانس بايد هر مسأله، موضوع و قضيهاي را كه مربوط به اين كنوانسيون باشد، ازجمله آنهايي را كهمربوط به وظايف و اختيارات شوراي اجرايي و دبيرخانه فني است مورد بررسي قرار دهد. كنفرانس ميتواند در مورد مسايل، موضوعات و قضايايمربوط به اين كنوانسيون كه توسط دولتهاي عضو مطرح و يا توسط شوراي اجرايي به سمع آن ميرسد توصيه نموده و تصميماتي اتخاذ كند. ۲۰ ـ كنفرانس بايد براجراي اين كنوانسيون نظارت نموده و بهمنظور ارتقاء هدف و مقصد آن اقدام نمايد. كنفرانس بايد پايبندي به اين كنوانسيون رامورد بررسي قرار دهد. كنفرانس همچنين بر فعاليتهاي شوراي اجرايي و دبيرخانه فني نظارت نموده و ميتواند دستورالعملهايي براي هريك از آنهامطابق با مفاد اين كنوانسيون درمورد اجراي وظايفشان صادر نمايد. ۲۱ ـ كنفرانس بايد: (الف) دراجلاس عادي خود گزارش، برنامه وبودجه سازمان كه توسط شوراي اجرايي ارايه ميشود را علاوه بر ساير گزارشات مورد بررسي و تصويبقرار دهد، (ب) درمورد ميزان سهميههاي مالي كه توسط دولتهاي عضو برطبق بند (۷) بايد پرداخت شود تصميم بگيرد، (پ) اعضاي شوراي اجرايي را انتخاب كند، (ت) مديركل دبيرخانه فني را (ازاين پس بهعنوان «مديركل» ناميده ميشود) منصوب نمايد، (ث) آيينكار شوراي اجرايي را كه توسط شورا ارايه گرديده تصويب نمايد، (ج) ارگانهاي فرعي را كه جهت انجام وظايف خود برطبق اين كنوانسيون ضروري تشخيص ميدهد تأسيس نمايد، (چ) موجبات تقويت همكاريهاي بينالمللي را براي مقاصد صلحآميز در زمينه فعاليتهاي شيميايي فراهم نمايد، (ح) پيشرفتهاي علمي در زمينههاي علوم و فنآوري كه ميتوانند در عملكرد اين كنوانسيون مؤثر واقع شوند را بررسي كرده و دراين چهارچوب مديركلرا در مورد تشكيل هيأت مشورتي علمي راهنمايي كند، تا او بتواند در اجراي وظايفش، مشورتهاي تخصصي و فني مرتبط با اين كنوانسيون را بهكنفرانس، شو راي اجرايي يا دولتهاي عضو ا رايه دهد. هيأت مشورتي علمي از كارشناسان مستقل، براساس شروط وظايفي كه توسط كنفرانس تصويبشده است، منصوب خواهند شد. (ج) دراولين اجلاس خود هر پيشنويس توافقات، شرايط و رهنمودهايي كه توسط كميسيون مقدماتي ارايه شده را بررسي و تصويب نمايند، (د) دراولين اجلاس خود صندوق كمكهاي اختياري را برطبق ماده (۱۰) تأسيس نمايد، (ذ) اقدامات لازم براي اطمينان از رعايت كنوانسيون و اصلاح و رفع شرايطي كه با مقررات اين كنوانسيون تداخل دارد را براساس ماده (۱۲) انجام دهد. ۲۲ ـ كنفرانس بايد كمتر از يك سال پس ازپايان پنجمين و دهمين سال از لازمالاجرا شدن اين كنوانسيون و در اوقات ديگري در خلال اين مدتدرصورتي كه تصميم بدان بگيرد، اجلاسهاي ويژهاي براي بازنگري عملكرد اين كنوانسيون تشكيل دهد. چنين بازنگريهايي هرگونه توسعه تكنولوژيكو علمي مربوطه را بررسي خواهد كرد. در فواصل پنجسال از آن زمان، اجلاسهاي ديگر كنفرانس با همان هدف برگزار ميشود مگر آنكه تصميم ديگرياتخاذ گردد. پ ـ شوراي اجرايي تركيب، آيينكار و تصميمگيري ۲۳ ـ شوراي اجرايي از (۴۱) عضو تشكيل خواهد شد. هردولت عضو حق دارد براساس اصل چرخش، به عضويت درشوراي اجرايي درآيد. اعضايشوراي اجرايي براي مدت دوسال توسط كنفرانس انتخاب خواهند شد. بهمنظور حصول اطمينان از اجراي مؤثر اين كنوانسيون