كنوانسيون وين در مورد حفاظت از لايه اوزون مشتمل بر يك مقدمه و 21 ماده و 2 ضميمه و نيز متن پروتكل مونرآل در مورد مواد كاهنده لايه اوزون مصوب 16 سپتامبر 1987 (سال 1366 شمسي) (از ملحقات كنوانسيون وين در مورد حفاظت از لايه اوزون) به شرح پيوست تصويب و اجازه تسليم اسناد الحاق آن داده مي شود. كنوانسيون وين براي حفاظت از لايه اوزون مقدمه طرفهاي اين كنوانسيون: با علم به اثر بالقوه زيان آور دگرگونيهاي لايه اوزون بر زندگي انسان و محيط زيست، با تذكار مقررات مربوط در اعلاميه كنفرانس سازمان ملل درباره محيط زيست انسان و بويژه اصل 21، كه پيش بيني كرده است. «طبق منشور ملل متحد و اصول حقوق بين الملل، دولتها كاملا حق دارند تا در چهارچوب مقررات محيط زيستي خود از منابع خود بهره برداري كنند، و نيز مسوولند تضمين كنند كه فعاليتهاي انجام شده در حيطه صلاحيت يا كنترل آنها موجب زيان به محيط زيست كشورها يا مناطق خارج از محدوده صلاحيت ملي آنها نباشد.» با توجه به اوضاع و احوال و شرايط خاص كشورهاي در حال توسعه، با توجه به كارها و مطالعات در حال انجام در سازمانهاي ملي و بين المللي و به ويژه طرح جهاني اقدام درباره لايه اوزون مربوط به برنامه محيط زيست سازمان ملل، و نيز با توجه به تدابير احتياطي براي حفظ لايه اوزون كه در سطوح ملي و بين المللي تاكنون اتخاذ شده است، با علم به اين كه اقدامات براي حفاظت لايه اوزون از گزند دگرگونيهاي ناشي از فعاليتهاي انسان مستلزم همكاري و اقدامات بين المللي است و بايد مبتني بر ملاحظات علمي و فني مربوط باشد، و نيز با علم به نياز به پژوهش بيشتر و مطالعات منظم به منظور توسعه دانش علمي مربوط به لايه اوزون و اثرات زيان آور احتمالي ناشي از تغييرات آن، با تصميم براي حفظ بهداشت انسان و محيط زيست در مقابل اثرات سوء ناشي از تحولات لايه اوزون، به نحو ذيل توافق نموده اند:
ماده واحده
از قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به كنوانسيون وين در مورد حفاظت از لايه اوزون — مصوب 1368/09/07