اصطلاحات به كار رفته در اين قانون داراي تعاريف زير مي باشد : الف - منابع ژنتيكي: هر نوع ماده ژنتيكي با منشأ گياهي، جانوري يا ريزسازواره (ميكروارگانيسم) كه داراي واحدهاي قابل توارث است و ارزش بالفعل يا بالقوه دارد. ب - زيستگاه اصلي: مكان يا محلي كه يك منبع ژنتيكي به طور طبيعي در آنجا يافت يا حفاظت مي شود. پ - خارج از زيستگاه اصلي: مكان يا محل يافت يا حفاظت يك منبع ژنتيكي در خارج از محل طبيعي پراكنش آن ت - مجموعه: منابع ژنتيكي مربوط به يك گونه يا گونه هاي خويشاوند كه جمع آوري و خارج از زيستگاه اصلي حفاظت مي شوند. ث - دسترسي: در اختيار گرفتن منابع ژنتيكي در داخل و يا خارج از زيستگاه طبيعي آنها به منظور تحقيق و يا استفاده از اجزاي ژنتيكي آنها و يا استخراج مشتقات آنها ج - فرآيند بهنژادي: فرآيندي كه باعث تغيير ريخته ارثي و بروز ويژگي هاي جديد در موجودات زنده مي گردد. چ - دست ورزي ژنتيكي: آن دسته از فرآيندهاي بهنژادي كه در سطح مولكولي و سلولي انجام مي شود. ح - بهره برداري: استفاده از منابع ژنتيكي به نحوي كه منجر به فرسايش يا به مخاطره افتادن آنها نشود و مغاير قوانين و مقررات مربوط نباشد. خ - بهره برداري ژنتيكي: استفاده از منابع ژنتيكي به منظور توليد هر گونه ماده زيستي مشتق از آنها و منابع ژنتيكي جديد د - بهنژادگر: شخص حقيقي يا حقوقي كه يك رقم، نوع يا نژاد ژنتيكي را براي اولين بار به صورت قابل بهره برداري اصلاح يا كشف مي كند و يا بهبود مي بخشد. ذ - حقوق بهنژادگران: حقوق مالكيت فكري مرتبط با منابع ژنتيكي كه به بهنژادگران منابع ژنتيكي اعطاء مي گردد.
ماده 1
از قانون حفاظت و بهره برداري از منابع ژنتيكي كشور — مصوب 1396/10/24