همچنين توجهي ويژهبه تقسيمات منصفانه جغرافيايي، اهميت صنايع شيميايي و نيز مصالح سياسي و امنيتي معطوف شده تركيب شوراي اجرايي بهصورت زير خواهد بود: (الف) نُه دولت عضو ازآفريقا بهوسيله دولتهاي عضو واقع در همين منطقه تعيين ميشوند. بهعنوان مبنايي براي اين انتخاب، توافق شده كه از ميان ايندولت عضو، بهعنوان يك رويه، سهعضو از ميان دولتهايي باشند كه مهمترين صنايع شيميايي ملي در منطقه را براساس آمارهاي منتشر و گزارش شدهبينالمللي دارا هستند. علاوه برآن گروه منطقهاي بايد ساير ملاحظات منطقهاي را نيز در تعيين اين سه عضو درنظر بگيرد، (ب) نُه دولت عضو از آسيا بهوسيله دولتهاي عضو واقع در همين منطقه تعيين ميشوند. بهعنوان مبنايي براي اين انتخاب توافق شده كه، از ميان اين(نه) دولت عضو، بهعنوان رويه چهار عضو از ميان دولتهايي باشند كه مهمترين صنايع شيميايي ملي در منطقه را براساس آمارهاي منتشر و گزارش شدهبينالمللي دارا هستند. علاوه بر آن گروه منطقهاي بايد ساير ملاحظات منطقهاي را نيز در تعيين اين چهارعضو در نظربگيرد، (پ) پنج دولت عضو ازاروپاي شرقي بهوسيله دولتهاي عضو واقع در همين منطقه تعيين ميشود. بهعنوان مبنايي براي اين انتخاب توافق شده كهازميان اين پنج دولت عضو بهعنوان رويه يك عضو از ميان دولتهايي باشند كه مهمترين صنايع شيميايي ملي در منطقه را براساس آمارهاي منتشر وگزارش شده بينالمللي دارا هستند. علاوه برآن گروه منطقهاي بايد ساير ملاحظات منطقهاي را نيز در تعيين اين يك عضو در نظر بگيرد. (ت) هفت دولت عضو از آمريكاي لاتين و كارائيب بهوسيله دولتهاي عضو واقع در همين منطقه تعيين ميشود. بهعنوان مبنايي براي اين انتخاب توافقشده كه از ميان اين هفت دولت عضو بهعنوان يك رويه سهعضو از ميان دولتهايي باشند كه مهمترين صنايع شيميايي ملي در منطقه را براساس آمارهايمنتشر و گزارششده بينالمللي دارا هستند. علاوه برآن گروه منطقهاي بايد سايرملاحظات منطقهاي را نيز در تعيين اين سهعضو در نظر بگيرد. (ث) ده دولت عضو از اروپايغربي بهوسيله دولتهاي عضو واقع در همين منطقه تعيين ميشوند. بهعنوان مبنايي براي اين انتخاب توافق شده كه ازميان اين ده دولت عضو بهعنوان يك رويه پنج عضو از ميان دولتهايي باشند كه مهمترين صنايع شيميايي ملي در منطقه را برمبناي آمارهاي منتشر وگزارششده بينالمللي دارا هستند. علاوه برآن گروه منطقهاي بايد ساير ملاحظات منطقهاي را نيز در تعيين اين پنج عضو در نظر بگيرد. (ج) يك دولت عضو ديگر توسط دولتهاي عضو واقع شده در مناطق آسيا، آمريكاي لاتين و كارائيب تعيين ميشود. بهعنوان مبنايي براي اين انتخابتوافق شده كه اين دولت عضو بايد يك عضو چرخشي از اين مناطق باشد. ۲۴ ـ بيست عضو بايد براي يكسال دراولين دوره انتخابات شوراي اجرايي انتخاب شوند، دراينخصوص توجه لازم به نسبتهاي عددي مشروحه در بند(۲۳) خواهد شد. ۲۵ ـ كنفرانس ميتواند طبق درخواست اكثريت اعضاي شوراي اجرايي بعد از اجراي كامل مواد (۴) و (۵) تركيب شوراي اجرايي را با درنظر داشتنپيشرفتهاي مرتبط با اصول مندرج در بند (۲۳) كه ناظر به تركيب شوراي اجرايي است بررسي نمايد. ۲۶ ـ شوراي اجرايي بايد آيينكار خود را تهيه و جهت تصويب آن را به كنفرانس تقديم نمايد. ۲۷ ـ رييس شوراي اجرايي، از بين اعضا بايد انتخاب گردد. ۲۸ ـ شوراي اجرايي بايد اجلاسهاي عادي خود را تشكيل دهد. اين شورا در بين اجلاسهاي عادي به هراندازه كه نياز باشد بايد براي ايفاي وظايف واختيارات خود تشكيل اجلاس دهد. ۲۹ ـ هريك از اعضاي شوراي اجرايي يك راي خواهد داشت. شوراي اجرايي درمورد موضوعات اساسي با اكثريت دوسوم كليه اعضاء خود تصميمخواهد گرفت، مگراينكه بهگونه ديگري دراين كنوانسيون مشخص شده باشد. شوراي اجرايي در مورد مسايل آيين كار با اكثريت نسبي كليه اعضاءتصميم ميگيرد. هنگاميكه تشخيص مسألهاي بهعنوان اساسي يا غيراساسي مطرح باشد، آن موضوع اساسي تلقي ميشود مگر اينكه شوراي اجرايي بااكثريت لازم براي تصميمگيري درمورد موضوعات اساسي تصميم ديگري بگيرد. وظايف و اختيارات ۳۰ ـ شوراي اجرايي، ركن اجرايي سازمان خواهد بود. اين شورا درمقابل كنفرانس مسؤل است. شوراي اجرايي، وظايف و اختيارات تفويض شدهتوسط اين كنوانسيون و همچنين وظايفي را كه ازطريق كنفرانس بدان محول ميگردد اجرا مينمايد اين شورا بايد براي انجام اين امور، مطابق باپيشنهادات، تصميمات و دستورالعملهاي كنفرانس اقدام و از اجراي صحيح و مداوم آنها اطمينان حاصل نمايد. ۳۱ ـ شوراي اجرايي بايد اجراي مؤثر و پايبندي به اين كنوانسيون را ارتقا دهد، همچنين بر فعاليتهاي دبيرخانه فني نظارت كند و با مراجع ملي دولتهايعضو همكاري كرده و همكاريها و رايزنيهاي بين دولتهاي عضو را بنابه درخواست آنها تسهيل نمايد. ۳۲ ـ شوراي اجرايي بايد: (الف) پيشنويس برنامه وبودجه سازمان را مورد بررسي قرارداده و به كنفرانس تقديم نمايد، (ب) پيشنويس گزارش سازمان را در مورد اجراي اين كنوانسيون، گزارش مربوط به فعاليتهاي خود و گزارشات خاصي را در صورتيكه ضروري بداند ويا اينكه كنفرانس درخواست كند مورد بررسي قرارداده و به كنفرانس تقديم نمايد، (پ) ترتيب اجلاسهاي كنفرانس ازجمله تهيه پيشنويس دستورجلسه را بدهد. ۳۳ ـ شوراي اجرايي ميتواند درخواست برگزاري يك نشست ويژه كنفرانس را بنمايد. ۳۴ ـ شوراي اجرايي بايد: (الف) موافقتنامهها يا ترتيبات با دولتها و سازمانهاي بينالمللي را منوط به تأييد قبلي كنفرانس ازجانب سازمان منعقد نمايد، (ب) با دولتهاي عضو ازجانب سازمان درارتباط با ماده (۱۰) موافقتنامه منعقد كرده و بر امور صندوق داوطلبانه مورد اشاره در ماده (۱۰) نظارت نمايد، (پ) توافقات يا ترتيبات مربوط به اجراي فعاليتهاي تأييد را كه توسط دبيرخانه فني با دولتهاي عضو مذاكره گرديده، تأييد نمايد. ۳۵ ـ شوراي اجرايي بايد هر قضيه و مسألهاي كه در صلاحيت دارد و براين كنوانسيون و اجراي آن تأثير ميگذارد، ازجمله نگرانيهاي مربوط به پايبنديو موارد عدم پايبندي را بررسي و بهطريق مقتضي دولتهاي عضو را مطلع و مسأله را به استحضار كنفرانس برساند. ۳۶ ـ درملاحظه ترديدها و يا نگرانيهاي مربوط به پايبندي و يا موارد عدم پايبندي به كنوانسيون ازقبيل سوءاستفاده از حقوق قانوني فراهم شده دراينكنوانسيون، شوراي اجرايي بايد با دولتهاي عضو ذينفع مشورت كند و بهطريق مقتضي از دولت عضو بايد بخواهد كه اقدامات لازم را براي اصلاحوضعيت درظرف مدت زمان مشخص شدهاي انجام دهد. درصورتيكه شوراي اجرايي اقدامات بيشتري را ضروري