ماده واحده

به دولت اجازه داده مي ‌شود كه به كنوانسيون سازمان ملل متحد براي مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهاي روانگردان مصوب ‌كنفرانس مورخ 20 دسامبر 1988 برابر با 29 آذر 1367 در ششمين جلسه عمومي، با توجه به بند (1) «‌الف» ماده (28) كنوانسيون، مشروط بر آنكه‌ مفاد كنوانسيون در مواردي كه با قوانين داخلي و موازين اسلام معارض گردد از طرف جمهوري اسلامي ايران لازم ‌الرعايه نباشد، ملحق و اسناد آن را‌ مبادله نمايد. كنوانسيون سازمان ملل متحد براي مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهاي روانگردان مصوب كنفرانس مورخ 20 دسامبر 1988 در ششمين جلسه‌ عمومي ‌امضاء ‌كنندگان اين كنوانسيون، با نگراني عميق از حجم و روند رو به افزايش توليد، تقاضا و قاچاق غير قانوني مواد مخدر و داروهاي روانگردان كه تهديدي جدي براي سلامت و‌ سعادت بشريت بشمار مي ‌رود و بنيادهاي اقتصادي، فرهنگي و سياسي جامعه را به مخاطره مي ‌افكند. با نگراني عميق از نفوذ دايم ‌التزايد قاچاق مواد مخدر و داروهاي روانگردان به گروههاي مختلف اجتماعي و بويژه به لحاظ استفاده از كودكان در ‌بسياري از مناطق جهان در بازار مصرف قاچاق مواد مخدر به منظور توليد، توزيع و تجارت مواد مخدر و داروهاي روانگردان كه خطراتي غير قابل‌ تقويم را به دنبال دارد. با درك روابط بين قاچاق مواد مخدر و ساير فعاليتهاي سازمان يافته بزهكارانه كه نظام اقتصادي را تضعيف و ثبات، امنيت و حاكميت دولتها را تهديد ‌مي ‌نمايد، همچنين با درك اين واقعيت كه قاچاق مواد مخدر جرمي بين ‌المللي است كه ريشه‌ كن كردن آن مستلزم توجه فوري و از اولويت درجه يك برخوردار‌مي‌ باشد، با آگاهي از اين كه قاچاق مواد مخدر منافع و ثروتهاي كلاني را براي سازمانهاي جنايتكار برون‌ مرزي بدنبال داشته و آنها را قادر مي ‌سازد تا در ساختار ‌دولتها، فعاليتهاي مشروع تجاري و مالي و كليه سطوح جامعه رخنه نمايند، با تصميم براي محروم نمودن دست‌ اندركاران قاچاق مواد مخدر از عوايد فعاليتهاي بزهكارانه خود و از بين بردن انگيزه اصلي آنها براي مبادرت به چنين‌ اقدامات، با تمايل به ريشه‌ كن كردن علل ريشه‌ اي مسأله سوء استفاده از مواد مخدر و داروهاي روانگردان، از جمله تقاضاي غير قانوني براي اينگونه مواد و داروها ‌و منافع كلان ناشي از قاچاق اين مواد، با توجه به لزوم اتخاذ تدابيري براي كنترل برخي مواد از قبيل مكمل‌ ها، داروهاي شيميائي و حلال‌ ها كه در توليد مواد مخدر و داروهاي روانگردان ‌كاربرد دارند و دسترسي آسان به آنها به افزايش در توليد پنهاني مواد و داروهاي مزبور انجاميده است، با تصميم براي تقويت همكاريهاي بين‌ المللي در ريشه‌ كن نمودن قاچاق مواد مخدر از طريق دريا، با درك اين كه مبارزه با قاچاق مواد مخدر مسووليت جمعي كليه دولتها بوده و نيل به اين هدف اقدام هماهنگ در چارچوب همكاريهاي بين‌ المللي را‌ مي‌ طلبد، با اذعان به صلاحيت سازمان ملل متحد در زمينه كنترل مواد مخدر و داروهاي روانگردان و با تمايل به يكپارچه شدن كليه اقدامات مؤسسات بين ‌المللي ‌ذيربط در چارچوب سازمان مزبور، با تأكيد مجدد بر اصول راهگشاي موجود در معاهدات ناظر به مواد مخدر و داروهاي روانگردان و روش كنترل مذكور در آنها، با درك ضرورت تقويت و تكميل تدابير پيش‌ بيني شده در «‌كنوانسيون واحد مربوط به مواد مخدر، مصوب 1961» و پروتكل اصلاحي آن مصوب 1972 و كنوانسيون مربوط به داروهاي روانگردان مصوب 1971 به منظور رويارويي با حجم و ابعاد قاچاق مواد مخدر و تبعات وخيم آن، همچنين با درك اهميت تشديد و افزايش امكانات قانوني مؤثر براي همكاريهاي جهاني در امور كيفري به منظور ريشه‌ كن نمودن فعاليتهاي بزهكارانة ‌بين ‌المللي در زمينة قاچاق مواد مخدر، با تمايل به انعقاد يك كنوانسيون بين‌ المللي جامع، مؤثر و كارا كه مبارزه با قاچاق مواد مخدر را هدف مشخص خود قرار داده و به ابعاد گوناگون مشكل،‌ بخصوص آنها كه در معاهدات موجود ناظر به مواد مخدر و داروهاي روانگردان پيش‌ بيني نگرديده‌ اند، توجه نمايد. بدينوسيله مراتب زير را مورد موافقت قرار مي‌ دهند: