ماده ۱۳

خدمات پايه ۱ ـ كشورهاي عضو تضمين مي كنند مجريان منتخب آنها، مرسولات پست نامه را قبول، پردازش، حمل و توزيع كنند. ۲ ـ پست نامه ها عبارتند از: ۱ ـ۲ مرسولات با اولويت و بدون اولويت تا ۲ كيلوگرم؛ ۲ ـ۲ نامه ها، كارت پستال ها، اوراق چاپي (مطبوعات) و بسته هاي كوچك تا ۲ كيلوگرم؛ ۳ ـ۲ مرسولات براي نابينايان، تا ۷ كيلوگرم؛ ۴ ـ۲ كيسه هاي مخصوص حاوي روزنامه ها، گاهنامه ها، كتاب ها و اسناد چاپي مشابه به يك گيرنده در يك نشاني تا وزن ۳۰ كيلوگرم كه كيسه هاي مخصوص (كيسه هاي "اِم") ناميده مي شوند؛ ۳ ـ پست نامه ها، در انطباق با آيين نامه پست نامه ها، بر مبناي سرعت يا محتواي آنها طبقه بندي مي شوند. ۴ ـ محدوديت هاي وزني بالاتر از موارد مذكور در بند ۲ به طور اختياري در مورد برخي گروههاي پست نامه تحت شرايط مذكور در آيين نامه پست نامه ها اعمال مي شود. ۵ ـ با در نظر گرفتن بند ۸، كشورهاي عضو تضمين مي كنند مجريان منتخب آنها، امانات پستي تا ۲۰ كيلوگرم را (همانطور كه در كنوانسيون ذكر شده يا در مورد امانات صادره به خارج و پس از توافق دوجانبه، به هر طريقي كه بيشترين مزيت را براي مشتريان شان داشته باشد) قبول، پردازش، ارسال و توزيع كنند. ۶ ـ محدوديت هاي وزني بالاتر از ۲۰ كيلوگرم به طور اختياري براي برخي گروههاي امانات پستي و تحت شرايط مذكور در آيين نامه امانات پستي اعمال مي شود. ۷ ـ هر كشور عضوي كه مجري منتخب آن، حمل امانات پستي را برعهده نگيرد، مي تواند ترتيبي اتخاذ كند تا مقررات مندرج در كنوانسيون توسط شركتهاي حمل و نقل اجراء شود. همچنين مي تواند اين سرويس را به امانات دريافتي از يا ارسالي به نقاط فعاليت اين شركتها محدود سازد. ۸ ـ صرف نظر از بند(۵)، كشورهاي عضوي كه پيش از اول ژانويه ۲۰۰۱ (۱۲دي ۱۳۷۹) به موافقتنامه امانات پستي ملحق نشده اند، ملزم به ارائه سرويس امانات پستي نيستند.