1 - ديوان بينالمللي دادگستري نسبت بكليه اموريكه اطراف دعوي باورجوع ميكنند و همچنين نسبت بموارد خاصي كه بموجب منشور مللمتحد يا بموجب عهدنامه و قراردادهاي جاري پيشبيني شده است صلاحيت رسيدگي دارد. 2 - دولتهاي امضاء كننده اين اساسنامه ميتوانند، در هر موقع، اعلام دارند كه قضاوت اجباري ديوان بينالمللي دادگستري را نسبت بتمام اختلافاتيكهجنبه قضائي داشته و مربوط بموضوعات ذيل باشد در مقابل هر دولت ديگري كه اين تعهد را متقبل گردد بخودي خود و بدون قرارداد خاصي قبولمينمايند: الف - تفسير يك عهدنامه.
ب
هر مسئله كه موضوع حقوق بينالمللي باشد.
ج
حقيقت هر امريكه در صورت ثبوت نقض يك تعهد بينالمللي محسوب ميگردد. د - نوع و ميزان غرامتي كه بايد براي نقض يك تعهد بينالمللي داده شود. 3 - اعلاميههاي مذكور در بالا ممكن است بدون هيچ قيد و يا بشرط معامله متقابله با چند دولت و يا با بعضي از آنها و يا براي مدت معيني بعملآيد. 4 - اين اعلاميهها برئيس كل دبيرخانه ملل متحد تسليم ميگردند، و مشاراليه رونوشت آنرا به امضاء كنندگان اين اساسنامه و همچنين بدفتردارديوان بينالمللي دادگستري ارسال ميدارد. 5 - اعلاميههائيكه بموجب ماده 36 اساسنامه ديوان دائمي دادگستري بينالمللي براي مدت معيني بعمل آمده و هنوز آن مدت منقضي نگشته است، در روابط بين امضاء كنندگان اين اساسنامه در حكم آن خواهد بود كه قضاوت اجباري بينالمللي دادگستري براي بقيه مدت مذكور در آن اعلاميههاو بر طبق مقررات آنها قبول شده است. 6 - در صورت اختلاف راجع بصلاحيت ديوان حكم ديوان قاطع است.