قرارداد هاي استخدام
1
يك دولت نمي تواند در نزد دادگاه دولت ديگري كه به گونه ديگري در روند دادرسي مربوط به قرارداد استخدام بين آن دولت و شخصي در مورد كاري كه كلاً يا بخشي از آن در قلمرو دولت ديگر انجام شده يا قرار است انجام شود، ذي صلاح است به مصونيت از صلاحيت نزد دادگاه دولت ديگر استناد نمايد، مگر اين كه به گونه ديگري بين دولتهاي مربوط توافق شده باشد.
2
بند (1) در موارد زير اعمال نمي گردد:
الف
كارمند مورد نظر جهت ايفاء وظايف خاصي درجهت اعمال اختيارات حكومتي استخدام شده باشد؛
ب
كارمند مورد نظر: (1) مأمور ديپلماتيك به گونه تعريف شده در كنوانسيون وين درباره روابط سياسي مورخ 1961 ميلادي (1340 هجري شمسي) باشد؛ (2) مأمور كنسولي به گونه تعريف شده در كنوانسيون وين در باره روابط كنسولي مورخ 1963 ميلادي (1342 هجري شمسي) باشد؛ (3) عضوي از كاركنان ديپلماتيك مأموريت دائم در نزد يك سازمان بين المللي يا عضو يك مأموريت ويژه يا عضوي باشد كه جهت نمايندگي يك دولت در نزد يك كنفرانس بين المللي استخدام شده است؛ (4) هر شخص ديگري كه از مصونيت ديپلماتيك برخوردار است.
پ
موضوع دادرسي، استخدام، تجديد قرارداد استخدام يا ابقاء فرد در استخدام باشد.
ت
موضوع دادرسي، اخراج يا اتمام قرارداد استخدام يك شخص باشد و براساس نظر رئيس دولت، رئيس حكومت ويا وزير امورخارجه دولت استخدام كننده، اين دادرسي، مداخله در منافع امنيتي آن دولت باشد.
ث
كارمند در زمان انجام دادرسي، تبعه دولت استخدام كننده باشد مگر اين كه اين شخص در دولت مقر دادگاه، داراي اقامتگاه دائمي باشد؛ يا
ج
دولت استخدام كننده و مستخدم با رعايت هرگونه ملاحظات نظم عمومي كه به دادگاههاي دولت مقر دادگاه، صلاحيت انحصاري نسبت به موضوع دادرسي اعطاء مي كند، به صورت كتبي به گونه ديگري توافق نموده باشند.