حق شرطها: 1 - هيچ حق شرطي به جز حق شرطهائي كه طبق بندهاي (2) و (3) و (4) اين ماده لحاظ شده، مجاز نخواهد بود. 2 - هر كشوري ميتواند در هنگام امضاء، تصويب يا الحاق درمورد مفاد زيرين اين كنوانسيون حق شرطهائي قائل شود: الف - بندهاي (1 و 2) ماده (19)،
ب
ماده 27 ، و
پ
ماده 31. 3 - هركشوري كه بخواهد عضو شود اما مايل به مجاز شدن براي لحاظ حق شرطهائي غير از آنچه طبق بندهاي (2) و (4) لحاظ شده، باشد، ميتوانداين قصد را به دبير كل اطلاع دهد. هرگاه در پايان 12 ماه پس از تاريخ مكاتبه دبير كل در خصوص حق شرط مزبور، اين حق شرط به وسيله يك سومكشورهائي اين كنوانسيون را قبل از پايان مدت مذكور بدون قيد تصويب امضاء كرده يا تصويب نموده يا به آن ملحق شدهاند مورد مخالفت قرار نگيرد،حق شرط مجاز تلقي خواهد شد. در هر حال بديهي است كشورهائي كه با اين حق شرط مخالفت نمودهاند در قبال كشور لحاظ كننده حق شرط، هيچگونه تعهد حقوقي، به موجب اين كنوانسيون كه به وسيله آن حق شرط تحت تاثير قرار گرفته، ندارند. 4 - كشوري كه در سرزمين او گياهان حاوي مواد روانگردان مندرج در فهرست شماره (1) بطور خودرو ميرويد و بعضي از گروههاي كوچك و كاملامشخص از اين گياهان بطور سنتي در مراسم جادوئي يا مذهبي استفاده ميكنند ميتواند در هنگام امضاء، تصويب يا الحاق حق شرطي درمورد اينگياهان از لحاظ مفاد ماده (7) به جز مفاد مربوط به تجارت بينالمللي لحاظ كند. 5 - دولتي كه حق شرطهائي را لحاظ نموده است، ميتواند در هر موقع با ارسال اطلاعيه كتبي به دبيركل از تمام يا قسمتي از حق شرطهاي خود انصرافحاصل نمايد.