حلوفصل اختلافها ۱ ـ اعضاء بايد تلاش نمايند هرگونه اختلاف بين خود در ارتباط با تفسير يا اجراي اين كنوانسيون را از طريق مذاكره يا ساير روشهاي مسالمتآميز به انتخاب خود، حل و فصل نمايند. ۲ ـ عضوي كه سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي نباشد، ميتواند به هنگام تنفيذ، پذيرش، تصويب يا الحاق به اين كنوانسيون يا در هر زمان پس از آن، در يك سند كتبي به امين اسناد اعلام نمايد كه در خصوص هر نوع اختلاف مربوط به تفسير يا اجراي اين كنوانسيون، يك يا هر دو شيوه حل اختلاف زير را در رابطه با هر عضوي كه همين تعهد را ميپذيرد، بهطور اجباري به رسميت ميشناسد:
الف
داوري طبق تشريفات مندرج در بخش اول پيوست (ث)؛
ب
ارجاع اختلاف به ديوان بينالمللي دادگستري 3 ـ عضوي كه سازمان همگرايي اقتصادي منطقهاي است، ميتواند اعلاميهاي را با اثر مشابه در ارتباط با داوري طبق بند(2) صادر نمايد. ۴ ـ اعلاميه ارائه شده طبق بند(۲) يا(۳) تا زمان انقضاي آن طبق شرايط مندرج در آن يا تا سه ماه پس از تاريخ سپردن يادداشت كتبي فسخ آن به امين اسناد، لازمالاجراء باقي خواهد ماند. ۵ ـ انقضاي اعلاميه، يادداشت فسخ يا اعلاميه جديد به هيچ نحو نبايد بر جريان دعوي مطروح نزد ديوان داوري يا ديوان بينالملليدادگستري تأثير گذارد مگر آنكه طرفهاي اختلاف به گونه ديگري توافق نمايند. ۶ ـ چنانچه طرفهاي اختلاف، روش يكساني را براي حل و فصل اختلاف به موجب بند(۲) يا(۳) نپذيرفته باشند، و چنانچه نتوانند اختلاف خود را طي دوازده ماه پس از صدور اطلاعيه يك عضو به ديگري مبني بر وجود اختلاف بين آنها بر اساس روش اشاره شده در بند(۱) حل و فصل نمايند، اختلاف بايد بنا به درخواست يكي از طرفهاي اختلاف به كميسيون مصالحه ارجاع شود. تشريفات مندرج در بخش دوم پيوست(ث) در مورد مصالحه به موجب اين ماده بايد اعمال شود.