تشخيص دهد، بايد علاوه برسايرموارد يك يا چند مورد زير را انجام دهد: (الف) كليه دولتهاي عضو را از موضوع مورد بحث مطلع سازد، (ب) موضوع مورد بحث را بهاستحضار كنفرانس برساند، (پ) بادرنظر گرفتن اقدامات لازم براي اصلاح وضعيت و حصول اطمينان ازپايبندي دولتهاي ذينفع، توصيههايي را به كنفرانس تقديم دارد. شوراي اجرايي بايد در شرايط سخت و اضطراري، موضوع مورد بحث شامل اطلاعات و نتايج مربوطه را مستقيماً بهاستحضار مجمععمومي سازمانملل و شوراي امنيت سازمان ملل برساندو همزمان كليه دولتهاي عضو را نيز از اين اقدام مطلع نمايد. ت ـ دبيرخانه فني ۳۷ ـ دبيرخانه فني بايد به كنفرانس و شوراي اجرايي درمورد انجام وظايف محوله كمك نمايد. دبيرخانه فني بايد اقدامات تأييد پيشبيني شده دراينكنوانسيون را اجرا نمايد. اين دبيرخانه بايد ساير وظايف محول شده دراين كنوانسيون و همچنين وظايفي كه ازطرف كنفرانس و شوراي اجرايي به آنتفويض گرديده را اجرا نمايد. ۳۸ ـ دبيرخانه فني بايد: (الف) پيشنويس برنامه وبودجه سازمان را تهيه و به شوراي اجرايي تقديم نمايد، (ب) پيشنويس گزارش سازمان درمورد اجراي اين كنوانسيون و ساير گزارشهايي كه كنفرانس يا شوراي اجرايي ممكن است درخواست كند را تهيه و بهشوراي اجرايي تقديم نمايد، (پ) پشتيباني اداري و فني لازم را براي كنفرانس، شوراي اجرايي و ارگانهاي فرعي ديگر را فراهم نمايد، (ت) ازسوي سازمان با دولتهاي عضو در مورد موضوعات مربوط به اجراي اين كنوانسيون مكاتبه نمايد، (ث) كمكها و ارزيابي فني، براي دولتهاي عضو در مورد اجراي مقررات اين كنوانسيون ازجمله ارزيابي مواد شيميايي جداول خارج از جداول را فراهمنمايد. ۳۹ ـ دبيرخانه فني بايد: (الف) درمورد توافقات و ترتيبات مربوط به اجراي فعاليتهاي تأييد با دولتهاي عضو، درصورت تصويب شوراي اجرايي مذاكره نمايد، (ب) حداكثر ظرف مدت (۱۸۰) روز پس از لازمالاجرا شدن كنوانسيون، درمورد تأسيس و نگهداري انبارهاي دايمي كمكهاي اضطراري و انساني طبققسمت (ب) و (پ) بند(۷) ماده (۱۰) با دولتهاي عضو هماهنگي نمايد. دبيرخانه فني ميتواند اقلام نگهداري شده را از نظر قابليت استفاده بازرسيكند. فهرست اقلامي كه قراراست ذخيره شود بايد بهوسيله كنفرانس براساس قسمت (ج) بند (۲) بالا بررسي و تصويب شود، (پ) صندوق كمكهاي داوطلبانه اشاره شده درماده (۱۰) را اداره نموده، اظهارنامههاي تنظيمي توسط دولتهاي عضو را گردآوري و درصورتدرخواست، توافقات دوجانبه منعقده بين دولتهاي عضو يا اين دولت عضو و سازمان براي مقاصد مندرج در ماده (۱۰) را ثبت نمايد. ۴۰ ـ دبيرخانه فني بايد شوراي اجرايي را در مورد هرگونه مشكلي كه در مورد اجراي وظايفش بروز ميكند، ازجمله شك و ترديدها، ابهامات و عدماطمينان از پايبندي به كنوانسيون كه دراثر انجام فعاليتهاي تأييد متوجه آنها شده است و قادر به حل و فصل و تبيين آنها ازطريق مشاوره با دولت عضوذينفع نبوده، مطلع نمايد. ۴۱ ـ دبيرخانه فني بايد داراي يك مديركل بهعنوان رييس و مسؤل امور اداري، بازرسان، پرسنل علمي و فني و ساير پرسنل مورد نياز باشد. ۴۲ ـ حوزه بازرسي بايد يكي از واحدهاي دبيرخانه فني بوده و تحت نظارت مديركل انجام وظيفه نمايد. ۴۳ ـ مديركل بايد بنابه پيشنهاد شوراي اجرايي