ماده ۱

اصطلاحات به ‌كار برده ‌شده در اين قانون، داراي معاني به شرح زير است: الف - خسارت بدني: هر نوع ديه يا ارش ناشي از هر نوع صدمه به بدن مانند شكستگي، نقص و از كار افتادگي عضو اعم از جزئي يا كلي ـ موقت يا دائم، ديه فوت و هزينه معالجه با رعايت ماده (۳۵) اين قانون به سبب حوادث مشمول بيمه موضوع اين قانون ب - خسارت مالي: زيانهايي كه به سبب حوادث مشمول بيمه موضوع اين قانون به اموال شخص ثالث وارد شود. پ - حوادث: هر گونه سانحه‌ ناشي از وسايل نقليه موضوع بند (ث) اين ‌ماده و محمولات آنها از قبيل تصادم، تصادف، سقوط، واژگوني، آتش‌ سوزي و يا انفجار يا هر نوع سانحه ناشي از وسايل نقليه بر اثر حوادث غيرمترقبه ت - شخص ثالث: هر شخصي است كه به سبب حوادث موضوع اين قانون دچار خسارت بدني و يا مالي شود به‌ استثناي راننده مسبب حادثه ث - وسيله نقليه: وسايل نقليه موتوري زميني و ريلي شهري و بين شهري و واگن متصل يا غيرمتصل به آن و يدك و كفي (تريلر) متصل به آنها ج - صندوق: صندوق تأمين خسارت‌ هاي بدني چ - بيمه مركزي: بيمه مركزي جمهوري اسلامي ايران ح - راهنمايي و رانندگي: پليس راهنمايي و رانندگي نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران