ماده 33

كناره گيري از عضويت 1 – پس از اين كه كنوانسيون براي يك دوره پنج ساله لازم الاجراء گرديد، هر كشور عضوي كه قصد كناره گيري از عضويت در آن را دارد، مراتب را به طور كتبي و حداقل يك سال تقويمي زودتر، از دبيركل درخواست خواهد كرد. 2 – دبيركل، رئيس شورا و همه كشورهاي عضو را بدون درنگ از درخواست كناره گيري كشور عضو آگاه خواهد ساخت. رئيس، ظرف مدت نود روز، به منظور رسيدگي به تصويب يا عدم تصويب درخواست، خواستار تشكيل جلسه شورا خواهد شد. 3 – پس از تصويب رسمي كناره گيري از عضويت، كشور عضو مربوط ملزم به پرداخت حق سهم تعهدات مالي خود در ارتباط با برنامه ها و فعاليتهاي مصوب و حق سهم براي سالي كه كناره گيري به صورت رسمي به تصويب رسيده است، باقي خواهد ماند. 4 – اين قبيل كناره گيري به هيچ وجه بر ايفاي تعهدات قراردادي يا موافقتنامه هايي كه توسط كشور عضو مورد نظر و سازمان قبل از كناره گيري آن تقبل شده است، تأثيري نخواهد داشت. 5 – حقوق كشور كناره گيري كننده از عضويت در كنوانسيون كه از حق عضويت آن در سازمان حاصل شده است، تا زماني كه كناره گيري آن نافذ گردد، محفوظ خواهد بود.