براي يك دوره ۴ ساله توسط كنفرانس منصوب گردد كه فقط قابل تمديد براي يك دوره ديگر ميباشد. ۴۴ ـ مديركل بايد در مورد انتصاب كاركنان سازمان و نحوه انجام وظايف دبيرخانه فني، درمقابل كنفرانس و شوراي اجرايي مسؤل باشد. جهتوصول اطمينان از حفظ بالاترين سطح استاندارد در استخدام كاركنان و تعيين شرايط خدمت آنها ملاحظه فوقالعادهاي بايد به سطح استاندارد كارايي،صلاحيت و صداقت آنان معطوف گردد. فقط افراد داراي تابعيت دولتهاي عضو بايد بهعنوان مدير كل، بازرسان وساير اعضاي حرفهاي و دفتريبهخدمت اشتغال ورزند. به اهميت استخدام كاركنان تا سرحد امكان براساس وسعت جغرافيايي بايد توجه لازم مبذول گردد. استخدام بايد براساسرعايت حداقل نياز جهت انجام وظايف دبيرخانه فني صورت گيرد. ۴۵ ـ مديركل بايد مسؤليت سازمان و انجام وظيفه هيأت مشورتي علمي موضوع قسمت (ح) بند (۲۱) را داشته باشد. مديركل بايد پس از رايزني بادولتهاي عضو، هيأت مشورتي علمي را كه هريك براساس توانايي خود كار ميكنند منصوب نمايد. اعضاي هيأت بايد باتوجه به تخصص كارشناسيآنان در زمينههاي علمي خاص كه مربوط به اجراي اين كنوانسيون ميباشد منصوب گردند. مديركل ممكن است همچنين درصورت مقتضي در مشورتبا اعضاي هيأت علمي، گروههاي كاري موقت از متخصصان علمي را براي ارايه توصيه در مسايل علمي تأسيس كند. باتوجه به نكات فوق، دولتهايعضو ميتوانند ليست كارشناسان مربوطه را به مديركل تقديم نمايند. ۴۶ ـ مديركل، بازرسان و ساير اعضاي دبيرخانه درانجام وظايف خود نبايد در پي دريافت دستور يا كسب تكليف از هيچ دولت يا منبعي خارج ازسازمان باشند. آنها بايد از هر عملي كه ممكن است بر موقعيت آنان بهعنوان كارمندان بينالمللي مسؤل در برابر كنفرانس و شوراي اجرايي تأثير گذاردخودداري نمايند. ۴۷ ـ هر دولت عضو بايد به ويژگي مسؤليت بينالمللي منحصر بهفرد مديركل، بازرسان و ساير اعضاي دبيرخانه احترام گذارده و از هرگونه اعمال نفوذدر ايفاي مسؤليتهاي آنان خودداري نمايد. ث ـ مصونيتها و مزايا ۴۸ ـ سازمان در قلمرو يا هرمكاني تحت صلاحيت يا كنترل دولت عضو باشد بايد از اهليت حقوقي و مصونيتها و مزاياي لازم براي انجام وظايفمحوله بهرهمند باشد. ۴۹ ـ هيأتهاي نمايندگي دولتهاي عضو بههمراه جانشينان و مشاوران آنها، نمايندگان انتصابي در شوراي اجرايي، جانشينان و مشاوران مربوطه، مديركلو كارمندان سازمان بايد از مصونيتها و مزاياي لازم براي انجام مستقل وظايف خود درارتباط با سازمان بهرهمند باشند. ۵۰ ـ اهليت حقوقي، مصونيتها و مزاياي مطروحه دراين ماده بايد در موافقتنامههاي بين سازمان و دولتهاي عضو و همچنين در موافقتنامه بين سازمانو دولتي كه مقر سازمان درآنجا واقع شده تصريح گردد. اين موافقتنامهها طبق قسمت (ج) بايد توسط كنفرانس بررسي و تصويب شود. ۵۱ ـ عليرغم بندهاي (۴۸) و (۴۹)، امتيازات و مصونيتهايي كه مديركل و كارمندان دبيرخانه فني در طول اجراي فعاليتهاي تأييد ميتوانند از آنهابرخوردار شوند آنهايي خواهد بود كه دربخش (ب) از بخش (۲) پيوست تأييد بدانها اشاره شده است.
ماده ۸
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون منع گسترش ، توليد، انباشت و بكارگيري سلاحهاي شيميايي و انهدام آنها — مصوب 1376/05/05