استردادها و پرداختهاي اضافي: بند 1 - كرايه هاي حمل و نقل كلاً يا جزئاً در موارد زير مسترد مي گردد: الف - در صورتيكه بليط استفاده نشده يا در قسمتي از مسير استفاده شده باشد.
ب
بعلت نبودن جا از درجه يا قطاري پائين تر از درجه يا قطاري كه بليط براي آن صادر شده است استفاده شده باشد.
ج
توشه در ايستگاه مبداء يا در ايستگاهي بين راه مسترد شده باشد. تعرفههاي بينالمللي مدارك و گواهينامههائي كه بايد ضميمه درخواست استرداد وجه شود و همچنين مبالغي كه بايد مسترد گردد و وجوهي كه مسترد نميشود تعيين خواهند نمود. بند 2 - معهذا همين تعرفهها ميتوانند در موارد مشخص استرداد كرايه حمل را بكلي منع يا آنرا تابع شرايط خاصي بنمايند. بند 3 - هر درخواست استرداد مستند بمقررات اين ماده و همچنين مقررات ماده 10 رديف ب اگر در ظرف مهلت ششماه براه آهن عرضه نشود غير قابل قبول خواهد بود. شروع مهلت مزبور در مورد بليط از تاريخ انقضاء اعتبار آن و در مورد قبض توشه از تاريخ صدور آن محسوب ميشود. بند 4 - اگر در اثر عدم اجراي صحيح تعرفه يا اشتباه در تعيين كرايه حمل يا ساير مخارج اضافه دريافتي يا كسر دريافتي مشاهده شود اضافه دريافتي از طرف راه آهن و كسر دريافتي از طرف مسافر پرداخت ميشود در صورتيكه اين مبالغ براي هر بليط يا هر قبض توشه بيش از دو فرانك باشد. بند 5 - در مورد محاسبه استرداد اضافه دريافتي از طرف راه آهن يا وصول كسر دريافتي از مسافر نرخ رسمي تبديل ارز در روزي كه كرايه حمل دريافت شده اجرا ميشود اگر پرداخت بواحد پولي غير از پول كرايه دريافتي مبداء بعمل آيد نرخ قابل اجرا نرخ روزي است كه اين پرداخت انجام ميشود. بند 6 - در كليه مواردي كه در اين ماده نسبت بآنها پيش بيني نشده و موافقتنامههائي بين راه آهنها وجود نداشته باشد قوانين و مقررات جاريه كشور مبداء قابل اجراست.